نام کتاب : مانی ماه  

نویسنده :  moon shine   کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

صدای کفشاش مثل سوهان کشیدن روی مخم ازارم میداد ...

وای نه..... تروخدا نه ..........من تازه اینجا رو تمیز کردم........ببین چقدر سفید شدن ببین عین مرمر میدرخشه 

نکن بزرگ....... تروخدا با کفش نیا ...زحمت هام رو هدر نده ....بسه دیگه ...

با نگاهم به اون قدم ها التماس می کردم ...ولی برخلاف تمام دعاهام بازهم صدای سوهان کشیدن کفش هاروی نِروم بود .....

نیا دیگه.... تا اینجا اومدی .....بزار بقیش تمیز بمونه..... اخه خیر ندیده من از صبح کمرم نصف شد تا این سنگ هارو برق انداختم ...بابا منم ادمم.... یکم به فکرم باش ...چه جوری دلت می یاد اینقدر منو بچزونی ؟....

تق تق ...یه مکث ...تق تق ...تق تق ...بازهم مکث... یه سایش ِکف ِکفش روی زمین ....

با چشم های تار.... نگاهم به رد کفش ها بود ....دستمال از دستم ول شد ...دیگه چه اهمیتی داشت.... کارخودش رو کرد... 

تمام زحماتم رو هدر داد ...الهی بمیری بزرگ که هر چی می کشم از دست تواِ ...بزمجه....

قدمها نزدیکتر شد ....وچشمهای من تارتر ..

شاید پیش خودت بگی چند تا جای کفش که چیزی نیست... دوباره برمی گردی تمیزشون میکنی...

ولی این نبود ...درد من ....تنها این نبود.... درد من ....درد تمام کسایی بود که زیر یوق ادمهایی بودن که زیر دست هم خون هاشون زجر میکشیدن ودم نمیزدن ....

قدمها با طمانینه بهم نزدیکتر شد ...پاهام خواب رفته بود ...دیگه نمی تونستم بیشتر از این روی دو زانو خم شم ...بی ارده پاهامو کج کردم ونشستم روی زمین ....هنوزهم نگاهم به اون قدمها بود ...

- اِ...نشستی مانی ؟مگه مامان نگفته بود عصری مهمون داریم سالن باید بدرخشه ...این جای کفش ها دیگه چیه؟

عجب ادم تنبلی هستی ها ...مامان ببینه تیکه بزرگت گوشته ...نوچ نوچ نوچ فقط بلدی بخوری وبخوابی ...اخه یکم به خودت تکون بده... دخترهم اینقدر شل و وول نوبره والله ...

قدمها دورشد ....

- نوچ نوچ نوچ ...بیچاره بابا نمیدونه دسته گل داداشش چقدر تن پروره ...نوچ نوچ نوچ ...

وبعد ........پقی زد زیر خنده ...

- بساب مانی هنوز کلی کار داری انجام بدی ...

نگاهم به رد کفش ها خشک شده بود ....همون ردی که نشون از کفش های فوق العاده گل الود وکثیف داشت ...کاش یه ذره مروت تو دلش بود ...

هوم چی از خدا میخوام؟ کاش یه ذره رحم تو وجودش بود ....یکم عاطفه...... این جوری منم میتونستم یه نفسی بکشم ...

صدای جیغ زن عمو تو سالن پیچید ...

- مانی این چه وضعیه ؟مگه قرار نبود زودتر تمومش کنی؟ وای اینجا که همه اش گلیِ .....

زود باش تا دونه دونه اون گیساتو نکندم.... زود باش الان خواستگارها میرسن ...

- مامان ....مامان این جوراب من کو؟

- اومدم بزرگ جان .....اومدم مادر.....

از کنارمن که رد شد یه دونه از اون وشگون های اساسی ازم گرفت ....

- دِ دست به جنبون ذلیل مرده ...همه کارهام مونده رو هوا به امید تو...بجنب مانی تا این دفعه پرتت نکردم تو کوچه ...

اشک چشمام از درد بیشتر شد ویه قطرهءسمج از گوشهءچشمم سُر خورد وسرازیر شد ....

صدای تلق تلق کفشهای زن عمو ...وبازهم نگاه گیر من به اون رد قدمهای خشک شده که حالا روشن تر شده بود ....

پاهای خواب رفتم رو دراز کردم ویه نگاه به دستمال توی دستم کردم ....زیر لب زمزمه کردم 

خدا تاکی میخوای امتحانم کنی ؟...مطمئن باش من رفوزم ...زودتر این امتحان کوفتی رو تموم کن ...صبرم سر اومده ومیخوام برم پیش مامانم بابام ....پیش مهدی ...

دوباره بساطم وجمع کردم وبردم سر سالن ....دونه دونه ی سنگ ها رو با دستمال نم تمیز کردم وبا دستمال خشک برقشون انداختم ...

دوباره سنگ بعدی ......سر زانوهام میسوخت .....خدا ازتون نگذره خیر ندیده ها ...

هنوز سنگ اخر تموم نشده بود که صدای زن عمو اومد

- مانی تموم نشد؟ بجنب.

- اومدم زن عمو...

طوبی از اطاقش اومد بیرون 

- چه عجب تموم شد...دوساعت دیگه هم لفتش می دادی ...اخه خسته میشی .....کم ازخودت کار بکش....یکم استراحت هم خوب چیزیه ...

صدای عمه 

- مانی الهی خبرت بیاد بجنب دیگه کارام مونده ...

طوبی رو بدون جواب ول کردم ...کارِ یه روز دو روزم که نبود... سه سال بود که تو این جهنم زندونی شده بودم ....باید صبر می کردم ودندون رو جیگر می ذاشتم ...

زن عمو با اخم های تو هم غرید

- کجایی پس تو؟ ...وردار این میوه ها رو بشور....... یالله کلی کارداریم ...

میوه ها رو شستم...... خشک کردم..... تو ظرف پایه دار چیدم و گذاشتم روی میز وسط پذیرایی ...صدای عمو اومد :

- مانی.... مانی بیا این شیرینی ها رو بگیر.

- سلام عمو

- سلام 

عمو رو که می شناسید؟ نه ....اخه از کجا بشناسی؟ ...

عمو یه مرد بود....... هه جوک گفتم ........خوب معلومه که عموم یه مردِ ..

خوب اخه چی شو بگم ؟....یکم از بقیه باهام مهربون تر بود ...البته نه اینکه فکرکنی نازم و می کشه یا عزیزم جانم می کنه.... نه ...

فقط با وجود تمام تهدیدات زن عمو ....نمیذاشت منو بیرون کنه.

یعنی وجدانش رو این جوری آسوده میذاشت که بچه ی داداش مرحومم و زیر پروبال خودم گرفتم ودارم نونِش رو می دم ...

اینجوری هم بین خویش وقومش سرشو بلند می کرد وخودشو یه ادم خیّر جا می زد.... از اون ور هم یه کلفت بی جیره ومواجب گیرش می یومد که کلی به نفعش بود ....

- سمیه ...سمیه.

- بله اقا ..

- با طوبی حرف زدی ...؟

- بله درست وحسابی توجیهش کرده ام ...از خداش هم باشه ...طرف مایه داره ...پولش از پارو بالا میره کی می خواد بهتر از اقا یوسف ...

- خوبه خوبه ...بهش بگو چیزی نگه تا خودم همه چی رو راست و ریس کنم ...

زن عمو برگشت وچشمش به من افتاد

- اِ تو که هنوز وایسادی ؟برو شیرینی ها رو بچین که الان خواستگارها می رسن ...

- بزرگ ......مادر اومدی؟ 

- بله مامان اومدم ....

همون جور که غرغر می کرد ومی دونست که همه صداشو می شنون پائین اومد ....

- نگاه .....انگار قرار شاهزاده شهر زاگالا بیاد خواستگاری دختر قزمیتشون ...اخه یه طلافروش ِ..زپرتی ِ..سر خلوتیان... که همیشه بین موهاشو پل میزنه... دیگه این حرف ها رو نداره.... 

- قربونت برم مادر.... این جوری نگو.... بابات میشنوه.... خودت که میدونی چقدر بابات رو این ازدواج حساب باز کرده... اگه بشه میدونی چه پولی تو جیبمون میره ...برو مادر.. برو با روی خوش بشین که الان مهمون ها پیداشون میشه ...

شیرینی های لطیفه رو هم توی یه ظرف پایه دار کریستال مرتب ومنظم چیدم ...فرقی برام نداشت که کی میادو کی میره ...کارمن این بود که سرم تو کارخودم باشه وهرچی که بهم میگن بگم چشم ...

شیرینی ها رو هم کنار ظرف میوه چیدم وزیر نگاه ِخیره ی بزرگ رفتم سراغ پیش دستی ها کـــــه ....

صدای افتادن یه چیزی منو برگردوند ...

نگاهم به سیب قرمزو خوشگل روی زمین بود که دونه به دونه تمام میوه ها ریخت و....وای .....

ظرف کریستال تا نصفه خالی شد ....

نگاهم بالاتر اومد ...یه گلابی تو دستهای ِبزرگ بود ...

صدای جیغ زن عمو نذاشت بیشتر از این نگاه خشمگینم رو که با یه لبخند شیطانی جواب داده می شد بهش بدوزم

- ای خاک تو سرت مانی.... اخه این چه وضعیه؟ ...یالله زودباش دوباره ببر بشورشون خشکشون کن.... یالله مانی ...اومدن..... وای خدا من از دست این احمق دست وپا چلفتی چی کار کنم؟

میوه ها رو زیر نیشخند بزرگ بردم تو اشپزخونه دوباره مراسم از سر گرفته شد ...شستن ....خشک کردن....... مرتب چیدن.... شستن ......خشک کردن .....مرتب چیدن ...شستن ...

این دفعه دیگه نبردمشون ....همینم مونده بود که دوباره بزرگ بزنه زیرشون و ....همش بریزه

اصلا نمیدونم چه پدر کشتگی ای با من داشت ...

دینگ دینگ ...

- اومدن مانی برو درو بزن.... بعد هم برو تو اشپزخونه..... نبینم از اون تو پاتو بذاری بیرون ها ...مانی شنیدی ؟

- بله زن عمو ...می شینم تو اشپزخونه ...

- اره بهتره همون تو بمونی اخه هرکی ببینتت می گُرخه ...اینقدر که زشت وسیاهی ...اصلاتو به جهنم .....کلاس خودمون پائین میاد ...

سرمو انداختم پائین وزیر بار متلک های بزرگ خودمو پشت در اشپزخونه قائم کردم ...

خوب حتما فهمیدی امشب قراره چه اتفاقی بیفته ؟...

امشب شب خواستگاری اقا یوسف ...شریک و رفیق فاب عمو... از طوبی دردونه ی حسن کبابیه ...

هه چه بامزه ....اینو دیگه از کجا گیر اوردم؟ دردونه ی حسن کبابی.... ریز ریز شروع کردم به خندیدن ...

اره داشتم برات می گفتم... چی می گفتم؟ ...لبخندم پررنگ تر شد ...دردونه.... اره طوبی دردونه ی عمو که تقریبا سه سال از من بزرگ تر بود 

قصه ی این خواستگاری هم سر دراز داره.هی جونم برات بگه که این اقا یوسف از اون پیر پسرهای ترشیده وخرمایه داری بود که فقط یه نفر و میخواست تا تنبونش رو براش بالا بگیره ...اخه خیلی لاغر بود ...یه چیزی میگم یه چیزی میشنفی ها ...

لاغر و دراز ....موهاشم که شکر خدا یکی بود.... هیشکی نبودِ ....

گرفتی چی گفتم؟ یعنی بنده ی خدا سر خلوتیانه.... یعنی کچله.... البته نه.... خیلی هم کچل نیست.... یه ریزه سرش برق میزنه مثل آینه مینی بوس ...

این از موهاش ....از قیافه اش هم نگم بهتره.... چون هم تاحالا خیلی دیدش نزدم .....هم درست نیست تو روی نامحرم نگاه کنم ...باور کن من فقط به خاطر حرام وحلالیش دیدش نزدم ...

خب کجا بودم ...اَه هی حرف می اد تو حرفم سررشته ی کلام از دستم در می ره ....

اره به قیافشم کار نداشته باش ...هرجور دوست داری توصیفش کن ...خلاصه قدش خوب بود این یه پواَن مثبت به حساب میومد ....

فکرشو کن با قد 171طوبی.... یکی میومد با قد 165.... بیچاره طوبی .... قرار بود دلش رو به چی این اق یوسف خوش کنه ...؟

از وجناتش همین بس که موقع خوردن پرتغال نصف ابشو توی بشقابش خالی می کنه و بقیه اش روهم تو عرض سیم ثانیه می فرسته تو خندق بلا ...اه حالم بد شد ...

اخه به این هم میگن ادم ...که این طوبای ِ نفهم چشمش رو رو همه چیزش بسته ومیخواد زنش بشه ؟..دختره ی جفنگ فکر میکنه بعد از ازدواج میتونه یارو رو درست کنه ...

از اختلاف سنشون هم این وبگم که طوبی بیست وپنج سالشه ومستر یوسف چهل سال ...حالا بشین با چرتکه حساب کن چند سال اختلاف سنی دارن ...

اِ؟سنم وکه لو دادم ....اصلا اقا این یه خط و ندید بگیر ...انگار نه انگار که سن طوبی رو نوشتم 

نیشگون زن عمو دوباره منو پروند ...ای خدا مگه جایی از دستم سالم مونده که این شمر ذل جوشن بخواد وشگونش بگیره ...

- مگه نیم ساعته صدات نمیکنم ؟چرا سینی چایی رو اماده نکردی؟ بجنب زبون مهمون ها چسبید به حلقشون ...شیش تا چایی بریز تا طوبی بیاد ببره ...

در حالی که داشتم دستم رو می مالیدم تا درد کمتر بشه گفتم:

-چشم زن عمو الان می ریزم ...

-اب زیپو نریزی مانی ...نه زیاد کم رنگ... نه زیاد پررنگ ...زودباش تا طوبی رو صدا کنم ...

صدای مادر شازده پسر اومد 

-مزاحم نباشیم سمیه خانوم ...؟

-نه بابا این چه حرفیه؟ رفتم به طوبی گفتم یه چند تا چایی بریزه ...

صداها برام گنگ بود ...یا خیلی اروم حرف میزدن یا به سلامتی بنده کم شنواشده بودم وحرفاشون رو نمی شنیدم ...

چایی ها رو ریختم نه اونقدر سر پر نه اونقدر سرخالی ... نه کم رنگ نه پررنگ ...یه چایی دبش وفرد اعلا

طوبی با ناز وکرشمه اومد تو ....خدایی هرکی رفتار طوبی رو میدید فکر می کرد دختر کدوم وزیر...و وکیلی هست که داره این جوری دماغشو بالا می گیره ...

با اون کت و دامن و اون ارایش و موهای افشون خوب ....نمیتونم بی انصافی کنم ....واقعا خوشگل شده بود ....کاش به جای این همه خوشگلی خدا یه جو عقل بهش می داد تا خودشو به خاطر پول این مردک بد بخت نکنه ...

خوش خوشان سینی خاتم کاری شده ی برنز رو برداشت وبا یه لبخند دل خوش کنک.... یه تشکر ابکی نثارم کرد ورفت ...

نشستم رو همون صندلی دم دستم ...صدای ماشالله ماشالله گفتن مادر دوماد می یومد ...الحق که طوبی ماشالله هم داشت ...

نگاهم به دیوار بود ....ولی انگار از دیوار رد شد و رفتم تو گذشته ها ...

اون موقعی که من هیجده سال داشتم وبابا ومهدی ومامان هنوز پیشم بودن ..

یادمه اولین خواستگاریم.... چقدر هول شده بودم ...دست وپام وگم کردم وکل سینی رو رو پای مادر دوماد که از قضا خیلی هم فیسان چوسانی بود دَمر کردم ...

همون شد که مادرِ.... رفت وپشت سرش رو هم نگاه نکرد ...پسره رو زیاد یادم نیست فقط جوراب هاشو یادمه... طوسی با خطهای مشکی ...همین .......اولین خواستگار من پسری بود با جورابهای طوسی ....

فکر کن تیتر یه فیلم این باشه من که حتما میرم ببینمش البته اگه پول و وقت داشته باشم ...

یه وقت هایی فکر میکنم کاش همون موقع حواسم رو بیشتر جمع میکردم تا مادر دوماد ازم خوشش بیاد وعروسش بشم ...حداقل از این همه امرو نهی و بکن و نکن راحت بودم ...

صدای خداحافظی اومد ... اِ چه زود ...یه نگاه به ساعت انداختم ....وای هشت شب بود...

خوب معلومه که باید برن ... چقدرهم وِر زدن ...مگه قرار خواستگاری نبود؟ پس چرا اینقدر طول کشید...؟ نکنه دیدن تنور داغه ....نونو چسبوندن ...وقرارِ بقیه ی کارها روهم گذاشتن ...

صدای بزرگ می یومد ...

- اخه بابا این چه وضع دختر شوهر دادنه ؟مرتیکه جلنبر داره برای شما کلاس میزاره... به جای اینکه با یه تیپا بیرونش کنی ...داری دخترت رو پیش کش می کنی ...؟

به سمت طوبی برگشت:

- طوبی تو دیگه چرا؟ اخه کجای این ادم به تو میخوره که داری این جوری براش غش وضعف میری؟ ...

- بسه دیگه.... چیه همش داری ایه ی یاس می خونی ؟داماد به این خوبی ...چرا دست دست کنم ؟

- نترسید این پسر ترشیده ای که من دیدم عمرا کسی با این اخلاق گندش زنش بشه ...همون جوری که تا الان بوی ترشیدگیش بلند شده وکسی نبوده نجاتش بده.... بعد از این هم کسی خودشو بدبخت این یارو نمی کنه ...

- اخه تو چته پسر ؟ دیگه چی میخوای ...؟اقا یوسف شریک منه ...فقط ده تا مغازه ی طلافروشی داره ...داراییش صد برار منه ...میدونی اگه بشه دامادم چه سودی می کنم؟ ...میدونی چقدر به نفعمون می شه ؟....

- من چمه؟ ...بابا طرف تَوهم مالکیت مطلق داره ....از حالا که طوبی زنش نشده داره امرو نهی میکنه ...

ادای یوسف رو دراورد ....

- طوبی خانوم اون نمک پاش رو بدید ...طوبی خانوم یه لیوان اب بیارید..... طوبی خانوم کوفت می خوام ...طوبی خانوم درد می خوام ...

بابا این هنوز زیر یه سقف نرفته داره از دخترت بیگاری می کشه ...اونوقت شما ها چشمتون رو بستید ودارید دختر تونُ دودستی می دید خدمت اقا ...به خدا موندم از کارتون ...بابا دخترتونِ ها ...طوبی تو چرا چیزی نمی گی ...؟

- من چی بگم هرچی بابا میگه حتما خیر و صلاحمو می خواد ....

- خاک تو سرت طوبی.... همینه دیگه... وقتی تو قراره با اون عنتر زندگی کنی وهیچی نمیگی.... من چرا گلوی خودمو جرمیدم ؟هر غلطی خواستید بکنید ....

با اینکه چشم دیدن بزرگ رو نداشتم ولی تو این یه مورد حق رو کاملا بهش می دادم... اقا یوسف یه مرد خود رای ودمدمی مزاج و فوق العاده رک بود ....که اصلا نمیدونستی باید باهاش چه جوری برخورد کنی ...

انقدر دمدمی که می خواستی سرت رو ازدستش به دیوار بکوبی....

من واقعا تو حل این مسئله مونده بودم عمو وزن عمو فقط به خاطراون ده دهنه مغازه می خواستن دختر دسته گلشون رو به همچین قزمیتی بدن ....؟

با صدای کوبیدن در اطاق.... به خودم اومدم ...بیچاره بزرگ راست می گفت ...خودش بود وهمین یه دونه خواهر ....اونم طوبی که هم خوشگل بود ....هم تحصیل کرده...

ولی کو گوش شنوا ...انگار این جماعت قصد کرده بودن دودستی این دختر رو بدبخت کنن ...

- مانی؟ مانی؟ کدوم خراب شده ای موندی؟... بیا این میوه شرینی ها رو جمع کن ...

سلانه سلانه راه افتادم ...شیرینی ها رو جمع کردم ..ظرف ها رو شستم ...میوها رو ریختم تو جا میوه ای ...میزها رو دستمال کشیدم ...ظرف ها رو خشک کردم وگذاشتم سرجاشون 

- مانی پس این شام چی شد ...؟کی اماده میشه ...؟

- الان زن عمو ...

با خستگی درکابینت رو بستم وزیر قابلمه ها رو خاموش کردم ...

میز رو چیدم وصداشون کردم ...خداروشکر برخلاف تمام تحریم ها حق داشتم سر سفره باهاشون بشینم.... بالاخره هم خونشون بودم نمیشد که مثل کلفت ها بیرونم کنن ...

شام خورده شد... ظرف ها شسته شد ..اشپزخونه دسته ی گل شد ومن ...مثل یه جنازه ....مسواک رو به دندون هام نشون دادم وسرم به بالشت نرسیده خرناسم بلند شد ....

حتما تا حالا منو شناختی ....من مانی ماه هستم ...چرا بهم میگن مانی ؟

خوب این جوری راحت تره ..اونم تو عصری که همه رو مخفف صدا میکنن ...باز جای شکرش باقیه که من هنوز پارت اول اسمم رو دارم 

اینجا خونه ی عمومه... عمو حامدم ...داداش بابای من که اسمش حسام بود ...

تا وقتی که یتیم نشده بودم بد عمویی نبود ...منو که می دید یه دستی به موهام می کشید ومی گفت چه طوری عمو ؟همین.... در همین حد ..

ولی زن عموم از همون اول ناجنس بود ...یعنی همیشه مامان خدابیامرز منو می چزوند ...حالا چرا شو هیچ کس نمیدونه ....فقط میدونم چشم نداشت مامان منو ببینه 

مهدی اون موقع ها خیلی کوچیک بود هنوز نمیدونست چی به چیه ...ولی من که تا نوزده سالگی زیر بال و پر خونواده ی خودم بودم........ می دونستم که ظاهر وباطن خونواده ی عموم اینا باهم فرق می کنه ...

با طوبی نه بد بودم نه خوب ...یه جورایی کلا مثل تفلن ....نچسب بود ...

همیشه یه مدت طول می کشید که یخش باز بشه و بخواد روی خوش نشون بده ....

ودر اخر بزرگ .... خان داداش طوبی ...پسرعموی بنده.... که تا مقطع لیسانس تحصیل کرده بود ولی در حال حاضر تو جواهر فروشی عمو... جنس هاشو دولا پهنا به مردم می انداخت ...

یادمه عمو همیشه به بابا میگفت:

- حسام دیوونه ای که داری تو شیرینی فروشی کار می کنی ...خوب مغازه ات رو بفروش بیا پیش خودم.... تو نمیدونی سود تو طلاست.... تو جواهره ...چه موقع فروش چه موقع خرید ضرر نمی کنی ...

ولی بابای خدابیامرز من که خدا نور به قبرش بباره قبول نکرد وهمین شد یه کدورت بین دو تا داداش ...تا جایی که دیدارهای هفته به هفته ی ما.... به ماهی یک بار و اخر سر هم به عید به عید رسید.

نمیدونم چه سری بود که بابا تا با عمو حرف میزد عمو بهش بر می خورد.... میدونستم این وسط یه حرفهایِ ناگفته ای هست که حتی مامان هم خبر نداره ولی هرچی که بود می دونستم عمو به بابام بدهکاره

نمیدونستم چقدر یا چه طوری ؟ ولی این رو مطمئن بودم که بابا یه پولی دست عمو داره واون هم بهش پس نمیده... اخه یه بار خودم گوش کشی کردم و دوزاریم افتاد ...

بابا می گفت داداش طلب من رو بده می خوام خونه بخرم .... دستم خالیه از شیرینی فروشی چیزی عایدم نمیشه هرچی در می ارم دودستی میدم بابت قسط های مغازه ...

خونه امم که اجاره ایه ...به خدا دخل و خرجم با هم نمی خونه ...

کاش اون موقع ها بیشتر دقت می کردم.... کاش یه بار راست وپوس کنده از بابا می پرسیدم که جریان این قرض چیه تا حداقل الان یه پولی تو دست وبالم بود واین جوری اسیر وعبیر نبودم 

کجابودم ...؟ای بابا حواس برام نمونده ...اره داشتم از بزرگ می گفتم ...

بزرگ چهار سال از طوبی بزرگتر بود و هفت سال از من یعنی میشد بیست ونه ساله اره یه همچین چیزهایی.... حالا یکم بالا یا یکم پایین ...فرقی نداشت ...

یادمه بزرگ از کوچیکیش باهام خوب بود ...یعنی همیشه هوام رو داشت ...برخلاف طوبی که همیشه خودشو یه سروگردن از ما بالاتر میدید همیشه خاکی بود ومثل یه داداش بزرگتر به فکرم بود ..

حتی یه سال برای تولدم کادو خرید ...باورت میشه ...؟همین بزرگ رو میگم ها ...همین که امروز دو دفعه منو روانی کرد ..اره خودشه ....همین نَکَره ...

میدونم باورت نمیشه ولی باور کن این اخمخ (احمق ) تا سن هیفده سالگی رفیق فابریک من بود ...نه ازاون رفاقت ها ...ازاین رفیق بامرام ها ...

از اینایی که اگه بگی جونتو بده ....قلبش رو دو دستی از توسینه اش در میاره ومیگه بفرما رفیق ...قلبم مال تو ...

ولی نمیدونم چی شد... چه اتفاقی افتاد ...که اون رفیق صمیمی ...اون یار قدیمی.... شد دشمن خونی ...

اونقدر دشمن و اونقدر دور که خودمم نفهمیدم چه جوری رابطمون بهم خورد ومن از مانی ماه.... تبدیل شدم به مانیِ تنها ...

خیلی سعی کردم بفهمم دردش چیه.... چرا منو داره رد میکنه؟ ولی نفهمیدم ....

فقط یادمه یه بار که گیر سه پیچ بهش دادم تا جریان رو بگه ...سرم داد کشید وگفت ...

- دست از سرم بردار مانی.... تو دیگه برای من مردی... بهتره من هم برات یه مرده به حساب بیام ...

اونقدر شوکه شده بودم که اصلا نفهمیدم کی بزرگ رفت ومنو تنها گذاشت ...ازهمون جا بود که تنها کلمات رد وبدل شده بین ما به این دو کلمه ختم شد ...

سلام ......خداحافظ ...

همین وهمین وهمین ...ودیگر هیچ ...

بزرگ... چتر حمایتش رو از رو سرم برداشت ومن کم کم به حضور کم رنگش توی زندگیم عادت کردم ...

ولی نمیشد ...یعنی نمیشد که بشه ...بحث یه روز دوروز نبود.... بحث شونزده هیفده سال عمرِ من و بزرگ بود.... که تو همین حیاط سپری شده بود...

صدای مشت زن عمو منو از خواب نازم پروند ...ای خدا کی این زندگی جهنمی تموم میشه ...؟

دوباره صبح شده بود ...وکار من شروع ....لازم به توضیح نیست... خودت که کار یه کلفت رو می دونی ...پختن وشستن و اتو کشی وتمیز کاری و....خلاصه هر کاری رو که فکرش رو کنی ...

صدای داد بزرگ از طبقه ی بالا میومد ...

- مانی ...مانی این لباس ابی من کجاست ...؟

یکم فکر کردم... اونو که دیروز اتو کرده بودم تو لباس تمیزاش گذاشته بودم ...

یه تقه به در زدم ...وای خدا اینجا چرا مثل دل و روده ی منفجر شده می مونه ؟ مگه بمب دستی ترکوندن که این جا شده بازار شام؟...

بزرگ درحالی که بین یه کوپه لباس دست به سینه وایساده بود وبا پاهاش ضربه های عصبی به زمین میزد ...نگاهش رو مثل میخ تو چشمام فرو کرد ...

- چی شده ...؟

- لباس ابی من کو؟ ...هان ؟مگه نگفته بودم اتوش کنی امروز لازمش دارم ...یعنی فقط می خوام بگی یادت رفته ...من می دونم وتو و مامان ...

یه نگاه به دور تادور اتاق درهم ریخته که مثل اش شله قلمکار هیچی توش معلوم نبود انداختم ......یه سرچ تو مخ اکبندم کردم ...خدایا من که دیروز اتوش کردم و بین همین لباس ها گذاشتمش ...

یکم نگاهمو چرخوندم ..لباس ها رو بادست کنار زدم ...رسیدم به ته کمد ...دست انداختم ولباس ابی رنگ رو که بعد از یه لباس زیتونی بود دراوردم وجلوی اقای نکیر ومنکر گرفتم ...

نگاهش یکم اروم شد ولی می دونستم پروتر از این حرفهاست که بخواد ازم تشکر کنه .... یا بخاطر فریادی که زده عذرخواهی ...

- خوب این اونجا چی کار میکنه؟ ...مگه نگفته بودم که بزارش بین لباس اتو کرده هام؟ ...

یه نگاه به کمد انداختم ..یه نگاه به لباس ...خوب توی این کمد که لباس اتو کرده ها رو میذارم ...اینم که لباس اتو کرده است ...یا من مخم هنگ کرده یا این بشر داره گیر بیجا میده که مطمئنا گزونوی دوم ( به قول باقالی اخراجی ها ) صحیح می باشد ...

انگار خودش از نگاهم گرفت که فهمیدم گیر بیخوده ...لباس رو از دستم قاپید وگفت ...

- کیف پولمم گم شده پیداش کن ...

وای نه ...اخه من تو این بازار مکاره چه جوری کیف پول تورو پیدا کنم ...یه نگاه سرسری انداختم ....نه نمیشد به این راحتی تو این انبار کاه دنبال سوزن گشت ...

شروع کردم به تمیز کاری ...

- هی هی داری چی کار میکنی ؟ من میگم کیفم رو پیدا کن تو داری برای من رخت ولباس جمع میکنی ؟نکنه مخت رو بردی سرویس که همه چی رو باهم قاطی می کنی ....؟

یه چشم غره رفتم وگفتم ...

-شما بفرمائید صبحانتون رو میل کنید ....بنده کیف رو خدمتتون میارم ...

خوب خدارو شکر که چشم غره ام کارخودشو کرد چون بی سرو صدا از در زد بیرون ورفت سراغ صبحونه ی شاهانه اش ....

وای ببین با این اتاق چه کرده ...اخه مرد حسابی یه کلام از من بپرس لباست کجاست چرا این همه بهم می ریزیشون ...؟

یه نگاه به کمد دیواری که مثل کمد اقای هوپی درش باز و تمام وسایلش به هم ریخته بود انداختم.... خدایا حالا کی حال داره این و جمع کنه؟ ...

یه نگاه به ساعت کردم وای الاناست که صداش در بیاد ...کمد رو سرهم بندی جمع کردم ورفتم سراغ بقیه ی چیزها ...نبود خدایا نیست... اخه این کیف پول لعنتی کجا میتونه باشه....؟

دوباره گشتم گشتم وگشتم ....نبود... هیچ جا نبود ...زیر تخت ...روی تخت ...کنار تخت ...بالای تخت ...خودمم نمی دونستم چرا همش دارم دور تختش می گردم ...اخه جای دیگه ای نبود ...

آخ مامان به دادم برس ...یه دونه از اون فرشته های خوشگل بهشت رو برام بفرست که این کیف بی صاحاب مونده رو پیدا کنم ...

خسته... سر پا شدم... نیست که نیست ...یه نگاه دیگه به اتاق انداختم ...خدایا یعنی کجاست؟ ...صدای زن عمو بلند شد ...

- مانی بیا این سفره رو جمع کن دارم میرم بیرون ...

- اومدم زن عمو 

وای حالا جواب این موسیو اخمالو رو چی بدم .؟خودمو سپردم دست خدا واومدم تو اشپزخونه ..یه نگاه به چپ ...یه نگاه به راست ...پس کجاست ...؟

- مانی حواست کجاست ؟من دارم میرم بیرون ...برای ناهار یه غذای کم کالری بزار ...عموت وبزرگ خونه نمی یان ..طوبی هم که دانشگاهه ...

- مگه بزرگ خان رفتن ؟ 

- چه طور ؟

-اخه به من گفت کیف پولش رو پیدا کنم ...

- اها اونو که پیدا کرد اینجا گذاشته بود ...

نفس هام به شماره افتاد حتی یه کلام به من نگفت که کیفشو پیدا کرده ای نامرد ...دوساعته دارم حرص میخورم.... اقا داره اینجا برای من خوش خوشان صبحانه کوفت می کنه وبه ریش نداشته ی من می خنده...ای بخشکی شانس ...

مثل فیلم های اب دوغ خیاری یه پسر عموی عاشق هم نداریم که به دادمون برسه ...چی میشد مثلا یه شب بهم بگه: 

...عزیزم مانی ماه ....من عاشقتم ...دوست دارم می خوام باهات ازدواج کنم ...هه ....اگه یه جو شانس داشتم اسمم رو میذاشتن شمسی ...نه مانی ماه ...

با کلی غر غر صبحونه ی یخ کرده ونون خشک شده ی بربری رو به سق کشیدم وحرص و جوش رو تناول فرمودم ...

هی بابا اینم از زندگی ما هیچیش به ادمیزاد نرفته ...

فکرم رفت سمت طوبی ...خوش به حالش رفته دانشگاه کاش منم میتونستم ادامه تحصیل بدم ولی با کدوم پول یا با کدوم حمایت ...همین که عمو لطف فرمودن وبنده رو زیر پرو بالشون گرفتن کلی باید خدا روشکر کنم بیشتراز این توقع بی جائیِ ...

اونم از کی ؟از عمو که حتی حاضر نیست سالی به دوازده ماه یه مانتوی نو برام بخره ...حالا بزاره برم ادامه تحصیل بدم ...من تا ترم سه خونده بودم یعنی می تونستم بیشتر هم بخونم ولی نشد مامان وبابا تصادف کردن ومهدی هم دق کرد وخلاص ...

من موندم و من ...تنها... بی حامی.... بی کس... با خونواده ای که چشم دیدنم رو نداشتن ...

عمو صرفا وجود منو تحمل میکرد... می دونست باری روی دوشش هستم ...ولی کاری نمی تونست انجام بده ...تنها کسم همین عموم بود

خاله هام که خودشو همون اول راحت کردن وگفتن ما دختر تو خونمون نگه نمیداریم ..سخته ...مسئولیت داره تازه ما زن مردمیم ...شوهرامون نامحرم هستن ...عمه هم تقریبا همین جواب رو داد البته با یه شیوه ی دیگه ...

همین شد که کار من افتاد به خونواده ی عمو ...ای جوونی ..سه ساله که تو این جهنم اسیرم و کسی نیست که بگه خرت به چند ...

همین بزرگ.... اصلا نمیدونم چرا این قدر به خون من تشنه است .... مدام ازار و اذیت... مدام گوشه کنایه... مدام غرولند ...اخه یکی نیست بگه من چه هیزم تری به تو فروختم که چشم دیدن منو نداری ...؟

من که همیشه بله قربان گوی تو هستم ....پس چرا مدام بهم زخم زبون میزنی و برتری خودت رو به رخم می کشی ...

بی انصاف دلت می یاد؟ یه روزی هم بازیت بودم ....رفیق و دوست قدیمت....

منی که همیشه کنارت بودم وهرکاری میکردی پشت سرت بودم و هواتو داشتم ...پس چه طور تا این حد رنگ عوض کردی وداری بهم ظلم می کنی ...؟

دردم از این بود که بزرگ با همه خوب بود... با همه خوش رفتار بود و احترام همه رو نگه می داشت... تنها کسی که خار تو چشمش بود من بودم ...من بی کس ...من تنها ...من بی پناه

ناهار یه غذای من دراوردی با کلم بروکلی و کدو و هرچی چیز رژیمی دیگه بود سنبل کردم 

یه نگاه به پذیرایی انداختم وای هنوز کلی کار داشت جارو رو اوردم ...یه جارو برقی اساسی کشیدم وتو دلم هرچی فحش و بد وبیراه بود بازهم نثار روح ِاون بزرگ گور به گور شده کردم ....

رومیزها رو برق انداختم.... رویه ی مبل ها رو کشیدم ...یه کش و قوسی به خودم دادم ...

وای دارم از کمر درد هلاک میشم ... تمام خستگی این چند روز تو تنم باقی بود... رفتم زیر دوش ...

به پنج دقیقه نکشیده بیرون بودم ...جرات نداشتم زیاد تو حموم بمونم اخه زن عمو می یومد وغر میزد.

.............

ساعت پنج عصربود وطبق روال عادی برنامه.... بنده دراشپزخانه مشغول تهیه و تدارک شام ....

کارم همین بود.... صبحونه ....نهار.... شام... تمیزکاری ...دوباره روز از نو ...روزی از نو ....

عین یه روح سرگردان همیشه تو خونه رژه میرفتم وکارها رو اروم و بی سرو صدا انجام می دادم ....

فکر نکنی کارم آسونه نه ....تو خونه ای که پنج نفر توش زندگی می کنن و دویست وپنجاه متر هم وسعت داره 

اونقدر کار وجود داره که وقتی شب سرت رو رو بالشت میزاری پلک نزده خوابت برده ...

اطاق های خواب ...اشپزخونه ...کف سالن پذیرایی که همیشه ی خدا باید بدرخشه ...دوتا حموم و دوتا توالت ...پنجره ها ...لباس شستن ها ...اوه بازم برات بگم ؟

تازه این داخل خونه بود... حتی یه وقت هایی کار حیاط وباغچه رو هم زوری به گردنم مینداختن هــــــــــی ....چی بگم دست رو دلم نزار که خونه .....

من کلا یه کلفت بودم ...یه کلفت بی جیره مواجب که باید مثل خر سرم رو مینداختم پایین وکار میکردم ....

یادمه روزهای اولی که اومدم حداقل دو زار ارزش داشتم وکارهای سبک رو بهم می دادن 

ولی حالا زمونه فرق کرده ....دیگه کار سبک وسنگین نداریم ...همه ی کارها رو دوش خودمه ...

یاد خاله هام افتادم تو دار دنیا به جز عمو حامد و عمه صدف دوتا خاله ی دیگه هم داشتم که پسرهاشون همه از من بزرگتر بودن ...اوایل بهم سر می زدن ولی این سرزدن ها رسید به سه چهار ماه یک بار و بعد هم فکر کنم یه سال ونیم هست که خاله هام بهم سر نزدن ....یعنی از خداشونه که باهاشون کاری نداشته باشم ...

داشتم زیر لب اهنگ ناصر عبدالهی ِ خدابیامرز رو زمزمه می کردم 

یه روز دلم گرفته بود مثل روزای بارونی 

از اون هواها که خودت حالو هواشو میدونی 

اگه بشه با واژه ها حالمو تعریف بکنم 

تو هم منو شعر منو با غم حست می

خونی 

با خودم زمزمه میکردم ...

هوهوهوهو....هم هم هم هم 

صدام اوج گرفت 

یه حالی داشتم که نگو 

یه حالی داشتم که نپرس

یه تیکه از روحمو من 

جایی گذاشتم که نپرس 

یه جایی که می گردم و.....دوباره پیداش می کنم 

حتی اگه کویر باشه ...بهشت دنیاش می کنم 

- به به خانوم خواننده....اگه خوندنتون تموم شده... بفرمائید یه مانتو تنتون کنید ...مهمون دارم ...

وای... وای خدا قلبم اومد تو دهنم ...دستم رو گذاشتم رو قلبم ...واب دهنم رو به سختی قورت میدم ...

ای بمیری بزرگ ...اخه ادم این جوری میاد تو اشپزخونه ...با عصبانیت زل زدم بهش:

- چیه چرا اون جوری داری نگاه میکنی...؟ یه دفعه ای استیناتم بزن بالا بیا منو بخور....

- خوب وقتی جو می گیرتت منم باید همین جوری صدات کنم ....تا تو باشی که دفعه ی دیگه اگه خواستی هنر نماییی کنی حواست رو جمع کنی ....

هنوز نگاه شاکیم روش بود ....

- مانی صدامو درنیار ...دوست من نیم ساعت تو کوچه... علاف تو اِ....اون وقت وایسادی برای من تریپ لاو برداشتی ...گفتم بدو مانتوتو بپوش... 

سرمو انداختم پائین وراهی اتاقم شدم ...هرچی باهاش دهن به دهن بزارم خودمو کوچیک می کنم ...ولش کن

پسره ی نره خر همسن بابای خدابیامرز من سن داره.... ولی دریغ از یه ذره ادب... 

پسره ی بی شعور... البته تو پرانتز باید بگم بدبختانه فقط با من این طور بود... تنها با خود خود من ...همیشه متلک هاش با من بود خوش رفتاری هاش برای دیگران ...

یه نگاه به شلوار جینم انداختم... نه بد نبود ...مانتو زیپ دارمو که پنج سال قدمت داشت تنم کردم و روسریم رو هم روش ...یه نگاه تو آئینه به خودم کردم ...درست عین کوزت محجبه شده بودم ...

رفتم تو اشپزخونه و کارم رو ادامه دادم ...ذهنم مشغول بود... یعنی این کیه که بزرگ دعوتش کرده ؟...

اخه بزرگ هم به هوای طوبی هم به هوای من کسی رو خونه نمی اورد( البته خودم رو محض نمونه گفتم ...آخه مگه منو ادم حساب می کنه که بخواد به خاطر من دوستش رو نیاره )

-بیا تو... نه کسی نیست فقط دختر عمومه ...

جانـــــــــــم؟ دختر عمــــــوم ؟....منو داره میگه؟ ...

اخه الاغ مگه غیر از تودختر عموی دیگه ای هم داره ؟

برگشتم ...اِ این دوستشه ...؟چرا این مدلیه ...؟چرا موهاش نصفه است ...وای ابروهاشو مثل این چاقو کش ها خط خطیِ ...اِ اشتباه شد ...طوبی میگفت مد شده پسرها ابروهاشونو این مدلی میکنن ..خدایا این دیگه کیه ؟ ...

قبل از اینکه به من برسن سرم و انداختم پائین .....بزرگ یکم مقید بود وحوصله ی اخم وتخمش رو نداشتم ...

- سلام ...

سرمو بلند کردم

- سلام خوش اومدید 

-ممنون ...معرفی نمی کنی بزرگ ...؟

بزرگ مثل اینکه تو یه عمل انجام شده قرار بگیره ...اهمی کرد وگفت: 

- مانی ماه دخترعموم ....ایشون هم آقا دانیال دوست صمیمی من ...

نگاهش ...! نه ...خوشم نیومد ... اصلا خوشم نیومد ...من این نگاه ها رو می شناسم ..اصلا مگه جنس مونثی وجود داره که معنی نگاه ها رو نفهمه؟ 

...نگاه هیز ...نگاه ناپاک ....نگاه شیطون ...نگاه موزی ...نگاه مرموز ...

اوووووه ما زنها روی نگاه ها نظر می دیم ...مخصوصا نگاه اول ...ونگاه اول این بشر نشون دهنده ی ذات جلبش بود ...

مطمئن بودم این ادم ....ادم درستی نیست ...ولی چرا بزرگِ شوت... این وحالیش نبود ....رو نمیدونستم ...

- خوشبختم خانوم ...

- به همچنین... بفرمائید ...

- چی میخوری دانیال جان... چایی ؟...قهوه ؟...نسکافه ...؟

- یه نسکافه.... البته اگه زحمتی نباشه 

- نه بابا چه زحمتی ...مانی ماه ...میشه یه فنجون نسکافه با یه لیوان چایی بریزی ...

دستی به سرم کشیدم ....شاخ در نیاورده باشم خیلیه ...به من میگه: 

- میشه برام چایی بیاری ...؟!

لبخند ملایمی زدم ...توذاتم نبود بخوام تلافی کاری رو کنم ...وقتی باهام خوب رفتار می کرد منم بهش احترام می ذاشتم 

- باشه چشم میارم براتون 

- دستت دردنکنه ...بیا دانیال ...بیا اتاقم رو نشون بدم ...

با تعجب به رفتنشون نگاه می کردم که همزمان نگاه هرزه ی دانیال وپوزخند بزرگ... از این رو به اون روم کرد ..

ای تف تو روت بزرگِ کدو حلوایی...منو دست انداختی ؟...باشه تا سروقتش حالتو بگیرم ...ولی حالا نمیشد ....بالاخره دوستش بود... آبرو داشت پیشش ...

نسکافه و یه لیوان پایه دار چایی رو تو سینی چیدم... قندون و یکم سوهان و....دو تا پیش دستی میوه خوری ...خلاصه کامل ومرتب همه رو کنارهم گذاشتم و اول از همه سینی چایی رو بردم به اتاقش ...

تقه ای به در زدم ...صدای دانیال اومد: 

- بفرمائید ...

تعجب کردم.... پس بزرگ کجاست ...؟

سینی به دست وارد شدم..... دانیال به احترامم وایساد ...

- بفرمائید خواهش میکنم ...

سینی رو گذاشتم رو میز عسلی کنار تخت ....

نگاه دانیال هنوز ادامه داشت ...خداوکیلی هرجای دیگه ای با این بشر رو به رو می شدم یه لنگه کفش حرومش می کردم ... ولی حیف.. حیف که اینجا نمی تونستم از این کارها کنم.

زیر نگاه ِهمچنان خیره ...برگشتم وبا طمانینه در وپشت سرم بستم ...نفسمو دادم بیرون... خدا یا خودت امروز رو بخیر بگذرون ....

یکم دست دست کردم تا اون بزرگ گور به گور شده پیداش بشه ...سینی میوه رو هم برداشتم ویه تقه

خداخدا می کردم این دفعه خودش باشه ...در که باز شد یه نفس اسوده کشیدم ...سینی رو از دستم گرفت ودرو بست ...به فکر خودش می خواست بهم کم توجهی کنه ولی نمیدونست چقدر دعاش می کنم که منو از شر نگاه هرزه ی دوست جون جونیش راحت کرده ....

شام رو بار گذاشتم ...اشپزخونه شد دسته ی گل ...صدای خنده ی دانیال وبزرگ می یومد ....یه لحظه دلم گرفت ...یه وقتی صدای خنده های من وبزرگ هم همین طور شاد و سرخوش بود ....

قطره ی اشکم رو از گوشه ی چشمم جمع کردم ...خیلی وقت بود که یادگرفته بودم نباید به دلم واحساسم بها بدم ...نباید به روی خودم بیارم که ادمم ...نباید فکر کنم که می تونم زندگی کنم واز هر لحظه اش لذت ببرم ....اره ...نباید حس کنم ...

درباز شد و موج خنده بلند تر به گوش رسید ...

- اره دیگه پسره همین جوری کوپ کرده بود... فکرشو کن استاد چنان مچشو موقع تقلب گرفته بود که ما خودمونم شوک شده بودیم ...

از پله ها سرازیر شدن ...خم شدم وکابینت رو بازکردم ونشستم رو زمین ...به امید اینکه منو نبینن واز کنارم رد بشن ولی ...صدای دانیال منو پروند ...

- زحمت دادیم مانی خانوم ...

اه بخشکی ای شانس ....بلند شدم وبا یه لبخند تصنعی شروع کردم به تعارف تیکه پاره کردن ...سگرمه های بزرگ تو هم بود ...

- خواهش می کنم چه زحمتی؟ خوش امدید ...

- ممنون ایشالله درخدمت باشیم جبران کنیم 

- نفرمائید کاری نکردم که ...زحمت کشیدید ....

اووووووه برو دیگه ..چقدر ور میزنی ...

اخر سر هم با کشش دستش از تلید کردن ِ مخ من دست برداشت وخداحافظی کرد ...

آخیش رفت ...اونقدر هوای خونه رو مسموم کرده بود که نمی شد راحت نفس کشید ...خدایا چی می شد جنس مذکر رو از رو زمین محو می کردی؟...

روی اپن اشپزخونه با انگشت شکلهای منحنی می کشیدم وتو فکرم به دنیایی بدون مرد فکر میکردم ...که صدای بزرگ منو پروند: ...

- الهی.... دلت براش تنگ شده خوبه بار اولته که دیدیش ...می خوای برم بیارمش تا دلتنگیتون یکم جبران بشه؟ ...اصلا بیا شماره رو هم بهت بدم ...خودت باهاش قرار بزار ...این جوری منم از این واسطه گری راحت می شم ...

اول خشم سراپامو گرفت ورنگم کبود شد ....ولی با حرف اخرش چشمام تار شد ونفسم به شماره افتاد .....

پوزخندی زد وادامه داد:

- یه دمپایی ور دار بزن تو دهن دلت ....که واله و شیدای هر کی که از در اومد تو.... نشه ...

ازکنار اشپزخونه رد شد...زمزمه کردم :

- چرا چرا باهام اینکارو می کنی ؟چه نفعی می بری که بخوای زجرم بدی ؟من چه بدی ای درحقت کردم که تا این حد ازم متنفری ؟

فکر نمیکردم بشنوه ولی شنید ....

- تو؟ تو چه بدی در حق من کردی ؟تو اصلا در حدی نیستی که بخوای تو زندگی من تاثیر بزاری ....ودر مورد نفعی که می برم ؟....آآآم ....فکر کنم ...لذت دیدن قیافه ی عصبانیت بهترین نکته باشه...

من واقعا عاشق اینم که حرصت بدم و جلز ولز کردنت رو ببینم ...نگران نباشی مانی ...تا چند وقته دیگه طوبی هم از اینجا میره ومن می مونم وتو ...وای چه حالی کنم من ...خودتو برای متلک های ابدارتر از این اماده کن مانی ....مطمئن باش که کلی خوش میگذره ..

نجوا کردم وگفتم: 

- ازت متنفرم... متنفر ...یه روزی جای منو تو عوض میشه واون وقت ...

- چی ؟جای منو تو عوض بشه؟ ...ببخشید متوجه منظورتون نشدم ...قراره مثلا چه اتفاقی بیفته؟ ...

بیکاری می شینی برای خودت قصه می بافی نه ؟عیب نداره ...تو هنوز بچه ای بهتره دنیای خوش کودکانه ات رو خراب نکنم ...بشین به قصه پردازیت ادامه بده ..خوش باشی جانم ...

با خنده ی فروخفته ای راهشو کشید ورفت ...تو اون لحظه اون قدر خشمگین وغم زده بودم که اگه می تونستم با همین ناخون هام جفت چشماشو از تو کاسه در می اوردم ..

صبح سه شنبه بود و دوروز دیگه بله برون رسمی طوبی ....بیچاره طوبی خودشم ته دلش می دونست که این وصلت پایان خوشی نداره ولی چی کار می کرد ...

اول از همه پول و اون ده دهنه مغازه ی طلافروشی وبعد از اون هم حرف های عمو وزن عمو تحریکش می کرد تا جواب مثبت بده ....بزرگ هم که کلا بی خیالی طی می کرد ...راست می گفت... زندگی طوبی بود... نمی شد که بزرگ... کاسه ی داغ تر از آش بشه ....

دوباره بشور.... بساب... بپز... تمیز کن ...وای از سر تا ته خونه باید تمیز می شد وتنها کسی که باید این کار و انجام می داد کی بود ؟

خوب جز من مگه کس دیگه ای هم هست ....؟

پرده ها رو در آوردم ...شستم ....اتو کردم ...آویزون کردم ...لوسترها رو گردگیری کردم....تمام پذیرایی وبرق انداختم ..میوه ها رو شستم ...

پیش دستی های کریستال ...کارد وچنگال های زیبا رو برق انداختم ...نمک دون ها رو پرکردم ...قندون ها رو شستم ودوباره توش رو لبالب از قند کردم ...

ساعت شد نه شب مراسم شام ون گاه های خیره ی بزرگ.... نمیدونم از اون شبی که دوستش رفته بود چرا اینقدر موزی شده بود ....نگاهش ازارم می داد ...

درصورتی که قبلا این جوری نبود ...یعنی هیچ وقت کنارش ناراحت نبودم یعنی بودم ها ولی معذب نبودم ...عصبانیم می کرد... آمپرم و می برد بالا... ولی این مدلی ....

چته بزرگ ؟کاش بهم می گفتی از چی شاکی هستی ....

صبح روز بله برون ...زن عمو صدام کرد ...

- مانی بیا اینجا باهات کاردارم ...

رفتم تو اتاق طوبی ...

- بله زن عمو ...

یه لباس رو داد دستم ...

- اینو بپوش ببینم چه طوره ...

یه نگاه به لباس انداختم ...فشار خونم رفت بالا.... این که لباس دست دوم طوبی است ...همون که سه سال پیش تو مراسم دختر عمه سوری پوشیده بود ...

- ولی زن عمو این که مال طوبی است ...

- اره مگه چیه ؟

- آخه ...

-چیه؟ نکنه لباس بهتر از این داری؟ اگه نمی خوایش بده به من ....مثل اینکه توکلاست بالاتراز این هاست ...

لباس رو ندادم.

غیر از دوسه دست لباس قدیمی چیز دیگه ای برای پوشیدن نداشتم... مجبور بودم قبول کنم ....

- برو بپوش اگه اندازه ات نبود یکم تنگش کن ...

- باشه زن عمو ...

لباس تقریبا فیکس تنم بود یه لباس دراپه ی چپ وراست با یه دامن ساده ...خیلی ساده ....ولی سرجمع لباس مرتبی بود نه اونقدر باکلاس که منو با عروس اشتباه بگیرن نه اونقدر درب وداغون که مثل لباس خونگی باشه ...

عصری حموم کردم ...موهامو خیس خیس دم اسبی بستم و یه شال تو مایه های لباسم انداختم سرم

البته شما فرض کن لباس سورمه ایه..... شال من مشکیه ......خوب شبیه همن دیگه نه ؟....

خداروشکر که برای شب خدمتکار گرفته بودن ... واقعا ضایع بود که بخوان دوباره ازم کار بکشن ... مثلامن دختر عموی عروس بودم کلی براشون افت داشت...

به هر حال من دیگه قرار نبود کلفتی کنم ...خوب مانی ماه... امروز تعطیلی... می تونی کلی کیف کنی ...خوش بگذرونی ...مردم ودید بزنی وهر هر تو دلت بهشون بخندی ...

اوه اوه اوه برام تریپ ادم های روشن فکر و بر ندار...خوب معلومه که تو هم تو مهمونی ها هرچیز مسخره ای ببینی هرهر بهش میخندی ...

خوب حالا چون من کسی رو ندارم که باهاش زیر زیرکی ونخودی بخندم ....مجبورم تو دلم بخندم ....

همه اماده بودیم که کم کم خونواده ی زن عمو واز اون طرف هم عمه پیداشون شد ...

مامان بزرگ وبابابزرگ طوبی هم اومده بودن ...وای خدا من عاشقشونم ...اونقدر دوستشون دارم که نگو ...وقتی که روی مامان بزرگش رو می بوسم دلم میخواد تا ابد تو آغوشش بمونم ..خیلی نایس ومهربونه ...

دینگ دینگ ....جنب وجوش افتاد تو جمعیت 

- خانواده دوماد اومدن .....

اوه اینها که بدتر از ما خودشونو خفه کردن.... چند نفر برای یه بله برون ساده میان ؟...حالا خوبه باهم بحثشون بشه... بزنن زیر همه چیز وبرن ...وای عجب آبروریزی می شه ...

سرمو تکون دادم.... دوست نداشتم بهش فکر کنم ...

نگاهم توی جمعیت به بزرگ افتاد ...زوم کرده بود رو من ...اخم هام و تو هم کردم ...ولی اون یه لبخند شیطانی زد و یه چشمک حواله ام کرد ...

نفسمو با زور فوت کردم ...حالا اگه گذاشت یه امشب رو نهایت استفاده رو ببرم ...همیشه دوست داره گند بزنه تو احوالات من ...اصلا این بشر مشکل داره ...مشکلشم منم ...حالا چرا مشکلش منم؟ الله واعلم ...

نگاه تروخدا ....چه دل وقلوه ای با دختر دایی هاش میده ...یکی نیست بهشون بگه بابا این بشر دو شخصیتیه ...با من یه مدل با شما یه مدل دیگه 

اصلا فکر کنم ادم فضائیه اره چرا که نه ...فرستادنش تا تو زمینی ها نفوذ کنه وپایگاه براشون بسازه...شایدم یه ماسک روی صورتشه ...وای نکنه واقعا ادم فضائی باشه وبخواد منو بکشه ؟...

شاید هم از این شاخک ها داشته باشه و بخواد تو شکمم فرو کنه ...قیافه ام مچاله شد ...اَه خودمم حالم بد شد ...وای من چرا امشب اینجوری شدم؟ نکنه خودم یه چیزیم شده ؟....

خوب اگه چیزیم نشده باشه شانس اوردم ...از صبح تا شب قوقو تنهام ...خودم و خودم ...فقط هم با خودم حرف میزنم ...یعنی کسی ادم حسابم نمیکنه ...خوب معلومه با این حال وروز دیوونه میشم ...

اخی الهی.... طوبی هم اومد ...وای خدا چقدر خوشگل شده ...حالا خوبه بله برونه برای عروسی چی کار میکنه ...؟

خداوکیلی اقا یوسف کوفتت بشه ...اخه دلت مییاد این ملوسک وبدبخت کنی؟ ...اونم تویی که هر روز یه ساز میزنی واخلاق نداری ...

یعنی یه چیزی میگم یه چیزی میشنفی ...سگ اخلاق که میگن خود همین اقا یوسفه ...اصلا نمیشه باهاش حرف زد ...تا برخلاف نظرش حرف بزنی میزنه تو برجکت ...

فکر نکنی رو هوا حرف میزنما ...نه به خدا ..این اقا یوسف یه عمره که به این خونه شد و رفت داره.... اونقدر تو این مدت دیدمش که مثل کف دست می شناسمش واز زیرو بمش خبر دارم ....

می دونم که ده دفعه اینو گفتم ولی واقعا موندم چه جوری می خوان دخترشون رو بدن به همچین ادم آنرمالی ....

با صدای صلوات و کف وسوت همه یه نفس راحت کشیدیم ....عمو هرچی گفت حرف رو حرفش نیاوردن ...یه صیغه ی محرمیت خوندن و...خب خداروشکر.... که به خوبی وخوشی تموم شد ....حالا نوبت جوون ها بود ..

سن وسال دارها بلند شدن ورفتن تو حیاط ....دختر پسرها هم موندن برای جشن وعشق وحال ....

چشمام چهارتا شد ....اوه چه همه هم این کاره ...به ثانیه نکشید سالن وسط خونه پراز رقصنده شد ...

اهی کشیدم ..چقدر دیروز زحمت کشیدم تا کف این سالن برق بیفته ...حالا ببین همه دارن با کفش روش هنرنمایی میکنن ...

نگاهم به کفش ها بود که یه جفت کفش مشکی جلوم وایساد ...سرمو ازنوک کفش ها کم کم واروم اروم ارودم بالا ...

تای شلوارشو که هندونه رو هم قاچ می کرد رد کردم ...کتش با یه دکمه بسته شده بود ..خوب این نشون میده خوش سلیقه اس چون کتش رو بورسه ...

بالاتر.... یه لباس بنفش ملایم با راه راه های بنفش جیغ ..

بالاتر.... یه کراوت بنفش مات ...

بالاتر.... ریشاشو زده ...

بالاتر ....یه لبخند زیبا ....ویه ردیف دندون مرتب ...

- سلام ....

استپ .......رسیدم به چشمهاش ...چه چشمهای مهربونی ...

- سلام ...

- من پیام هستم پسرخاله ی اقا دوماد ...وافتخار اشنایی با کدوم یکی از اعضای خونواده ی عروس رو دارم ...؟

لبخندم پررنگ تر شد ...چه لفظ قلم حرف میزد ....افتخار اشنایی با کدوم یکی از اعضای خونواده ی عروس رو دارم ..؟

...چشماش از مهربونی میدرخشید ...دوزش داشتم ...آخ ببخشید.... دختر که این قدر ول نمیشه... حرفم رو پس میگیرم... دوستش ندارم ...فقط یه ریزه... قد سر سوزن ازش خوشم اومده ...

- اسمم مانی ماهِ ...دختر عموی عروس خانوم ...

سری خم کرد 

- خوشبختم مانی ماه ...چه اسم جالبی ...معنیش چیه ...؟

- خودمم نمیدونم هرچی گشتم پیدا نکردم ...

- مانی جان میشه اون دستمال کاغذی رو از اتاق خواب طوبی بیاری ؟

- بله زن عمو ....ببخشید ...خوشحال شدم از اشناییتون اقا پیام... 

- به همچنین.... سعادتی باشه در خدمت باشیم ...

وای خدا چقدر تعارف تیکه پاره کردیم ...

از پله ها اومدم بالا ...راهرو رو پیچیدم تو اتاق اول ....که در پشت سرم بسته شد ...برگشتم ...

بزرگ با اخمهای تو هم تکیه داده بود به در: 

- چیه چی شده ..؟.

- خوب با پسر خاله ی دوماد گل میگی وگل می شنوی ...خوشم اومد ...طرف می دونه که جنابعالی کلفت این خونه اید ...؟

- چی داری میگی بزرگ ...؟

چشمهاشو روهم گذاشت ...

- اون اومد...سلام علیک کرد... نمیشد که رومو برگردونم ...

دوباره چشمهاشو با اخم باز کرد ...

- اون اومد سلام کرد... درست ....تو چرا نیشتو تا بناگوش بازکردی ...؟

- چی؟ من کجا نیشم باز بود؟ ...خودت که اخلاق منو می دونی... چرا گیر بی جا می دی ومجلس رو به خودم وخودت زهر می کنی ....؟

نگاهشو ازم گرفت ...

- رفتی پایئن کنار من وایمیستی حق نداری جُم بخوری فهمیدی مانی ؟

- باشه.... حالا چرا داد میزنی؟ ...ازاول می گفتی.... این همه اوقات تلخی نداشت که ...

سه تا جعبه ی دستمال کاغذی برداشتم وبرگشتم ...

- اجازه میدی ...؟

- یادت که نرفته... از کنار من جم نمیخوری ...

- باشه ...باشه... بروکنار الان آبروریزی میشه ...

- کسی که از آبروریزی می ترسه ......بین این همه ادم .....لبخند ژکوند به پسر مردم تحویل نمی ده ...

فاصله ام باهاش کم بود ...از دستش دلخور بودم کار بدی انجام نداده بودم که بخواد بهم تذکر بده 

ولی حوصله ی اخم وتخمش رو نداشتم ...بعداز اون هم ...بله برون خواهرش بود تا اخر عمر این مجلس رو یادش می موند ....نمیشد باهاش یکی به دو کنم ...

- باشه هرچی تو بگی ...

نگاهش عوض شد ....انگار یه لحظه رفت ...یه لحظه از پیش من رفت ...نگاهش رنگی شد ...مثل اینکه نگاهش رفت به یه روز قشنگ ...

چشم هاش رو من ثابت بود ولی نگاهش رو من نبود ...تو یه جای دیگه سیر می کرد ...

اروم صداش کردم ...

- بزرگ ...

- بزرگ ...

دستم رو جلوی چشمش تکون دادم: 

- بزرگ کجایی ؟

استینش رو گرفتم وکشیدم ...

به خودش اومد ...نگاهش برگشت ...منو دید ...

- چیه ؟

- برم؟....زن عمو منتظره ...

از جلوی در کنار رفت ...

- برو ولی کنار مامان وایسا ...

- باشه ...

از در اومدم بیرون ولی بزرگ نیومد ...در پشت سرم بسته شد وبزرگ توی اتاق موند ...

یعنی چش شده بود ؟...نکنه حالش بده ؟نکنه هنوز ازدستم ناراحته ؟...اَه خوب باشه به تو چه؟ ...سر پیازی یا ته پیاز ...خودش یه مامیِ قَدر قُدرت داره که حواسش بهش هست ...

از پله ها سرازیر شدم درحالی که حواسم توی اتاق طوبی گیر کرده بود ...نمی دونم چرا دلم نمی خواست تنهاش بزارم ...دلم بهم می گفت :

برو بهش سر بزن... یه بهانه ای جور کن وبهش سر بزن ...ولی عقلم منع می کرد ...

برو مانی برو... اهمیت نده... مگه اون به تو اهمیت میده که بخوای تو بهش اهمیت بدی ؟...برو مانی... برو دستمال کاغذی هارو بده به زن عمو وکنارش وایسا ...همون جوری که بزرگ گفت ...

برو تا این پسره سروکله اش پیدا نشده ودوباره خفتت نکرده ... این دفعه بزرگ زیر سیبیلی رد کرد... دفعه ی دیگه شاکی میشه

زن عمو بفرمائید 

کنارش وایسادم 

- تو بزرگ رو ندیدی ...؟

- چرا تو اتاق طوبی بود ...

- اونجا چی کار داره ...؟

شونه ای بالا انداختم ...

- نمیدونم زن عمو ..

- باشه تو همین جا باش حواست باشه کم و کسری نباشه من برم ببینم کجا مونده ...

همین که زن عمو رفت ...سروکله ی پیام پیدا شد ...

وای نه ...الان نه ...بزرگ ببینه قاطی می کنه ...نیا پیام... جون مادرت نیا ...

ولی اومد ...اون هم با لبخندی که ناخوداگاه یه لبخند هم به لب من می اورد...

- خسته نباشید 

- مرسی ممنون ...

- شما نمیرقصید ...؟

- نه من اهلش نیستم ...

- چه جالب وقتی دیدم همه ریختن وسط فکر کردم فقط منم که از قافله عقب موندم ...نگو مثل من هم تو این جمع هست ومن نمی دونم ...

دستش رو رو سینه اش گذاشت

- اخیش الان حال بهتری دارم... فکر می کردم چقدر اُمُلم...

خنده ام پررنگ تر شد ...چقدر بامزه گفت اُمل ...

ولی با دیدن اخمهای تو هَم بزرگ که همراه زن عمو از پله ها سرازیر شده بود نیشم بسته شد ...

- ببخشید اقا پیام من باید به مهمون ها برسم... با اجازه ...

- خواهش میکنم ...اجازه ی ماهم دست شماست ...

دروغ نمیگم عذاب وجدان داشتم ...دلم نمیخواست بزرگ تو اون حالت وبا اون نیش باز منو ببینه ...

خوب حق داشت ناراحت بشه.. بهم گفته بود باهاش حرف نزنم ...نگاهم و از چشمهای بزرگ ...که مثل لیزر تا ته مخم رو می سوزوند گرفتم ورفتم پیش مادر بزرگ طوبی که داشت با عمه حرف میزد 

- بیا دخترم بیا پیش من بشین ...

ماشالله ماشالله هزار ماشالله چقدر خانوم شدی ...ایشالله عروسی خودت ...

یه لبخند ملایم زدم.... ای مادرجون چه خبر از دل من داری ...کسی تو این دوره زمونه نمیاد دختر ِکلفت وبی کس وکاری مثل منو بگیره ...

نگاهم به طوبی افتاد... الهــــــــــــی داشت با بزرگ میرقصید ...

برخلاف ثانیه های قبل صورت بزرگ می درخشید ...به هرحال درسته که زیاد موافق این عروسی نبود ولی خوب ادم که همیشه نمیتونه تو مجلس بله برون.... با دردونه خواهرش برقصه ...

نگاهش رو من افتاد ...قبل از اینکه اخم کنه برگشتم سمت مادرجون ...

- خب خانومی ازخودت بگو چی کارها میکنی ...

جونم برات بگه ...این عزیز جون که خدا ایشالله صدسال سایه اش رو رو سر زندگی من نگه داره یکی از ادمهای نیک روزگار بود .

ازاونهایی که فقط پالس مثبت میفرسته ..از اونایی که دلت می خواد تو بغلشون له بشی ولی بازهم کنارشون بمونی ...همونایی که همیشه بوی گلاب میدن ...همون هایی که صورت نورانیشون همیشه تو چشمته ...

حالا شاید با خودت بگی این خانوم محجبه بین این همه دختر پسری که کار منکراتی انجام میدن وبا این صوت گناه می رقصن ...چی کار میکنه ...؟

بزار یه چیزی رو بهت بگم ...مادرجون تو این فازها نبود ...وبه هیچ کس کاری نداشت ...تِزش این بود که ادم بایدمردم دار باشه واز دست وزبانش یه ملت اسوده .....می گفت:

- اگه قراره بمیرم ..نمیخوام حقی به گردنم مونده باشه ..ترجیح می دم با خدای خودم طرف باشم تا با خلق الله ...

دل مردم رو نمی شکونم که نکنه یه وقتی یه جایی یه کسی اهی بکشه ودودمانم رو به باد بده ...می گفت دل مردم سخت به دست می یاد ولی من بلدم چه جوری دل خدای خودم رو به دست بیارم...

اره دیگه... اینجوری بود که مادرجون با هیچ کس کاری نداشت ...ولی با همه مهربون بود ویه قلب بزرگ داشت که درد همه توش جا می گرفت وبیرون نمی رفت ...فقط تنها دردش رفتار زن عمو با من بود ...می گفت: 

- این دختریتیمِ... تو نباید ازش کار بکشی اگه نمیخوای توخونت نگهش داری بفرستش یه جای دیگه ولی اینجوری ازش بیگاری نکش...

سلامتی مادرجون ...پاتون بهتره ؟...

- آقربون دختر گلم برم ....مادر جون ما دیگه ازمون گذشته ...ایشالله دل شما جوون ها همیشه خوش باشه ...

سرشو به گوشم نزدیک کرد:

- بزرگ چش شده ...چرا سگرمه هاش تو همه ؟

یه نگاه به بزرگ که شیش دنگ حواسش تو پچ پچ های من ومادرجون بود انداختم ...وای هنوز داره موج منفی می فرسته ...

خوب چرا اینقدر شاکیه ؟من که الان پیش مادرجون نشستم ...از این جا امن تر سراغ ندارم که برم وایسم ...اَه بازهم گیرهای الکیش شروع شد ...

- نمیدونم مادرجون امروز اصلا رو مُد نیست ...

- روچی نیست ...؟

خندیدم ... وسرخوش داد زدم:

- سرحال نیست مادرجون....... هی میخواد پاچه بگیره ...

- ای دختر شیطون..... حتما تو زدی تو حالش ...

جو نـــــــــــم...مادرجون واین حرفها ...

خنده ای صدادار کردم ...

- نه من چی کارش دارم ...خودش اخلاق نداره به من چه ...؟تازه هرچی گفته گفتم چشم که یه موقع سروصدا به پا نکنه ...

مادرجون دستش رو دور شونم حلقه کرد ومنو به خودش چسبوند ...

- نور به قبر مادرت بباره ...که عین اون خدابیامرز صبوری ...میدونم کنار اومدن با سمیه سخته ولی چه میشه کرد ....حکمت خداست ...حتما یه چیزی صلاح دونسته که تو رو تنها گذاشته ...دعا می کنم همیشه دلت خوش ولبت خندون باشه ...ایشالله عاقبت به خیر بشی مادر...

روی مادرجونو بوسیدم ....این دعا به صد تا دعای دیگه میارزید ...عاقبت به خیری.... همون چیزی که اگه نصیبم بشه تا اخر عمر شکر خدارو می گم ...

بزن وبکوب ورقص وپذیرایی وصدای موزیک همچنان ادامه داشت ...

مادرجون سرش به یکی از مهمون ها گرم بود ومن هم حوصله ام سر رفته بود ....

اَه یاد این حرف بی نمک فاطمه دوستم افتادم ...خوب زیرشو کم کن سر نره ...هه هه هه ...خدایی خیلی بی نمک بود ...

همون جور که در جوار مادر جون سنگر گرفته بودم وخودم رو از شر تیرهای غیبی بزرگ محفوظ نگه داشته بودم ...نگاهم به پیام افتاد ...

ای دل غافل ...دیدی چی شد ؟ داره بهم لبخند میزنه ....اون هم از نوع ملیح وژکوندش ...خوب همینه دیگه ...

بزرگ لبخند های گل وگشادت رو میبینه اون وقت شاکی میشه وبه من تیر اندازی میکنه ...

آخه گل پسر ...الهی که مامانت قربون دست وپاهای بلوریت میشه ..به یکی دیگه لبخند بزن ..این همه آدم ...

چرا از بین این همه دختر خوشگل ...ابرو کمون ..چشم عسلی ...سوسن خانوم ..به من هی ایز میدی ...؟

وای وای چشمهای بزرگ رو نگاه ...توپخونه تو چشماش داره ...نکنه یه آرپی جی به سمتم شکلیک کنه وبه هزار تیکه ی نامساوی تقسیمم کنه ..

وای بزرگ حداقل سر اون تیربارت رو بگیر اون ورتر ...من جوونم کلی ارزو دارم ..دلم میخواد یه شوهر فول امکانات با کلی حساب بانکی وویلای شمال وکنار دریا و...گیرم بیاد....

دلت می یاد منِ نگون بخت رو به درک واصل کنی؟ ...من که جیک جیک می کنم برات ...خونه رو تمیز می کنم برات ...جوراباتو پیدا می کنم برات ..بُکشی برم...؟

احساس می کردم بین دونیروی خیرو شر در حال کششم ..بزرگ با اون افکار پلیدش میخواد سر از تنم جدا کنه وپیام حیوونکی با اون لبخند ملیحش میخواد بهم انرژی مثبت بده ...خدایا خودت این یه شب رو بخیر بگذرون ...

خسته وهلاک یه گوشه وایسادم وخداحافظی جمع رو نگاه می کنم ...فکر نکنی امروز روز استراحتم بود ها ...؟نه ...امروز به اندازه ی صد روز دیگه از گرده ام کار کشیدن ...

خسته شدم به خدا ....هی مانی این رو بیار ...مانی اون رو بیار ...مانی بشین...مانی پاشو ...مانی سرتو بزار زمین بمیر ...

اوف مردم فامیل دارن ما هم فامیل داریم ...عین خر دارم براشون کار می کنم یه روز تعطیلی به من نمی بینن ...

وای پاهام داره از درد می ترکه ....کاش یکم بهشون هوا می خورد دردشون تسکین پیدا می کرد ...

یه نگاه به این ور می کنم یه نگاه به اون ور می کنم ...وکفش هامو به ارومی وزیر پوستی به صورتی که هیچ احد الناسی نبینه در میارم کف پاهام رو میزارم روی کفشم ...

وای خدا چه ارامشی ...این ارامش را از ما دریغ نفرما ...

همین جوری دارم با هواخوردن انگشتهای تاول زده وور قلمبیده ی پام کیف می کنم که صدای پیام تمام عیشمون رو منقض میکنه ومیزنه تو حالم ...

دستپاچه میخوام کفش هامو پام کنم ولی نمیره پاهام باد کرده ودرست وحسابی توی کفش نمی ره ...

ای داد بر من ...هر چندپاهای بیچاره ام حق دارن ولی خوب واقعا زشت ِ که من با همون پر وپاچه ی بیرون از کفش با پیام گفتمان کنم ...

پیام از کلنجار رفتن من با کفشم خنده اش گرفته ...با لبخند می گه ..

- اروم مانی خانوم ..راحت خم شید ولب کفشتون رو درست کنید ...این جوری بدترش می کنید ...

وای خدا شیش کیلو اب شدم ...آبروی نداشته ام رفت ...کیلو کیلو عرق می ریزم و

با خجالت وشرمندگی و اندکی حیا روی زمین چمباتمه می زنم وپشت کفش لهیده ام رو صاف می کنم وکفش رو به ضرب وزور توی اون پاهای خوش قواره ام فرومی کنم ...

یه نفس عمیق می کشم ..آخیش ....درد داره ...ولی به جاش دیگه خجالت نمی کشم ...

سرم رو بلند می کنم تا از پیام تشکر کنم که چشمم به بزرگ میفته که کنار پیام دست به سینه وایساده وبا لیزر چشمهاش داره منو سوراخ سوراخ می کنه...

از جام بلند می شم وبا خودم می گم مرگ یه بارو شیون هم یه بار ...نمیشه که همیشه ازش بترسم ...اصلا من که کار بدی نمی کنم

- درست گفتید اقا پیام دستتون درد نکنه .

- خواهش میکنم با اجازه تون ماداریم مرخص می شیم ...زحمت دادیم ...

- این حرف ها چیه... چه زحمتی ...؟

- مانی خانوم یه خواهشی داشتم می شه من شمارو به مادرم معرفی کنم ...؟

وای منو میگی زرد کردم ...بزرگ رو میگی سفید کرد ...

- من ...من رو معرفی کنید ...؟

- بله مامانم از شما خوشش اومد ولی پای درست ودرمون نداره ...نشسته رو اون مبل گفت که اگه بشه شما رو بهش معرفی کنم ...

دست وپامو جمع کردم واب دهنم رو قورت دادم ...

اوی مانی ...خودت رو جمع کنی داری غش می کنی ...همچین داره دل ضعفه می گیره انگار یارو داره ازش خواستگاری می کنه ...

اخه گاگول خان یه معرفی ساده است تو داری برای خودت داستان شاه پریان درست میکنی ..

خوبه حالا یارو نمیخواد ازت خواستگاری کنه که تو زرد کردی ...

- خواهش میکنم لطف دارن بفرمائید 

پیام جلوتر راه میوفته ...و من تا میخوام دنبالش برم مچ دستم کشیده میشه 

- مگه نگفتم با این بچه ژیگولو کاری نداشته باش ...

- بزرگ زشته ....عیبه ...بعدا باهم حرف میزنیم ..پیام ومادرش منتظرن 

یه نگاه به جایی که پیام وایساده بود انداخت ویه نگاه هم به من ...

- چه زود پسرخاله شدی... پیام ومادرش ...؟وای به حالت مانی ..اگه ...

- باشه باشه ...شربه پا نکن ..یه معرفی ساده است قرار نیست که دل بدم وقلوه بگیرم ...

دستم ازاد میشه ومن زیر نگاه شرربار بزرگ میرسم به مامی جون پیام ..

- سلام ...

- سلام دخترم ..حالت چطوره مانی جان ..؟

- الحمدلله ..شما خوبید..؟ اقا پیام میگفتن پاتون ناراحته ...

- ای مادر.... حال وروز ما پیرها همینه ...بازهم جای شکرش باقیه بدتر نمی شیم ..خوب شدن پیشکشمون ...

با زحمت های ما مانی جان ؟..از اول مجلس سر پایی ...

- نه چه زحمتی ؟ایشالله همیشه ازاین زحمت ها باشه ...

- راستی پیام می گفت شما دختر عموی عروس خانومی ..؟

- بله ...

- دخترم مادرت کجاست باهاش اشناشم ...؟

سرمو خم کردم هنوز بعد از سه سال داغشون تازه بود ...

- فوت کردن ...پدرو مادر وتنها برادرم عمرشون رو دادن به شما ...من الان پیش خونواده ی عموم زندگی میکنم ..

- آخی الهی بگردم ..خدا بیامرزتشون ...نور به قبرشون بباره ...

- لطف دارین.. ایشالله بقای عمر شما ..

- مانی مانی بیا کارت دارم ...

اوفــــــــــــــف باز این بچه پررویِ خیر ندیده... پابرهنه پرید تو صحبتهای دو تا بزرگتر ...

- ببخشید خانوم با من کار دارن ...زحمت کشیدید... ایشالله جبران کنیم ...

خم شدم وروشو بوسیدم ...بوی مهربونی می داد ..

- ایشالله عروسی خودت مانی جان 

- لطف دارید با اجازه ... 

وای چه همه پیرزن های مجلس قصد کردن منو شوهر بدن ...انگار بوی ترشیدگیم بدجوری کل مهمونی رو برداشته که همه دست به دعا شدن ...

داشتم سلانه سلانه بر می گشتم که بزرگ زیر بازومو گرفت ومنوبه زور کشوند ....گوشه ی آشپزخونه که تو دید کسی نبود ...

- اوی چته دستم کنده شد ...؟

- چی می گفتین ..؟

خواستم سر به سرش بزارم .خیلی این چند وقته دور برداشته بود باید یه حساب کتاب اساسی باهاش می کردم ...

- هیچی مامان پیام کلی ازم تعریف کرد ..از قدوبالام ..

- خوب ...؟

- از اینکه چقدر وجاهت دارم و...

- خوب..خوب ...؟

- چقدر خانومم ونجیبم وخلاصه ...

- خوب خوب بقیه اش ؟

- خوب به جمالت.... اره دیگه... بعد گفت مامانت کو ..گفتم عمرشون رو دادن به شما ..

- خوب بعدش چی شد...؟

ای خدا جونش داره در می اد... چه کیفی داره سر به سرش بزارم ...اصلا چرا تا حالا امتحان نکرده بودم ...؟

وای چشماشو ...عین دو تا توپ موتی شده فقط از نوع قرمز رنگش ...وای خدا دندوناشو داره به هم میسابه ...نکنه داره دندون تیز می کنه یه لقمه ی چپم کنه ...وای نکنه گرگ ادم نماست ...خدایا من چرا این مدلی شدم ...این فکرا چیه می کنم ...؟

- بعدش گفت خدابیامرزتشون ..ونور به قبرشون بباره ..

- خوبــــــــ اخرش چی مانی؟خواستگاری کرد ...؟

پقی زدم زیر خنده ...

- آخه مگه هندونه ام که دو تا تقه بزنه رو شکمم وبعد بگه ..نه معلومه خوب رسیده شده ...اقا حساب کن می برم خونه ...

رنگ بزرگ شد عینهو لبو ..

- منو مسخره می کنی مانی ..؟

- مسخره کدومه ؟تو پرسیدی من هم گفتم ...بد کردم ...؟

- مانی حرف رو نپیچون خواستگاری کرد یا نه ؟

- نه ...حالا ولم می کنی یا می خوای تا خود صبح نکیر و منکر بپرسی ..؟

- بیا برو.. من اگه حساب تو یه نفر رو نرسم بزرگ نیستم ..حالا ببین ...

تو دلم (برو بابایی) نثارش کردم ودوباره برگشتم به مجلس خداحافظی ...

اوهههههههه...مهمون ها که هیچ کدوم از جاشون تکون نخوردن ..تعداد کم نشده بود که هیچ.... اضافه تر هم شده بود ..

مگه خداحافظی نمی کنن... پس چرا نمیرن ...؟

- مانی خانوم ..

آی دَدَم یاندیر ...بابا وِل اِله موسیو پیام ...شَرّ برای ما نتراش عزیز دل خواهر ...

من یه گروهبان گارسیا بالا سرم دارم که اگه ببینه دارم باهات لاو میترکونم ...گوش کف دستم میکنه ...

یه موقع نفله ات میکنه وخونت گردنم مییوفته ...

خوب تو که چشمات خیلی قشنگه ...

رنگ چشمات خیلی عجیبه 

تو که این همه...

اِهم اِهم ...ببخشید داشتم از مرحله به کل پرت می شدم ..

آره تو که اینقدر نازی ..کیوتی ...جنتلمنی ...نایسی ...بیا ودست از سر کچل مانی بیچاره بردار ..

- مانی خانوم ...؟

ای بابا این به کل دست از جان شسته است ...مثل اینکه اشهدش رو خونده وکفنش رو هم اماده کرده که اینقدر راحت میگه مانی خانوم .. ..

الهی بگردم ...حیف نیست جوون به این قشنگی ...خوشملی ...جیجری ...به درک واصل شه ...برو گل پسر ...تو حیفی ..

به خودت رحم نمیکنی... به جوونی من رحم کن ...

بارسوم گفت: مانی خانوم؟

تو دلم گفتم: ...اِ مثل این فیلم های ایرانی هست که عروس نشسته سر سفره ی عقد بعد سه بار میگن عروس خانوم وکیلم ..عروسِ هم با صدای خروسیش میگه با اجازه ی بزرگتر ها بعلــــــــه!!

دستی جلوی چشم هام حرکت کرد ومن رو از سرسفره ی عقد کشوند بیرون ...

اَه عجب آدم سیریشیِ ...بابا من تازه میخواستم ببینم قراره به عروس چقدر کادو و طلا بدن ...

شاید خودم همشون رو دو درِ کردم وهمه اش یه جا رفت تو جیب خودم ...اَه زد.... همه ی کاسه کوزه ی سفره ی عقد مارو بهم ریخت ..

- مانی خانوم اینجائید ...؟

- بله بله بفرمائید آقا پیام کاری داشتید ؟

- اومدم خداحافظی ...فقط یه درخواستی داشتم ..

ای جون بکن پیام ایشالله ننه ات رو تخت مرده شور خونه بشورتت ..

لبم رو گاز گرفتم... حناق بگیری مانی ..دلت میاد پسر به این تر گل ور گلی رو بفرستی سینه ی قبرستون ..؟

حالا که خدا زده تو پس سر یه ادم سانتی مانتالی مثل پیام وخر شده وداره باهات راه می یاد... تو هی طاقچه بالا می ذاری ؟...بابا شوهر نیست ...بچسب به همین یه دونه که اخر باره.... ته کشیده تموم شد و رفت ...

- جانم بفرمائید ..؟

نوک زبونم رو گاز گرفتم ..این جانم دیگه چی بود من پروندم ؟..خاک به سرم ...اگه بزرگ بفهمه...

یه زیر نگاه به چپ... یه دونه به راست ....

نه شکر خدا ...ابن ملجم این جا ها کشیک نمیده ...

- گوش میدین مانی خانوم ...؟

به خودم اومدم ...الهی... ببین چه جوری پسر مردم رو سر کار میزاری مانی.... خوب لیسن تو هیم(listen to him) ...

گوش کن ببین چه وِری میزنه ...

- ببخشید شرمنده حواسم نبود ...میشه یه بار دیگه بگید ..؟

- عرض کردم میتونم شماره اتون رو داشته باشم تا با هم بیشتر اشنا بشیم ...؟

جانــــــــــم ؟...شماره بدم؟ ..یعنی رفیق بشیم ؟....یعنی گِرل فرند؟...یعنی همون مخفف بی مزه ی جی اف که بچه ها می گفتن ...؟

اَه اَه اَه پسر هم اینقدر بی جنبه ...؟بابا من فکر کردم آدمی محل بهت گذاشتم ...نمیدونستم فرشته ای وگرنه بیشتر تحویلت می گرفتم

اِهم ...ببخشید ....این روح پلید من یه وقتهایی پارازیت میندازه شما به بزرگی خودتون عفو بفرمائید ...

- ببخشید من اهل این جور روابط نیستم ...اشتباه گرفتید ...

سرمو چرخوندم ...که نگاه برّان بزرگ رو تو شیش فرسخی تشخیص دادم ...خدارو صد هزار مرتبه شکر که این پیشنهاد شرم آور در حضور بزرگ داده نشد....

وگرنه من چه جوری می خواستم بل بشوی درست شده رو جمع کنم ...؟

فکرشو کن ..بزرگ تو یه قدمی من وایساده ...بعدش پیام میگه ...

مانی خانوم ...عقشم ...شماره رو رد کن بیاد که میخوام باهات یه کانورسیشن ِ(گفتگو)اساسی داشته باشم ...

حالا مثل این فیلم های آب دوغ خیاری زمانهای x ....دوربین روی صورت بزرگ زوم می کنه ...

چشم های بزرگ گشاد شده ورنگش شده مثل گچ دیوار...تو یه حرکت اکشن ...چاقوی میوه خوری رو از ظرف کنار دستش می قاپه ...ومیز زیر پاشو سر ته می کنه ؛ونعره می کشه ...

آی نفس کش ...به ناموس من چشم داری بی بته ...؟اشهدتو بخون جوجه فکولی ...

وای خدا از تجسم همچین صحنه ای هم چهار ستون بدنم می لرزه ولقوه میگیرم ..

پیام دوباره داره چه زری می زنه ؟چرا این کنه ول نمی کنه ؟بابا ول الَه ....

- ولی مانی خانوم ...من قصد آشنایی بیشتر برای ازدواج رو داشتم ...

- شرمنده آقا پیام ...ولی من قصد ازدواج رو هم ندارم ...ببخشید من باید برم ...خدانگهدارتون ....

- مانی خانوم ...؟

از ترس بزرگ وسریش بازی های پیام قدم هام رو تند کردم وخودمو انداختم تواتاقم 

...درو شیش قفله کردم وتا وقتی که زن عمو صدام نکرد از تواتاقم در نیومدم .....

- مانی ..مانی ...کجا موندی ؟بیا کمک زینب وشیرین ...می خوام تا صبح این خونه دسته گل بشه ...شنیدی ؟

- بله زن عمو ...

یه نگاه به سالن پذیرایی که مثل دل وروده ی متلاشی شده ی گوسفند هرچیزیش یه طرف بود انداختم ویه نگاه هم به زینب وشیرین که خسته وکوفته مثل شیر برنج وارفته به من زل زده بودن تا براشون معجزه کنم و

سر سه سوت تمام این خونه ی منفجر شده رو سر وسامون بدم کردم ...

خدایا یه انرژیی مافوق طبیعی بده که با خر کاری شب وروز ما سه نفر... بازهم اینجا تا صبح جمع وجور نمی شه ...

زن عمو وطوبی همون طور خمیازه کشان رفتن تو اتاقشون ...عمو هم که خیلی وقت پیش رفته بود ...ولی بزرگ با همون چشم های خون آشامیش زل زده بود به من ...

- مانی یه قهوه برام درست کن ...

- چشم 

قهوه رو گذاشتم ورفتم کمک شیرین ...ولی بزرگ خان همچنان درحال وَرز دادن مخ بنده بود ...

دلم میخواست تمام چاقوهای میوه خوری رو دسته کنم ویه جا توی اون شکم شیش تیکه اش فرو کنم ...

اَه حالم بد شد چه خون وخونریزی می شه ...

- مانی ...یه سیب برام پوست بکن ...

نخیر مثل اینکه امشب شب به قتل رسیدن بزرگ به دست مانی ماه هست ...

واقعا قصد کرده بود منو از زور حرص وجوش دق بده ..

سیب پوست کنده رو بُرش دادم وگذاشتمش تو ظرف ودو دستی تقدیم آقا کردم ..

بازهم برگشتم پیش بچه ها که دیگه نایی برای تکون خوردن نداشتن ...

میوه ها رو جمع کردیم و سوا کردیم ..شیرینی ها رو تو جعبه هاشون برگردوندم ...تمام پیش دستی ها و کارد و چنگال ها ومیوه خوری ها شسته شد ..

لیوان ها ..استکان ها ...اوه ظرف های شام ..اندازه ی یه هیئت بشقاب و قاشق شستیم ..اخه زن عمو عارشون میاد از ظرف های یه بار مصرف استفاده کنن ...

هر چند ماشین ظرفشویی بود ولی لامصب تمومی نداشت که ...

وامــــــــــــا بزرگ ...

بزرگ همچنان قصد خودکشی داشت ..

- مانی یه لیوان شربت بیار ...

ای بترکی بزرگ ..مگه اون خمره چقدر جاداره که هی داری توش می چپونی ..؟

بابا مهلت بده به این شیکم کارد خورده ات ...وامونده سیر مونی نداره که ...آخه دیوانه ...کاه از خودت نیست ....کاهدون که از خودته ...

آخه اخمخ چه جوری می خوای با این همه چایی وشربت تا صبح راحت بخوابی ...؟با این وضعی که من میبینم لحاف تشکت رو باید تو دستشویی پهن کنی ...

شربت رو جلوی بزرگ خان گذاشتم وبه کنایه گفتم: 

- امردیگه ..؟

پروپرو میگه:

- کاری داشتم صدات میکنم !!!...

بی شعور...الهی نقص عضو شی بزرگ...الهی از بالای برج میلاد پرت شی پائین مثل گوجه گندیده له بشی ...

الهی بری زیر کانتینر صد و بیست تنی مثل گوشت چرخ کرده پهن زمین بشی ...الهی ...وسط بیابون جیشت بگیره ندونی کجا بری پناه بگیری ...

الهی ...الهی ...نفرین دیگه ای به ذهنم نیومد ..اَه منو باش به جای کار دارم این غول تَشَن رو نفرین میکنم ...

خرم دیگه وقتی عقل نباشه جون در عذابه ...

داشتم میز ها رو دستمال می کشیدم که خدا روشکر بزرگ خان از جاشون بلند شدن وبه سمت اتاقشون رهسپار گشتن ...

همین جوری داشتم از خدا بابت این لطف ومحبتش سپاسگزاری می کردم که بزرگ برگشت وگفت: 

- بای مانی ..خواب های خوب ببینی ...البته اگه بتونی بخوابی ...اینم همون تنبیهی که قولش رو بهت داده بودم ..تا دفعه ی بعد یادت باشه وقتی حرفی میزنم فقط بگی چشم ..شنیدی مانی ...؟

- بله شنیدم ...

-خوب به همراه شیرین وزینب واین خونه ی بل بشو شب خوبی رو داشته باشی..گود نایت هانی ...

با عصبانیت تو دلم اداشو دراوردم...گودنایت عزرائیل ...ایشالله شب بخوابی ...صبح با دهن کج شده بیدار بشی ...تا دیگه اون لب ولوچه ات رو واسه من چپ وراست نکنی بگی گود نایت هانــــــــــی!!! 

تا صبح چی کشیدیم وچی کردیم وچه جوری خونه رو مثل گل تحویل زن عمو دادیم بماند فقط بگم دیگه نای راه رفتن نداشتم ...

وقتی خسته وکوفته بعد از یه شب بیداری کامل ...صبحانه ی همه رو دادم ودهنم رو رو متلک های ابدار بزرگ بستم وبعد هم میز رو جمع کردم وشستم واشپزخونه رو کاملا تمیز کردم ...

بدون اراده مثل یه میت راهی تختم شدم ...خداروصد هزار مرتبه شکر که هیچ کدوم برای ظهر تشریف نمیاوردن ...

حول وحوش شیش عصر بود که بعد از یه حموم نیم ساعته ویه استراحت کامل قبراق وسرحال در اتاق رو باز کردم ..

صدای بزرگ سر جا میخکوبم کرد ..

- مگه میشه ادم یه شبه ببینه وبپسنده و صبح فرداش زنگ بزنه برای قرارخواستگاری ...؟

آخه مامان یکم فکر کن چرا باید یه شبه از مانی خوششون بیاد ..؟اصلا از چی مانی خوششون اومده ...؟یه دختر ریقوی بی کس وکار که تو خونه ی عموش کلفتی می کنه ...

مامان اینا چشمشون دنبال این مال واموال...نه خود مانی ِیه لاقبا... که حتی پول نداره برای خودش یه دست لباس بخره ...

چشم هام رو مالیدم وپلک های خسته ام رو رو هم فشردم ...امان از این حقیقت تلخ ...

- خوب که چی ؟من نمیتونم به بابات نگم ..میدونی اگه فردا پس فردا حرفش به گوش فامیل برسه چی میگن ..؟

همین عمه ات که خودشو کشیده کنار و عین خیالش نیست همه جا چو میندازه که سمیه پای خواستگارهای مانی رو بریده ...تا از مانی تو خونش بیگاری بکشه و بدبختش کنه ...

- مامان آخه چه احتیاجیه؟ ...من وشما که میدونیم این ها هدفشون چیه . ...اصلا مگه میشه غیر از پول وجهیزیه ی آنچنانی واین دم ودستگاه هدف دیگه ای هم داشته باشن ...؟

ای تف تو ذاتت پیام ... دیشب دیدم داره دور و ور مانی موس موس میکنه نگو با خودش فکر کرده بیام دختر عموی طوبی رو بگیرم....تا من هم بتونم یه دلی از عزا در بیارم ..

انگار که ما موسسه ی خیریه باز کردیم ..آخه یکی نیست بگه مانی چی داره که دست گذاشتی روش ...؟ببین مردم واسه ی پول چه کارهایی که نمی کنن ...؟

صدای خنده ی زن عمو بلند شد ..

- یعنی من الان باور کنم تو فقط به فکر خوشبختی مانی هستی ؟...من اگه پسرم رو نشناسم که واسه جرز لای دیوار خوبم ..برو بزرگ این شامورتی بازی هارو برای یکی دیگه دربیار ...

معلوم نیست چه نقشه ای توی سرته که می خوای پای پیام به این خونه باز نشه ...ولی دارم بهت می گم من نمیتونم به بابات نگم ...

اگه بفهمه روزگارهمه مون رو سیاه میکنه که چرا بهش نگفتیم ...تو هم به جای اینکه این حرف ها رو به من بگی ... به بابات بگو .

- ولی مامان ..

- آخه قربونت بره مادر ...من نمی تونم... تو که میدونی بابات چه اخلاقی داره ...شاکی می شه پدرمونو در میاره ...الانم دیگه این قضیه رو کش نده ..الان بیدار میشه می فهمه ...

صدای قدم های زن عمو باعث شد برگردم تو اتاقم ..

صدای قدم ها پائین پله ها وایساد ..

- مانی مانی چقدر می خوابی دختر؟... پاشو به فکر شام باش ...الان عموت وطوبی خسته وکوفته میان خونه ...پاشو دیگه ...

- اومدم زن عمو ...

اشکامو پا ک کردم...ای تو روحت بزرگ ...چرا مدام حقیقت زندگی ام رو مثل پتک رو سرم می کوبی ...؟چرا اینقدر ازم بدت میاد ؟مگه من جاتو تنگ کردم که چشم دیدنم رو نداری ؟

یه آبی به سرو صورتم زد ولی چشم هام هنوز خونی بود ...

رفتم تو اشپزخونه ..زن عمو نبود ولی بزرگ ...

- به به سلام خرسی خانوم ...به سلامتی از خواب زمستونی بلند شدید ...؟امر می فرمودید گاوی ..شتری ...مرغی ...تخم مرغی ...مورچه ای ..جلوی قدوم مبارکتون می زدیم زمین ....قدم رنجه فرمودید ...

بدون اینکه حتی سلام کنم رفتم سر فریزر تا بتونم برای شب یکم زرشک پلو درست کنم ...این راحت ترین غذایی بود که علارقم خستگیم می تونستم درست کنم .. ..

- خوب به حمدلله زبونتم که گربه کوره خورده ...میدونی چرا می گم گربه کوره ..؟

یه مکثی کرد وشروع به قل دادن سیب روی کابینت کرد ...شاید فاصله مون به دومتر هم نمیرسید ...

- آخه فقط گربه های کور هستن که نمی فهمن چی خوردن ..

هر هر زد زیر خنده ...

هم چنان مصمم و پا به جفت در حال تدارک شام بودم ..

- وای وای خدا مردم ازخنده...چه تیکه ی یکی گفتم ..یادم باشه به بروبچ بگم... کلی بخندیم ..

همچنان سکوت کرده بودم ..از قدیم چی گفتن ...راستی چی گفتن ...؟ای بابا تو میدونی چی گفتن ...؟اهان یادم اومد ..

جواب ابلهان خاموشیست ...

آره بزرگ همچنان داشت اساعه ی فضل می فرمودن ...

- راستی خوب شد ازخواب بیدار شدی ...وگرنه چشمات مثل پرتغال خونی میزد بیرون ..اون وقت توی این بی پول که آه در بساط نداری چه جوری می خواستی چشم وچارت رو درمون کنی ...؟

داشتم سیب زمینی ها رو خلالی خرد می کردم که تو همون حالت موندم ..ونگاه عصبانیم رو بهش دوختم ..

یه نگاهی به من کرد ودستش رو گذاشت رو قلبش ..

- آی قلبم ..زهره ام ترکید ..وای وای قلبم ...چه زهره چشمی داره ...وای این چشم ها رو از کجا اوردی ...؟نکنه منو چشم کنی از بالای پله ها پرت شم پائین ...؟

وای یه وقت اینکارو نکنی ها ..من جوونم هنوز سفر دور دنیام مونده که برم ..تازه می خوام یه زن خوشگل مو بلند.. چشم وابرو مشکی با لنز طوسی بگیرم ..یه ماشین لامبورگینی هم می خوام ...اوووووووووه می بینی.... من کلی آرزو دارم پس اون چشم هاتو بکش کنار که یه موقع ضربه فنی ام نکنی... جوون مرگ از دنیا برم ...

سرمو با تاسف تکون دادم ودوباره به کارم مشغول شدم ..

- راستی من هوس بادمجون کردم زرشک پلو درست نکن ..

چشمهامو با حرص رو هم فشار دادم ..

- آخ نه من هوس باقالی پلو با ماهیچه کردم ..وای دهنم اب افتاد ...دلم به تاب تاب افتاد ...یالله مانی ...من ماهیچه می خوام تمام این اشغال ها رو بریز دور... برام باقالی پلو درست کن ..

تمام خستگی شب وحرف های امروز بزرگ ومتلک هایی که میگفت ومخصوصا اینکه می دیدم حق باهاشه بهم فشار اورد وتو یه حرکت بی فکر چاقو رو به سمت گردنش گرفتم ..

چشم های بزرگ اول تنگ شد ...بعد گشاد و خونی ...یه جوری که خودمم یه لحظه از ابهتش ترسیدم ..

- چی؟ چی کار کردی ؟.......رو من چاقو می کشی ؟.......بزنم لهت کنم ..دفعه ی آخرت باشه از این شوخی ها می کنیا...بدش به من ..

دستش رو اورد زیر دستم ...ولی من همچنان زل زده بودم بهش ...تو اون لحظه دلم میخواست سیراب شیردونش رو بکشم بیرون ...

- گفتم بـــــــــــده به مـــــــــــــــــن

بازهم زل زدم ...اومد جلوتر ..یه قدم عقب گذاشتم ..جلوتر..عقب تر ..

تو یه حرکت.... دستی رو که چاقو توش بود گرفت ...پیچوند وخودش رو به پشت سرم رسوند ...ودست چاقودارم رو زیر گلوی خودم برد ..

درنتیجه ی تمام این کش مکش ها حالا چاقو با دست های خودم زیر گلوم بود وچشم هام به اندازه ی یه نعلبکی بازشده بود ...

صدای نفس نفس زدن های هردومون میومد ...قفسه ی سینه های هردومون با سرعت پر وخالی میشد ..جوری دستم رو گرفته بود که قشنگ توی حصار دستهاش حبس شده بودم وکاری نمیتونستم انجام بدم ..

سرش رو نزدیک تر اورد تا جایی که بیخ گوشم نجوا کرد ..

- برای بار اخر میگم مانی ....بدش به من ...

مچ دستم فشرده شد ..تا جایی که احساس می کردم خونی توی دست هام جریان نداره ...انگار که می خواد با همین فشار ِکم کم ...استخون دستم روبشکنه ...

- بندازش مانی ..کاری نکن که این لحظات ....اخرین لحظات عمرکوفتیت باشه ..

حرف زدنش بیخ گوشم مثل نفس کشیدن های اژده ها بود... گرم وداغ ..

دستم ناخواسته شل شد وچاقواز دستم رها ...دیگه رمقی نداشتم که چاقو رو تو دستم نگه دارم ..

بزرگ با دست دیگه اش چاقو رو از دستم قاپید ومنو به سمت دیگه ای هل داد ..ولی همین که بخوام به خودم بیام بازوم روکشید ومن مثل یه زنجیر به سمتش کشیده شدم ..نو ک چاقو رو روی گردنم گذاشت ...

- خوب می خواستی چی کار کنی ؟منو بکشی ...؟شایدم میخواستی خط خطیم کنی ؟هان ...هان ؟

نعره میزد ...وای زن عمو کجایی پسرت داره منو می کشه ...تیزی چاقو رو هر لحظه بیشتر احساس میکردم ...

- د حرف بزن از کی قصد کردی منو بکشی هان؟

- بزرگ داری اذیتم می کنی 

- جواب منو بده چرا می خواستی منو بکشی؟

- به خدا نمی خواستم یه دفعه ای خرشدم ...ببخشید 

- ببخشمت...؟ میدونی ممکن بود شاهرگم رو ببری ؟اینه مزد دستمون.... اره؟

اشکام بی اراده می ریخت... تو اون لحظه ....بزرگ مثل یه هیولای خون خوار به چشمم می یومد بادست آزادم دستش رو گرفتم: 

-ببخشید نمی خواستم آسیبی ببینی.... به خدا یه دفعه ای عصبانی شدم ...

همچنان چاقو زیر گلوم بود ..

- ببخشید ...ولم کن بزرگ ...

چشمهاش توی چشمهام می چرخید ...اشکام نمیذاشت خوب ببینمش ...زمزمه کردم:

-بزرگ ..

انگار به خودش اومد ...چشم هاش یه لحظه... فقط یه لحظه ی کوتاه غمگین شد

پرتم کرد رو زمین ...چاقو رو با ضرب کوبید توی تخته خرد کردن سیب زمینی ...چاقو ایستاده تلو تلو میخورد ووحشت رو به تنم هدیه میکرد...

برگشت وبهم خیره شد ...انگار می خواست بهم بگه.... اگه زنده ای از صدقه سری منه ...و گرنه الان چمدون به دست تو راه جهنم بودی ...

اونقدر توی نگاهش خشم ریخته بود که ناخوداگاه تو خودم مچاله شدم ...

سری به تاسف تکوتمام تنم مي لرزيد ...واي من چي کار کرده بودم ؟...روي بزرگ چاقو کشيدم؟ ...اخه مگه تو اين سر من اندازه ی يه ارزن مغز پيدا نميشه که همچين اشتباهي کردم؟ ...

پاهامو تو بغلم جمع کردم ...دست وپام ضعف مي رفت ...خدايا نکنه شبي ...نصفه شبي بياد بالا سرم وکله ام رو پخ پخ ببره ...؟

از همون لحظه اي که بزرگ ترکم کرد خصومت فراموش نشدنيش نسبت به من شروع شد ...

چنان خصمانه وخشمگين منو نگاه مي کرد که احساس مي کردم هر آن دوست داره کار نيمه تمامش رو تموم کنه وشاهرگم رو بزنه تا خون مثل تفنگ آب پاش بزنه بيرون ...

بزرگ قصد کشتن ماني را دارد ...آيا ؟

جواب نامعلوم ...اصلا معلوم نيست هدفش چيه ...فقط يه چيز رو خوب مي دونستم از دستم بي نهايت شاکيه ...اونقدر شاکي که حتي از ده فرسخي هم مي تونستم پالس هاي منفي اي رو که ارسال مي کرد..... بگيرم ...

اون شب سر شام حاضر نشد ...تمام شب با ترس ودلهره کپه ام رو گذاشتم ...همش مي ترسيدم بزرگ بياد سر وقتم ...

دستش رو بزاره رو دهنم وخرچــــــــــــچ چاقو رو بکشه رو گلوم.... فقط ده دفعه از خواب پريدم .. اخر سر هم ترجيح دادم به جاي خواب تو اتاقم رژه برم تا صبح بشه ...

اين جوري حداقل خيالم راحت بود که اگه قراره حمله اي صورت بگيره من بيدارم ومي تونم واکنش نشون بدم ....به خاطر همين هم صبح فرداش عين جنازه بودم ...

صبح با ديدن بزرگ تازه فهميدم عجب خري هستم من ....بزرگ هرچي بود ادم کش که نبود...

ولي با کاري که کرده بودم ناجور از دستم شيکار بود وسر همين شد که اُردهاي ناتموم بزرگ شروع شد ...

- ماني اتاقم رو مرتب کن ...

وقتي مي رفتم سر وقت اتاقش ميديدم به بازار شام گفته زکي ...

- ماني لباس هام رو بشور 

حالا همه اش شسته واتو کشيده است ولي کرم داره آزارم بده ...

شب ونصفه شب ارد ميداد که:

ماني قهوه برام بيار ...

ماني ميوه بيار... 

ماني چايي بيار ...

ماني ...ماني ..ماني ...

اي بميره اين ماني ....از دست تو يه نفر راحت بشه ...مرتيکه 

يه وقت هايي حسرت مي خوردم وبا خودم مي گفتم: 

اخه ماني چِل ...آبت نبود ...نونت نبود ...ديگه چاقو کشيدن روي بزرگ چي بود ..؟همينو مي خواستي ؟کم ازت سواري مي گرفت ...حالا شده نور علي نور ...

بزرگ راه به راه دستور صادر مي کرد ..چپ وراست...

ماني اينکار...ماني ...اونکار ..ماني ..اب ...ماني کوفت ..ماني زهره مار ...

نداريم ؟برواز قله ی قاف پيداش کن بيار ...

خلاصه که تمام آسايش وراحتي اندکي رو هم که داشتم گرفته بود ...

ساعت هشت صبح بود ...داشتم صبحونه رو آماده مي کردم ..چشم هام از خستگي باز نمي شد ...تمام شب گذشته رو صرف تميز کاري خونه کرده بودم چون امروزمهمون داشتيم...

يه نگاه به ساعت کردم هشت وربع بود ...با خودم گفتم هنوز زوده بيدار بشن بزار فقط يه ربع... چشم هامو رو هم بزارم تا بيدار شن ..

تازه وسط يه خواب آرتيستي و اکشن و خون و خون ريزي بودم که با حس يه چيزِ سرد روي دستم از خواب پريدم ...

چشمت روز بد نبينه ...يه سوسکي بود قد يه انگشت شست ...گنده ...سياه ...چندش ...

اصلا نمي فهميدم دارم چي کار مي کنم همين جور جيغ مي زدم وخودم رو مي تکوندم .....صداي داد زن عمو متوقفم کرد ...

- چه خبرته صبح اول صبحي ...خونه رو گذاشتي رو سرت ؟

نفسم بند اومده بود ...وتوخودم جمع شده بودم ...با چشم دنبالش بودم ولي نبود ...سوسکه غيب شده بود وزن عمو ودرکنارش بزرگ با يه لبخند مرموز وايساده و بر و بر منو نگاه مي کردن ...

- ماني ميگم چته ؟چرا جيغ ميزني ....

اشکام رو پاک کردم :

- سوسک ...سوسک زن عمو ..به اين گندگي ...

اندازه اش رو با انگشت نشون دادم ..

- واي زن عمو خيلي بزرگ بود ...

- کوش...؟ پس کجاست ..؟.باز تو غربتي بازي در آوردي ...؟اخه کي دست از اين کارهات بر ميداري ...؟چرا هنوز ميز رو نچيدي؟ ...زود باش الان عموت بيدار ميشه ...

مردد با نگاه نگرانم دست به کار شدم ...ولي مدام احساس مي کردم يه چيزي از تن وبدنم بالا ميره ...

صبحونه رو در کمال ترس ولرز چيدم و بدون خوردن يه لقمه از آشپزخونه بيرون اومدم ...واقعا تو اون شرايط بحراني هيچي از گلوم پایین نمي رفت ...

بزرگ موقع بيرون رفتن دست راستش رو روي کابينت کنارم گذاشت وگفت: 

- خاله سوسکه بهت سلام رسوند گفت دوباره بهت سر ميزنه ...يه موقع دلتنگش نشي....

از لاي دندون هاي بهم سائيده شده غريدم:

- بزرگ ...

- جانم ...درخدمتم ..البته با خاله سوسکه ...

و هر هر زد زير خنده ...بي نمک ...رو آب بخندي الدنگ ...ايشالله حناق هزار ساله بگيري من از دستت اين زبونت راحت بشم ...ايکبيري ...

بعد از صبحونه زن عمو صدام کرد وگفت:

عصري مهمون داريم کارهارو درست انجام بده تا من می يام ..

تا ساعت شیش عصر فقط خونه رو سابیدم و وسائل و چیدم ...از کتف و کول افتادم ..دیگه نا نداشتم یه دونه لیوان جابه جا کنم ...ساعت شیش زن عمو اومد...

یه نگاه خریدار به سر تا ته خونه انداخت و با سر تکون دادنی رضایت خودشو اعلام کرد ...

- برو یه دوش بگیر یه ساعت دیگه مهمون ها می رسن ...

- مگه زینب وشیرین نمی یان؟

- چرا میان ....ولی لازمه تو هم باشی ...

- آخه زن عمو من دیگه واقعا جون ندارم ...اگه اجازه بدید ..

- میگم نه ..قرار نیست که برای من خواستگار بیاد ...می خوان بیان تو رو ببینن...

یه لحظه فکر کردم اشتباه شنیدم ...قراره برای من خواستگار بیاد ؟

- کی قراره بیاد ...؟

- وا گوشات سنگینه ها ...می گم قراره خواستگار بیاد ...برو اماده شو تا یه ساعت دیگه می رسن...

از عصبانیت داغ کرده بودم ..امروز روز خواستگاری من بود اونوقت من تا همین الان داشتم جون می کندم وزحمت می کشیدم و نامردا هیچ کدوم یه کلام به من نگفتن که امروز چه خبره ...

یه دوش یه ربعه گرفتم ...در کمدم رو بازکردم ...خدایا چی بپوشم ؟...هیچی ندارم ...زن عمو هم انگار نه انگار ...اخه بابا قراره برام خواستگار بیاد... قران خدا غلط نمیشد یه دست لباس مرتب برام می گرفتید ....

اخر سر هم کت و شلوار چهار سال پیشم رو پوشیدم ..ساده ومرتب ...یعنی انتخاب دیگه ای نداشتم ...

ساعت یه ربع به هفت بود که یه تقه به در خورد و بزرگ درو باز کرد ...فاصله ی ضربه زدن با باز کردن در شاید به نیم ثانیه هم نکشید ...حالا خدایی بود که اماده بودم ..

با چشم های وزغیم زل زده بودم به این گوساله ی بیشعور...

بزمجه اصلا اهمیت نمیده تو این اتاق دختر زندگی می کنه ...اومدیم و من لخت بودم با این سرعت عملی که بزرگ در بازکردن در داشت من چه گلی می خواستم به سرم بگیرم ...

اصلا بزرگ تو اتاق من چه غلطی میکرد ...؟

آخه به هیچ وجه ممکن منو ادم حساب نمیکرد که پا تو اتاق من بزاره ...

اصولا راه های گفتمان منو بزرگ به این صورت بود که..... بزرگ مثل سر جالیز داد میزد مانــــــــی...من هم جواب میدادم بعله ...بعد هم میرفتم خدمتشون برای عرض دست بوسی 

- چیه چرا اونجوری نگاه می کنی ؟..نکنه من اختیار دار خونه ی بابام هم نیستم که داری منو با چشمات درسته قورت میدی ...

- اُف بزرگ خجالت بکش ...واقعا تو فرهنگ تو ...چیزی به عنوان رعایت حقوق جنس مخالف وجود نداره ؟

- چرا داره ...خوبشم داره ...ولی .............شامل حال تو نمیشه ...حالا هم اینقدر اسمون ریسمون نباف کارت دارم ...

همین جوری زل زدم بهش ...اصلا مگه براش اهمیتی داشت که من گوش بدم یا نه ...به هرحال اون می گفت ومن چه راضی باشم چه نه ...باید بگم چشم 

- ببین مانی به نفعته که همین امشب این پسره رو ازسرت باز کنی وجواب منفی بدی ...

- اونوقت من چرا باید این کارو انجام بدم ..؟

- مانی ...حقیقت رو بگو ...تو خنگی ...یا خودت رو به خنگی میزنی ...احتمالا هم گزینه ی اول صحیحِ ...چون مگه میشه با شرایطی که تو داری بخوای جواب مثبت به این چنار بدی ...؟

سرش رو با بی خیالی تکون دادو ادامه داد: ...

- من کاری به کسی ندارم ولی خوب ..اگه کسی راجع به تو ازم بپرسه ..من همه ی واقعیت هارو میگم ...بالاخره حرف یه عمر زندگیه ...گیرم که تو رو به ده برابر قیمت هم به یارو انداختیم ...

این سیب زمین پشندی که من می بینم قاعدتا بعدها میفهمه که تو یه قرون جهیزیه نداری وکس وکار درست ودرمونی هم نداری ...پس اگه قرار باشه دوروز دیگه دیپورت بشی وبرگردی ور دل خودمون ...بهتره که اصلا شوهر نکنی ...

- میشه من رو هم درجریان اون حقایقی که گفتی بزارید ...؟

بی حوصله با سرانگشت چشمهاشو مالید ...

- مانی لازم نیست به مخ آکت فشار بیاری ..احتیاجی به تحقیق ومکاشفه ی بیشتر هم نیست ...تو رسما خنگی ...

واقعا اینقدر دوست داری که بدونی من قراره چی بهشون بگم ..؟

میگم مانی هیچ کس وکاری جز ما نداره ..یعنی بقیه از این که یه نون خور اضافه داشته باشن ..خوششتون نمی یاد ...

بعد هم خانوم یه پاپاسی هم پول نداره و عنکبوت ها توی جیبش در حال پشتک بالانس زدن هستن ..تازه به بابای من هم بدهکاره ...

واز قضا روزگار این بابای ما عموی مانی خانوم میشه که اگـــــه...... خدا زد پس سرش و.......قرارشــــــــــد به این دختر بی کس وکار جهیزیه بــــــده ..جز یه تیکه فرشو گازو یخچال چیز دیگه ای نمیده ...اصلا مگه خر مخش رو گاز گرفته که با این همه بدهکاری تو... بخواد یه جهیزیه ی درست ودرمون هم بده ...

مانی لطفا یکم اون دوگوله رو کار بنداز ...تو به هیچ عنوان ...

سرشو به فاصله ی ده سانتیم جلوتر اورد و تو چشمام زل زدو ادامه داد: 

- بازهم می گم به هیچ عنوان.... شایستگی ازدواج با دکتر جراح قلب رو نداری ...

جراح قلب ..؟یعنی پیام جراح بود ..؟ولی اونکه شوت تر از این حرفها به نظر می یومد ...

- حالا خود دانی یا خودت با زبون خوش بهش جواب رد بده ..یا بالاخره یه روزی ...کلاغ های خبر چین تمام نیو نیوز(اخبار جدید) رو بهشون می رسونن واونوقت ِکه خوانواده ی آقا پیام..... پیام می فرستن که انگشتر نشون ما رو پس بدید که از قدیم چی گفتن؟ آ باریک الله ... مال بد بیخ ریش صاحبش ...

اونوقته که تو فامیل و جلو در و همسایه سنگ رویخ می شی ...حالا خود دانی ..از ما گفتن بود ...

من آنچه شرط بلاغ است با تو می گویم ..تو خواهی از سخنم پند گیر خواه ملال 

داشت میرفت سمت در که دوباره برگشت: 

-در ضمن موقع چایی اوردن چادر سرت میکنی ...این کت وشلوار خیلی کوتاه ِ

با اینکه خودمم می خواستم همین کارو بکنم ولی دلم می خواست حرصش بدم ..

- نه سرم نمیکنم ..

- تو غلط می کنی .همین که گفتم ...

- من هم گفتم سرم نمی کنم ...

- خیلی خوب باز هم تصمیم با خودته ...ولی اگه من خر شدم و زدم مراسم رو بهم ریختم گناهش پای خودت ...از ما گفتن بود ...

زل زده بودم به در بسته..بزرگ کی رفت رو حالیم نشد ...فقط می دونم گند زد به تمام هیکل من و رفت ...

ای بزرگ بی شرف ..ببین چه جوری حقیقت شور زندگی منو به رخم می کشه ...؟ذهنم رفت پی پیام ...پس اخر سر تونست بیاد خواستگاری ...عجب پسر سریشیِ این پیام ..اخه یکی نیست بهش بگه احمق چی من و تو بهم می خوره که تو اومدی خواستگاری من ؟

- مانی مانی بیا مهمون ها اومدن ...

اومدم ..

درکمدم رو بازکردم ..چادر یادگاری مامانم رو سرم کردم ... اشک تو چشمام حلقه بست

اخرین بار خودش این چادر رو به سرم انداخت وگفت:

- این چادر عروسیمه ...ایشالله که هر چی به صلاحته همون بشه. 

اشکام رو پاک کردم ...مامان برام دعا کن که حداقل این مراسم بی ابروریزی تموم بشه ...

پیام و مادرش و خاله اش و خواهر بزرگش اومده بودن ...

الهی بگردم ...ببین چهره ی پسر مردم چه نورانی شده ...آخی چقدر خوشحاله ..آخه مگه من چی دارم که اینقدر ذوق زده ای دیوانه ...؟

وای ببین چه عرقی هم کرده ...الهی بگردم ..امشب مجبورم بزنم تو برجکت ...دست خودم نیست ولی باید این کارو کنم ..

وای نیششتو ببند گل پسر ...آخه چرا من وسر دو راهی می ذاری ...؟

من گناه دارم ..دلم نمی اد حالت رو بکنم تو قوطی ...حداقل کمتر نیشت رو بازکن ..

نوچ خدایا چقدر سخته.... آخه من چه جوری این بنده خدا رو نا امید کنم ..؟

- مانی با آقا پیام برید صحبتاتون و بکنید ..سنگاتون رو وابکنید همهی شرایطتون رو هم بگید ... ..

بلند شدم وهمزمان نگاهم به اخم های درهم بزرگ افتاد ..با چشم هاش داشت برام خط ونشون می کشید ...من هم یه اخمی بهش کردم ورومو برگردوندم ..

بچه پرو ..بزنم لهش کنم دیگه پا نشه ...

در اتاقم رو باز کردم ..

- بفرمائید آقا پیام 

یه لبخند دختر کش حواله ام کرد وگفت: 

-لیدیز فرست...(ladi s first)

وای خدا یکی منو بگیره ..لیدیز فرست؟ ..وای مامان جون... ادبت منو کشته بروسلی من 

نشستم روی تختم ...پیام هم نشست رو صندلی میز کامپیوتر ...شاید پیش خودت بگی ...تو که بدبخت بی نوای ِ توسری خوری ...کامپیوتر دیگه چیه؟

داستان این کامی جون سر دراز داره ....خدا رحمت کنه همه ی رفتگان من جمله خونواده ی من رو ....مامان بابام که تصادف کردن مامانم یه هفته تو سی سی یو بستری بود وبابام هم سه هفته تو آی سی یو ...

وای اصلا نمیتونم یاد اون روزها بیفتم و فین فینم شروع نشه ...

اون موقع ما مستاجر بودیم ...مغازه هم که با کلی قرض و قوله و وام خریده شده بود ...عمو حامد هم به کل خودشو کشیده بود کنار و مار و از لحاظ مالی تنها گذاشته بود ...مجبور شدیم برای خرج و مخارج بابا ومامان مغازه رو حراج کنیم البته این نظر خود عمو بود ..

بی وجدان یه شبه فروختش وتمام خرج و مخارج بیمارستان رو حساب کرد ....ولی بعد از یه مدتی باز هم کم اوردیم ....خرج اتاق خصوصی و دم و دستگاه وچند تا عمل پی درپی کمرشکن بود ..

سر همین جریان عمو گفت پول پیش خونه رو هم بگیریم وخرج بابا اینا کنیم ...من که اونموقع عقلم به جایی قد نمیداد به خاطر همین هرچی عمو می گفت می گفتم چشم ...

به هرحال عمر مامان وبابا به دنیا نبود و در عرض دو روز پشت سر هم ما رو تنها گذاشتن ومن موندم و مهدی و خرج کفن و دفن و مراسم سوم و هفتم و چهلم ...

سرتو درد نیارم ..تا همین جا بهت بگم که ما وسائلمون رو هم فروختیم و با چند تا چمدون لباس واین کامپیوتر زپرتی که هیچ کس خریدارش نبود و دو تا تخت برای خوابمون خونه ی راهی عمو شدیم ...

با این که همه ی پول وطلا وجواهراتمون رو دادیم ...ولی عمو می گفت ..بیشتر از این ها خرجمون شده ومن ومهدی باید بعدا که بزرگتر شدیم بدهیمون رو پس بدیم ...

می بینی تروخدا ...؟دنیا همینه ...هم خون به هم خون رحم نداره ...

آره دیگه اینجوری شد که این کامپیوتر زهوار دررفته تو اتاق ما موندنی شد ..

میزو صندلیش هم مال طوبی بود که دیگه لازمش نداشت وانداختش به من ...

- خوب شما شروع می کنید یا من ؟صدای پیام بود که منو از گذشته و اون روزهای درد آور کشید بیرون ...

- اگه اجازه بدید من می خواستم یه مسئله ای رو بهتون بگم ...

- بفرمائید گوش می دم ..

- ببینید آقا پیام ..یه چیزهایی تو زندگی من هست که نه شما ...ونه خونواده اتون ازش خبر ندارید ...به خاطر همین مسائل هم ...

دلم نمی خواست چشمم به صورتش بیفته و قافیه رو ببازم ..بخاطر همین همون طور سربه زیر ادامه دادم:

- جواب من منفیه ...

چند لحظه سکوت ...حتی صدای نفس کشیدنمون هم نمی یومد ...

- میشه دلیلتون رو به من هم بگید یا حداقل بگید که اون مسائل چی هست ..؟

- شرمنده آقا پیام ..به خدا اگه من می دونستم که قراره بیاید همون اول جواب رد می دادم تا مزاحمتون نشیم ...

ولی خدا شاهده من تا ساعت شیش عصرهم نمی دونستم قراره شما تشریف بیارید ..به هر حال منو ببخشید ...نمیتونم راجع به دلیل هام حرفی بزنم ..

- ولی مانی خانوم ...شاید اگه من بدونم بتونیم کاری کنم تا شما رایتون عوض بشه ..

- خواهش میکنم آقا پیام بیشتر از این کشش ندید ...جواب من به هیچ عنوان عوض نمیشه ...

- حداقل به یه سوال من جواب بدید ...

- بفرمائید ...

-این جواب به بزرگ ربط پیدا میکنه ...؟

مکث کردم ...یه نگاه زیرزیرکی ..جوابم هم آره بود هم نه ...اره... به خاطر اینکه واقعا ربط داشت ونه... به خاطر اینکه فرقی نمی کرد حتی اگه خودمم می دونستم قراره خواستگار بیاد ...بازهم جوابم منفی بود ..

من یه کلفت بودم که حق انتخاب همچین چیزی رو نداشتم ..

- آقا پیام اینکه به بزرگ ربط داره یا نه ...مربوط به منه ...وجواب من که به شما مربوط میشه منفیه ...خواهش می کنم با خونواده تون صحبت کنید تا این ماجرا به خیر وخوشی تموم بشه ..

بلند شدو روبه روم وایساد 

- میتونم امیدوار باشم که ..

از جام بلند شدم ...

- نه بهتره به هیچ عنوان امیدوار نباشید ...

به سمت در رفتم وبازش کردم ..ولی بازهم سماجت کرد ...

- مانی خانوم یعنی حق من نیست که دلیل جواب ردتون رو بدونم ..؟

چشمهام رو بی حوصله رو هم فشردم ..اصلا نمی فهمیدم چرا نیمخواست بی سوال وجواب بره ..درو دوباره پیش کردم 

- چی می خواید بدونید ...؟

- واقعیت رو ...

-باشه بهتون میگم ولی بعد بدون هیچ حرف اضافه ای می رید وبه همه می گید به تفاهم نرسیدیم ...باشه ؟

- من نمیتونم قول بدم ...شاید بتونیم با هم مشکلات رو حل کنیم ...

- چی رو میخواید حل کنید ؟این که من کسی رو ندارم ....؟اینکه حتی یه پول سیاه ندارم برای خودم یه تی تاپ بخرم ..؟

یا اینکه از بی کسی وتنهایی مثل یه کلفت بی جیره مواجب از صبح تا شب دارم جون می کنم وآخر سر هم رو سرم منت میزارن که سر پرستی من رو به زور قبول کردن ؟....

آقا پیام شرایط من وشما از زمین تا آسمون با هم فرق داره ..بهتره همین جا پیشنهاد شما وحرف های من خاک بشه ...ودیگه هم حرفی باقی نمونه ...

نگاه پیام غمگین بود ..مثل من ..ولی هیچی نگفت ..هیچی نگفت ورفت ...

ساعت دوی نصفه ی شب بود ..ومن هنوز بغض نهفته توی گلوم خفه نشده بود ...هوای اتاق هرلحظه سنگین و سنگین تر میشد ..

از اون وقت هایی بود که می خواستم یه اسلحه بردارم تا دو تا گلوله تو سر خودم و بزرگ خالی کنم و خیال یه جمع رو راحت ..

هوای خنک وملس شبانگاهی رو تو ریه هام پر کردم ونشستم روی تاپ ...

قژ ..قژ ...قژ...قژ...

سرم رو تکیه دادم به زنجیر تاپ و پاهامو رو نشیمن تاپ دراز کردم . وزل زدم به ماه ...

ماه من غصه چرا ...؟

آسمان را بنگر ..که هنوز بعد صدها شب وروز ..

مثل آن روز نخست ...

گرم وآبی وپر از مهر ....به ما می خندد ...

یا زمینی را که ..

دلش از سردی شب های خزان ..

نه شکست ونه گرفت ..

بلکه از عاطفه لبریز شد و

نفسی از سر امید کشید ...

- خیلی برام مبهمه ....یعنی اینقدر دوستش داشتی که با رفتنش شکست عشقی خوردی ؟

چشم هامو بستم ..دلم می خواست جوابشو ندم ..دلم می خواست مثل بچگی هام که وقتی از دستش شاکی می شدم حرف نمیزدم و اون حرص میخورد..... حرصش بدم ...

- خدائیش هنوز موندم تو خماری که تو عرض ده دقیقه چی بهش گفتی که پیام عین ِهو اسب تازی از اتاق اومد بیرون وراهشو کشید و رفت ...فکر نمیکردم به این زودی حاضربشه بزنه به چاک ...

ودر آغاز بهار ...

دشتی از یاس سفید ...زیر پاهامان ریخت ..

تا بگوید که هنوز ..پر امنیت احساس خداست ..

- خوب هرچند پیش بینیش کار سختی نبود ..بالاخره اون دکتر این مملکت ِ ...دکتر جراج قلب ...نمیتونه یه دختر کلفت بی کس و کار رو به عنوان زنش به همه معرفی کنه ...

یاد آخرین جمله ی پیام افتادم ..

(میرم چون تو میخوای وگرنه پیشنهاد من به قوت خودش باقیه ...)

- می دونی من یه نصیحتی برات دارم... اصلا ازدواج نکن چون تا ابد تو سری خور می شی ...از من گفتن بود ..خود دانی ...

این سومین باری بود که این جمله رو می گفت ...خود دانی ...

هـــــــــه چه جمله ی مزخرفی ...مگه من اصلا اجازه ی تصمیم گیری داشتم که بخوام ببینم چه چیزی به نفع امِ وچه چیزی به ضرر ام...

نگاهم هنوز به قرص ماه بود ...

ماه من غصه چرا ؟

تو مرا داری ومن ..

هر شب وروز ...آرزویم همه خوشبختی توست...

ماه من ...

دل به غم دادن واز یاس سخن ها گفتن ...

کار آنهایی نیست.... که خدا را دارند ...

-خوب مثل اینکه امشب بیخوابی زده به سرت ونمی خوای بخوابی ....اِ ...بزار ببینم نکنه گرگ نما باشی که نصفه شبی اومدی بیرون وزل زدی به ماه ..؟

یه نگاه به ماه کرد ونفس راحتی به مسخره کشید ..

- نه خداروشکر قرص ماه هنوز کامل نشده ...مثل اینکه باز هم وقت برای زنده موندن دارم ..نه ؟

هنوز زیماه من ...غم واندوه اگر هم روزی ..مثل باران بارید ..

یا دل شیشه ای ات ..از لب پنجرهءعشق ..زمین خورد وشکست ..

با نگاهت به خدا ...

چتر شادی وا کن ..

وبگو با دل خود ...که خدا هست ...خدا هست ...

مثل اینکه کبکش بدجوری خروس می خوند ...با دمش گردو می شکست ...به شکل مضحکی دستش رو گذاشت رو قلبش ...

- وای خدای من ...خدای من ...داره ورد می خونه ..نکنه جادوگری ...؟شایدم جن و پری ...؟هرچند اگه نباشی مسخره است ..

آخه من موندم ...تو چی داری که یه جراج قلب ....مثل پیام ِبی بی فیس ...پا به جفت بیاد خواستگاریت..؟

تازه مطمئنم اگه جواب رد نمی دادی ...تا پای بادا بادا مبارک ... هم جلو می رفت ...

ببخشید میشه رمز موفقیتت رو بگی ...چه جوری به چشم بعضی از مردها اینقدر جذاب میای ..در حالی که به نظر من اندازه ی یه پشه ی ماده هم جذابیت نداری ...؟

همچنان با خودم زمزمه میکردم:

ماه من غصه چرا؟

او همانی ست که در تاریکترین لحظه ی شب ...

راه نور امید نشانم می داد 

او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد

همه زندگی ام غرق شادی باشد ..

سرش رو آورد نزدیک لبهام ...

- اِ داری شعر می خونی ...؟منو باش ..داشتم سنگکوپ می کردم ..حالا چی می خونی ...؟

راجع به محسنات آقا پیام مدیحه سرایی می کنی؟... یا شاید در غم فراق و هجر یار قصیده می سازی ؟

ماه من ...

غصه اگر هست بگو تا باشد ..

معنی خوشبختی ..مهر ورزیدن ودوست داشتن است ..

این همه شادی وشور ...این همه غصه و مرگ ....این همه مرگ و تولد ..

چه بخواهی و چه نه ...

میوه ی یک باغ اند ..همه را با هم و با عشق بچین ...

ولی از یاد مبر ...

پشت هر کوه بلند ..سبزه زاریست پر از یاد خدا ...

ودرآن بازکسی می خواند ..که خدا هست ..خدا هست هنوز 

ماه من غصه چرا ...؟

- نه مثل اینکه ..امشب رسما بالاخونه رو اجاره دادی ....عیب نداره ....فردا هم روز خداست.... باقی میتینگ رو می زارم برای صبح ...

برگشت ....که لب باز کردم:

- روزی که به سمتت چاقو گرفتم ...تمام حرفاموتو راجع به خواستگاری پیام شنیده بودم ..شنیدم که به زن عمو می گفتی ...من یه کلفتم که پیام به خاطر پول میخواد باهام ازدواج کنه ...که به خاطر جهیزیه ی آنچنانیم پاپیش گذاشته ...

شنیدم بزرگ ....همه روشنیدم ...میدونی چی باعث شد چاقو رو به سمتت بگیرم ..؟

این که همه ی حرف هات راست بود ...عین حقیقت ...حقیقت واقعی زندگی من ...شرمنده ام که اینقدر جنبه ام کم بود وروت چاقو کشیدم ...

نمی خواستم... ولی واقعا صبر وتحملم تموم شده بود ..راجع به امروز هم متنفرم که اعتراف کنم ولی باز هم حق با تو بود ..

من دانشجوی سال اول که درسم رو نیمه تموم گذاشتم ود ارم تو خونه ی عموی خودم نوکری می کنم رو.... چه به دکتر جراح

کاش حرفات واقعیت نداشت ...تا یه وقتهایی می تونستم خودم رو گول بزنم... کاش همه اش دروغ بود تا اینقدر شنیدنشون برام معضل نبود ...

کاش حرفت اینقدر زهر نداشت ..ولی داره.... من هم که کم جنبه ..قاطی می کنم وخل وچل بازی در میارم ...به هر حال شرمنده بزرگ خان ..

امیدوارم غلط خواهی کلفت بی کس وکارتون رو قبول کنید ...

از رو تاب بلند شدم ..قدمی جلو گذاشتم ...با همون نگاهی که دیگه نمی دونستم مرده است یا زنده بهش گفتم:

- شب بخیر بزرگ ...جای من هم خوابهای طلایی ببینی ...چون خیلی وقته که از دست تو یه لحظه هم آسایش ندارم ...

همون شب موقعی که داشتم به خواب می رفتم ...با خودم عهد کردم که دیگه آرزوی داشتن یه زندگی نرمال رو نداشته باشم ..

چون من هیچ بودم و...پوچ ...و پوچ حق زندگی رو نداشت ...

زیر لب زمزمه می کردم:

طوبی با دست پر می یومد ومی رفت ...دلش خوش چهار تیکه طلا و مدل مانتو و لباس بود ...

ولی من از همین الان هم می دونستم که زندگی با این آقا یوسف عاقبت خوبی نداره ...

یه سری چیزها رو میشه باهاشون کنار اومد ولی یه سری چیزها مثل خار تو چشم می مونن حتی اگه بخوای تا ابد هم باهاشون مدارا کنی بازهم نمی تونی تحملشون کنی ...

اخلاق آقا یوسف هم از همون خارهای تو چشم بود ...اینکه مدام به زنش دستور می داد ...یا اینکه همیشه از بالا به طوبی نگاه میکرد ...یا اینکه به جز دست به جیب بودن هیچ خصیصه ی خوب دیگه ای نداشت ...یا ظاهر نامرتبش ...یا حرف زدن چاله میدونیش ...

این ها رو نمیشد تغیر داد ...مگه اصلا شدنیه ؟...کسی که نزدیک به چهل سال این مدلی حرف زده ....زندگی کرده یا نشست وبرخواست کرده... امکان نداره تغیر روش بده ...

ومتاسفانه این ایده که بعدا رفتارش رو درست می کنم ...تو ذهن جوون ها اونقدر پررنگ شده ...که دیگه فکر نمی کنن که اگه یه درصد نتونن درستش کنی ...زندگیشون به کجا می رسه ...؟

این سوال رو از تو می پرسم ..مگه میشه با کسی که یه درصد هم اخلاق نداره زندگی کنی وبا پولش خوش باشی ...؟

مسلما نه ...تمام اون پول به جای اینکه بشه مایه آسایشت.... میشه سد راهت ...

دلم واقعا به حال طوبی می سوخت ..شاید خیلی آزارم داده بود ولی دلم نمی خواست ناراحتیش رو ببینم ...

بالاخره من هم قلب داشتم و واقعا راضی به بدبختی کسی نبودم ..مخصوصا یکی از هم خون هام ..

بر خلاف تمام اومدن ها و رفتن های بعد از مراسم بعله برون دیگه آقا یوسف رو ندیده بودم ..

یعنی فکر کنم اصولا اونقدر خودش رو می گرفت واز بالا به ما نگاه می کرد که انگاری کل اکیپ خونواده ی عمو... من جمله من رو ....از سر خیابون خریده ...

ای بیچاره طوبی ...بیچاره طوبی ...

سه هفته از اون مجلس خواستگاری بیاد ماندنی گذشته بود که بزرگ آخرین ضربه رو هم به روح وروان من وارد کرد ...

داشتم میز تلوزیرون رو تمیز میکرد م که اقا اومد ...

- مانی ...

- بعله ...

- برو یه مانتو تنت کن مهمون دارم ..

مانتو پوشیدم که صدای بزرگ تو سالن پیچید ...

-مانی دو تاچایی ببر تو اتاق .....من الان می یام ...

مثل یه خدمتکار کار کشته ...سینی رو آماده کردم ..و بردم ...نمیدونستم مهمون بزرگ کیه ..ولی ته دلم ناخوداگاه شور میزد ..

یاد دفعه ی قبل واون بچه قرطی افتادم ..اسمش چی بود ...دانیال؟ ..دنی ...؟

وای خدا کنه اون نباشه ...هنوز که هنوزه حالم از تاثیر اون نگاه های هیز گرفته است ...ای خدا چی میشه نباشه ...

یه تقه به در زدم ..کسی جواب نداد ...

دوباره در زدم ..بازهم سکوت ...

با خودم گفتم مثل اینکه کسی نیست ..ببرم سینی رو بزارم وخلاص ...در وبازکردم ولی همینکه قدم دوم رو برداشتم در سرویس بهداشتی باز شد وچشممون به جمال دنی خان مزین شد ...

ابروهاشو به شکل مضحکی انداخت بالا: 

- به به سلام مانی خانوم ..پارسال دوست امسال اشنا ..

وسط اطاق سینی به دست وایساده بودم ...اروم گفتم:

- سلامتی چایی براتون اوردم ...

- مرسی این چایی خوردن داره ها ..

می خواستم سینی رو بزارم روی عسلی و زود برم که پسره ی شیر برنج زرتی اومد جلو و همون جوری سر پا....یه فنجون رو برداشت 

________________________________________

ای کارد بخوره تو اون شکمت ...خوب صبر کن بزارم رو میز... بعد بیا کوفت کن ...اَه بدم میاد از آدم شکم چرون ...

هم چنان یه لنگه پا وسط اتاق منتظر بودم تا آقا قندشون رو هم بردارن ومن رفع زحمت کنم ..ولی مستر فشن ...انگار نه انگار ...فنجون رو به سمت بینش برد و بو کشید ...با مکث و عمیق ...به پا نفس کم نیاری عتیقه ...

- وای چه بویی ...خوب از خودت بگو چه خبرها ...؟چی کارها می کنی ..؟

نگاهم همچنان به قندون بود تا شاید با نیروی القای مثبت ..یه دونه قند برداره و منو از این مصیبت عظما خلاص کنه ...

- سلامتی.... قند بفرمائید ..

- منظورم غیر از سلامتی وکار کردن تو خونه ی بزرگ ایناست ..

بی اراده سرمو بلند کردم وزل زدم بهش ..معلوم بود داره از این بازی مسخره لذت می بره ...

وای خدا چی می شد ...من الان.... نیروی ِسیلوستر استالونه رو داشتم ...تایه مشت حواله ی اون پوزه ی پک وپهنش می کردم ..

اون وقت جرات نداشت این جوری بهم پوزخند بزنه و با اون چشمای مکارش به ریش نداشته ام بخنده ....

- بزرگ به شما گفته ...؟

یه قلپ از چایی اش رو خورد ..

- آره اون که خیلی وقته ...همون موقع که اومدید گفت ..می گفت دختر عموش یتیم شده وبا برادرش تلپ شدن تو خونشون ...می گفت جاشو تنگ کردی ...راستی مثل اینکه برادرت هم بعد از چند ماه می میره ..آره؟

بغض گلوم رو گرفت ...یه جوری میگه می میره ..انگار که راجع به ماهی گلی شب عید سرسفره شون داره حرف میزنه ...

آخه نخاله این ادمی که داری این قدر راحت میگه می میره ..داداش کوچیکه ی منِ....

فقط سرتکون دادم ...کم کم نفس کشیدن برام دشوار می شد ..کاش می تونستم همون لحظه بیام بیرون ...

سرم رو پایین تر آوردم ..دلم نمی خواست قطره های اشک جمع شده تو چشم هام رو ببینه و بیشتر از این منو ملعبه ی دستش کنه ..

- خدا بیامرزتش ..خوب نگفتی مانی ...

سرش رو اورد پایئن ...تنها فاصله ی بین بدن هامون یه سینی کوچیک دونفره با یه فنجون چایی و یه قندون کوچیک بود که هنوز انتظار دست های دانیال رو می کشید ...

ولی کثافت به این فاصله هم راضی نبود وسرشو اورد جلوتر ..دم گوشم پچ پچ کرد ..

- غیر از خدمتکاری ...

یه مکث ...

- دیگه چی کار می کنی ...؟به کسی هم سرویس می دی؟ آخه این روزها با این پول ها خرج زندگی در نمی اد ...باید اضافه کاری کرد تا نون شب آدم تو سفره اش بیاد ...

اشکم چکید توی فنجون چایی ...خدا زلیلت کنه بزرگ که هر کسی رو از تو خیابون جمع میک نی ومی اری توخونت ...

دستگیره ی سینی رو بیشتر فشردم تا جایی که دستام سفید سفید شد ...

-ببین از همون روزی که از اینجا رفتم موندم تو کف این که زیر این مانتو وروسری چه لعبتی خوابیده ...

یه جورایی منو ناجور حشری کردی ...

بو کشید ...

- بوت هوس انگیزه ...مخصوصا وقتی بوی تنت مشخص باشه ...

چونه ام رو توی یقه ام فرو بردم ومثل بید می لرزیدم ...نمی دونم چرا اینقدر سر شده بودم که نمی تونستم یه قدم هم بر دارم ..

- میدونم که تو این خونه از صبح تا شب جون میکنی و کسی صنار سه شاهی کف دستت نمی زاره ..بهتره یکم به فکر آینده ات باشی ..فک میکنی تا کی این قیافه و هیکل رو داری ...؟

پُر ِ پُرش ...تا ده سال دیگه نه؟بیشتر که نیست ...بهتر به جای اینکه شرشر عرق بریزی و جلوی اون بزرگ شاسکول خم وراست شی وا ون احمق هم نفهمه که چه جواهری رو در کنار خودش داره به فکر آینده ات باشی ..

ویه کار نون و آب دار برای خودت دست و پا کنی ...چاکرت برای اولین دستمزد هم آماده است کافیه یه جای خلوت جور کنم تا یکم با هم خوش بگذرونیم ...حیفه که ..

همین که انگشت اشاره اش روی گونه ام نشست ...نمیدونم با کدوم قدرت و با چه انرژی ای سینی رو ول کردم وهمون جا توصورتش کوبیدم .

از سر تا پا می لرزیدم ...راه تنفسم به کل قطع شده بود ..

- حاضرم تا صد سالگی تو این خونه جون بکنم و جلوی اون بزرگ به قول تو شاسکول خم و راست بشم... ولی برای تو وامسال تو وسیله ی پول در اوردن و تفریح نباشم ..

همین موقع در باز شد وبزرگ با چشم های گشاد زل زد به ما ..

چشمهای اشکی من ...نگاه عصبانی و خونی دانیال ...چشم های بهت زده ی بزرگ ...شاید بیست ثانیه هم طول نکشید که دانیال به خودش اومد ونقشه اش رو عوض کرد 

- خجالت نمی کشی دختره ی هرزه ...واقعا که بزرگ ...از شما بعید همیچین دختر عمویِ وقیحی داشته باشید ...

لیوان رو پرت کرد رو زمین وبه سمت وسایلش رفت .وشروع به غر غر کرد ...

فقط می لرزیدم ....دیگه برام مهم نبود که چی داره میگه ...مهم این بود که من رو با یه روسپی یکی میدونست ...

- والله دختر های قدیم یه شرم وحیایی داشتن ..دختره ی نانجیب ...داره میگه یه فکری هم واسه ی من بکن ..

وای وای وای وای ...اصلا نمی شنیدم یا نمی خواستم بشنوم ..دلم می خواست بزرگ حکم کنه ...دلم می خواست بزنه تو دهنش وبگه: 

- بی شرف ....تویی که همین جوری چاک دهنت رو بازکردی و هرچی از دهنت در میاد بار دختر عموی ِاز گل پاکتر من می کنی ...گمشو و هیکل نجست رو ....از تو خونه زندگی من ببر بیرون...

بزرگ همچنان ساکت داشت به هردو نگاه می کرد از نگاهش نمی فهمیدم چی توی ذهنش میگذره ...

اشکی بود که می ریختم ...خدایا چرا منو نمی کشی تا راحت بشم ..؟درد بی کسی وکلفتی کم بود که حالا درد تهمت وبی ابرویی رو باید به دوش بگیرم .

جلوی چشم هام می دیدم که بزرگ داره حرفهای دانیال رو قبول می کنه ...نه نه این دیگه بیشتر از حد تحملم بود ...با نگاه اشکیم التماس میکردم که ازم حمایت کنه که جلوی این الدنگ رو بگیره ولی ...

مکث بیش از حد بزرگ فقط یه چیز رو ثابت میکرد... بی اعتمادیش به من ...

دیگه واینستادم تا بیشتر از این له بشم ...دوئیدم توی اتاقم ودر ورو خودم بستم ..

خدایا منو بکش وراحت کن تو که برات کاری نداره... بیا و این جون بی ارزش رو بگیر ...بسمه هرچی سختی کشیدم ...دیگه خسته شدم ..دیگه نمی کشم ..به خدا کم اوردم 

صدای بگو مگوی بزرگ ودانیال مییومد ولی من چیزی نمی شنیدم ...اصلا تو اون لحظه می خواستم کر باشم ...کور باشم وبا گوش های خودم این تهمت خانمان سوز رو نمیشنیدم ...

صدای داد دانیال اومد:

- برو بچسب به اون فاحشه ی هرجایی که به خاطرش تو روی من که رفیق چند سالت هستم شاخ وشونه می کشی ...

صدای داد و بعد هم جیغ زن عمو 

نمی خواستم بشنوم گوش نده مانی ...گوش هاتو با پنبه پر کن و نشنو ...

صدای دوئیدن می اومد ...حالا نوبت من بود ...کوبید به در ...

- مانی درو واکن ببینم چه گندی بالا اوردی ؟وا کن مانی وگرنه میشکنمش ..

- بزرگ جان مادر... نکن ...اخه چی شده ...؟

- مامان یه خواهشی ازت دارم... برو برام بتادین بخر ...میبینی که ...برو مامان من با مانی کار دارم ...

- اخه مادر تو حالت خوب نیست... همین جوری داره خون ازت میره ...

- مامان فقط برو توروخدا برو ...

- قول میدی کاری نکنی ...؟

- مـــامــــــــــــــــان 

داد بزرگ باعث شد تو خودم جمع شم ...صدای قدمهای مردد زن عمو و بسته شدن در حیاط 

حالا فقط من مونده بودم وبزرگ ...

- مانی درو بازکن ....با زبون خوش میگم این در لعنتی رو باز کن .

چنان با مشت به در کوبید.... که نیم متر از جا پریدم ...

- چه گوهی خوردی مانی؟ که بهت میگه هرزه ...میگه ج----..مانی ...؟

احساس کردم از سرم دود بلند شد ...بزرگ حق نداشت ..حق نداشت منو بیشتر از این خار کنه 

مثل شیر غران دروبازکردم ورفتم توسینه اش .....چشمهای اشکیم نمی ذاشت درست ببینمش ولی بازه- چیه ؟...چی رو می خوای بدونی ..؟این که اون عوضی داره بهم پیشنهاد هم خوابگیش رو میده .؟ اینکه میگه در کنار شغل کلفتی یه شغل دوم هم داشته باشم ..؟اینکه آینده ام رو با پول بغل خوابی به دست بیارم ...؟

کار دانیال باعث شده بود تمام پرده های شرم و حیا دریده بشه ...ومن بدون اینکه به معنی حرف هایی که میزنم فکر کنم هر چی رو که به دهنم می ومد بارش می کردم 

- اصلا توی بی ناموس ....سرت به کدوم آخور بند بود که دختر عموتو با یه آشغال تنها گذاشتی ...؟

کجا بودی وقتی داشت گونه ام رو لمس می کرد.....؟ سرت کجا گرم بود تا به جای من ....تو تو دهن رفیق نا رفیقت بزنی وبا یه اردنگی از خونه پرتش کنی بیرون ...؟

پیشونیم رو با دست مالیدم وپوزخند زدم:

- خدایا من ِاحمق چی دارم میگم؟حتما برات مهم نبوده که نیومدی ...حتما با هم دست به یکی کردید که قیمت منو تخمین بزنید ...مرده شور تو اون دوست نجست رو ببرن ..به شما ها هم میگن ادم ...اصلا به تو هم میشه گفت هم خون ...فامیل...؟

نامرد ....من دختر عموت بودم ...رفیق چند ساله ی بچگیت ..چه طور تونستی منو ...دوست کودکی هاتو ...دختر عموتو ...از همه مهمتر ...کلفت بی جیره و مواجب وبی کس و کارت رو دو دستی تقدیم رفیق نامردت کنی ...؟ازت متنفرم ..حالم رو بهم م.... 

با ضربه ی دست بزرگ دهنم پر از خون شد ...چند ثانیه زل زدم به همون چشمهایی که یه وقتی از نظر من زیباترین ومهربون ترین نگاه رو داشت ...

نمی خواستم ولی یه جوری باید خودمو تخلیه می کردم ...آب دهنم رو جمع کردم وتف کردم تو صورتش ...با تنفر گفتم ...

- بی غیرت ...

صدام یه پرده بالا تر رفت ..

- بی غیرت ..

بالاتر ..

- بی غیرت ...

ودراخر داد زدم 

- بی غیرت ...بی غیرت 

درو کوبیدم وقفل کردم ..تو دهنی بزرگ کافی بود تا بهم بفهمونه اون هم پشت سر دوست نامردشه ...واقعا کی خبر داشت که چه برنامه ای پشت حرف های دانیال بوده...واقعا این حرفها مال خود دانیال بود یا خود ...بزرگ ...

خودم رو رو تخت پرت کردم ..خدایا آخه این زندگی کوفتی چی داره که چهار چنگولی من و تو خودش نگه داشته ...؟

چرا خلاصم نمیکنی ؟چرا منو نمی بری پیش مامان وبابام ..خدایا به بزرگی خودت قسم دیگه نمیتونم واقعا دیگه نمی تونم ..

شب تا صبح همون جور مچاله وبی روح زل زدم به تاریکی اتاقم ...چشمه ی اشکم خشک شده بود ...

صبح فردا بدون یه لحظه پلک گذاشتن صبحانه رو چیدم چایی رو دم کردم ..صبحانه رو برای همه مخصوصا بزرگ با اون قیافه ی عنقش گذاشتم ..بعد هم جمع کردم ..

از اون همه وسایل خوشمزه و خوش عطر توی سفره حتی یه لقمه هم از گلوم پایین نرفت 

زن عمو مثل روال هر روزه راهی سالن بدن سازی واستخر شنا و مانیکور و پدیکورش شد ...طوبی هم که بودنش عین نبودش بود عمو هم معلوم الحاله ..اما بزرگ ...

هیچی نگفت ..منم نگفتم ..چرا باید بگم؟ من یه کلفتم ..هم خون بودن وفامیل بودن رو بریز دور ....کارتو کن مانی ....یعنی کلفتیت رو 

میز صبحانه رو جمع کردم ...دستکش هام رو دستم کردم وشروع کردم به تمیز کاری ..از درودیوار گرفته تا ظرف و ظروف ...فرقی نمی کرد ..تمیز یا کثیف ...نو یا کهنه ..

همه چی رو برق می نداختم تا شاید زهر حرف هایی که شنیدم برام کمتر بشه ..ولی نمیشد ومن باز هم می سابیدم ..

همه جا روبهم ریختم ..زن عمو با تعجب به خونه تکونی من نگاه می کرد ..تا شب اونقدر سابیدم واز خودم کار کشیدم که جنازه ام به تخت رسید 

ولی کابوس دست های دانیال وبزرگ که روی بدنم می لغزید و رد داغی از خودش باقی می داشت ...بهم رحم نکرد ...

صبح فردا بیدار شدم ..وروز از نو ...

بی خستگی... بی استراحت ..حتی بدون یه لحظه فکر آسوده ...کار می کردم ..عرق می ریختم واز تو می پاشیدم ...

شده بودم مثل بیمارهای روانی ..دلم می خواست اونقدر از خودم کار بکشم تا نابود بشم ..

روز سوم ...روز چهارم ...چشمهام باز نمیشه ...بدنم خرد وخاکشیره ولی باز ..

روز پنجم ...نیمتونم از جام تکون بخورم ..ولی من مثل شب عید به جون همه چی افتادم ..درو پنجره ..فرش ومبل ...فرقی نداشت مهم این بود که دست هام کار کنه تا ذهنم فراموش کنه ...ولی نمی شد ...

بزرگ رو می دیدم از کنارش می گذشتم ..لیوان چایی رو توی دست هاش می نشوندم ولی هردو مهر سکوت روی لبهامون بود ...

دیگه نمی خواستم ببینمش ..دیگه نمی خواستم بهش اهمیت بدم ...ولی مشکل من اینجا بود که اهمیت داشت ...درد این روزهای من درد حر فهای یه اشغال به اسم دنی نبود ....بلکه درد باور اون حرف ها از طرف بزرگ بود ...

روز ششم ..حالم افتضاح بود ..چشمام از زور گریه های شبانه باز نمی شد ..کتفم بازوهام ..پاهام ..به اندازه چهار تا ادم کاری از خودم کار کشیده بودم وحالا داشتم صدماتش رو میدیدم ...

تو این هاگیر و واگیر سرماخوردگیم هم شده بود قوز بالا قوز ..

دیگه حتی دست هام نا نداشت که پرده ها رو نصب کنه ...ولی من با همون سردرد وسر گیجه وچشم های متورم از پله های نردبون بالا و پائین میرفتم و دونه به دونه گیره ها رو جا می نداختم ...

روپله ی چهارم بودم یا پنجم ....شاید هم ششم ..احساس می کردم که دنیا داره با سرعت بیشتری می چرخه ...درست مثل یه چرخ و فلک که رو دور افتاده باشه ...

مثل بچگی هام که بابا دستهاش رو به دور کمرم حلقه می کرد ومنو می چرخوند ...یاد بچگی ها ذهنم رو پر کرد ..دست هام رو باز کردم 

بابا یه دور دیگه منو می چرخونی ..؟

- آره بابا جون ...

دستهای بابا روی کمرم داغی می ذاشت 

لبخندی زدم..... دنیا دوباره چرخید ومن تو دست های بابا رها شدم ..

- بابا تندتر.. تند تر بچرخون بابا جون ...

سرم سوخت وتا ته ذهنم درد پیچید ...

- بابا یواش سرم می سوزه ..

- قربون دختر گلم برم ..حالت خوب میشه ..

-بابا مامان کو ..؟

- نیستش رفته جایی ....

- منو می بری ببینمش ..؟

- اره باباجون دستم رو بگیر ..مهدی ...مهدی بیا با مانی بریم پیش مامان ..

مهدی جست وخیز کنان از راه رسید ..مامان و دیدم ....یعنی اول از بوی عطر تنش که توی هوا پخش بود شناختمش ..

- مانی ماه ...

- مامان ..

- چه طوری دختر گلم ..؟

- سرم میسوزه ..

مامام دستش رو رو سرم گذاشت ..درد مثل بخار توی هوا گم شد ..

- خوب شدی ..؟

سر تکون دادم ..

- مانی ماه ..قول بده مواظب خودت باشی تا دیگه سرت نسوزه ..

- هستم مامان جونم ....ببین من چقدر گنده شدم ..

- آره ولی هنوز برای ما بچه ای ..قول میدی به حرفام گوش بدی واز خودت مراقبت کنی ..؟

- اشه مامان ..

- مانی ماه من همه جا باهاتم ..هروقت غصه دار شدی بیا پیش من ..

- مگه قراره کجا بری ؟

- بری نه بریم ...من و باباتو مهدی داریم میریم سفر ..تو هم پیش بزرگ بمون ..

- ولی بزرگ دیگه منو دوست نداره من می خوام باهاتون بیام ..

- نمیشه عروسک من ..ما باید بریم بزرگ هم قول داده مراقبت باشه ..باشه عزیزم ..؟

- مامان منم با خودت ببر ..من تنها می مونم ..دلم می خواد با تو ومهدی وبابا بیام ..

چشمهاش غمگین شد ..

- تو باید بمونی مانی ..یادت نره مانی ماه ..به حرف بزرگ گوش بده باشه ..؟

پاکوبیدم ...

- نمیخوام بزرگ همیشه با من قهره ...منو اذیت می کنه ..

- اشتی میکنه خودش اشتی می کنه نگران نباش ..

- مامان نرو ..مامان ..مامـــــــــــان ...

چشم هام رو باز کردم ..اشکهای جمع شده پشت پلکم...... چشم هام رو مثل یه دریاچه خیس کرد واز کناره های چشمم سرازیر شد ..

چشم گردوندم ..سرم درد می کرد ..چشم هام می سوخت ونور زیاد اذیتم میکرد ..

چشم هام دوباره بسته شد ..دوست داشتم بقیه ی خوابم رو ببینم ولی انگار اون رویا تموم شده بود ...

یه نفر نبضم رو گرفت ..فشارسنج رو دور بازوم بست...فشار دور بازوم زیاد شد وبعد کم ...کم ...کم...تر ...

قرچ صدای باز شدن فشار سنج...

- خانوم پرستار حالش چطوره ؟

-بهتره ...

- پس کی بهوش میاد ..؟

- نگران نباشید گفتم که همه چیش نرماله ..تا یه ساعت یا دوساعت دیگه بیدار میشه ..الان به خاطر مسکن ها خوابیده ...

درد توی سرم پیچید ..

- آی سرم ..

- بیدارشد ..

- گفتم که ..

چشم هام رو باز کردم ..بازم نور ..دوباره بستم ..برای بار سوم بازکردم ..یه نفر کنار تخت وایساده بود ...مطمئنم بزرگِ...

رومو برمی گردونم ..نور از پشت پرده های متحرک چشم رو میزد ..

- مانی جان خوبی .؟

دستش رو روی دستم گذاشت... ولی دستم رو با ضعف کنار کشیدم ...

- سرت دیگه درد نمیکنه ..؟بهتر شدی ؟....

می دونی چقدر نگران شدیم ..خدا تورو دوباره به ما داد ..مامان تا یه ساعت پیش هم اینجا بود ..رفت یه دوش بگیره بیاد ..

چشمهام به نور خورشید عادت کرده بود ومی تونستم قاب بی روح پنجره رو ببینم ..

- مانی چی شد که افتادی؟هان ؟

در باز شد ویه پرستار دیگه خشک ومعمولی سلام کرد و یه امپول توی سرمم تزریق کرد ..ورفت ..حالا بزرگ هم خفه خون گرفته بود ..

نه من حرف می زدم نه اون ..صدای گنجشک های می اومد ..چشمام دوباره داشت رو هم می رفت ....چشمهام وبستم ولی خوابم نبرد ..انگار دوست داشتم چشم هام هیچی رو نبینه ..صدای دراومد ..

- چه زود اومدی مامان ..؟می موندی یکم استراحت میکردی ...

- نه دیگه دلم اینجا بود به هوش اومد ؟

- اره ولی دوباره خوابید ...

- خوب خداروشکر تو دیگه برو بزرگ جان ..

- نه منم هستم ..محمد علی دم مغازه است ...فعلا با من کاری نداره ...

- حرفی نزد که اون روز چرا افتاده ...؟

- نه اصلا حرفی نزد ..

- خدا خیلی بهمون رحم کرد ..اگه بلایی سرش میومد من جواب فامیل رو چی می دادم؟ ..وای از فکرش هم موهای تنم سیخ میشه ...

مادر جون وقتی شنید اونقدر عصبانی شد که نگو ...میگفت:

- همین رو میخواستی که دختره راهی بیمارستان بشه تا یکم دلت به رحم بیاد ..

خدا منو ببخشه ..اونقدر بهش سخت گرفتم که کار به اینجا کشید ..

ولی خدا خودش میدونه کارهای یه هفته ی اخر دست من نبود ..خودش افتاده بود به جون در و دیوارخونه ...خدا شاهده من هیچی بهش نگفتم ..خودش مدام می شست وتمیز می کرد ..

هی چی بگم والله از روی مادرش شرمنده ام ..به خدا نمیدونی وقتی با اون سرو صورت خونی توی دست هات دیدمش گفتم تموم کرده ...

زن عمو اروم شروع به گریه کرد ...

گفتم:

- به خاطر اذیت وازار من مرده ...گفتم به خاطر سخت گیری های من ..به خاطر اینکه همه ی کارهای خونه روگردنش انداخته بودم ...تموم کرده

تا وقتی برسیم به بیمارستان با خودم می گفتم ...اگه بمیره چی ...؟اگه حلالم نکنه ...اگه خدا به خاطر اینکه یه بچه یتیم رو اذیت کردم ازم تقاص بگیره چی ...؟

وای نمیدونی بزرگ اونقدر نا امیدبودم که دلم می خواست من به جای مانی رو این تخت می خوابیدم ...

- مامان بسه دیگه شکر خدا الان حالش خوبه ..به جای این حرف ها سعی کن باهاش کنار بیای ...

درد دوباره توی سرم پیچید .....ناله ی بی اراده ای کردم ..دستی موهای روی پیشونیم رو کنار زد ...

مانی جان دخترم ..بیداری ..؟

فکر کردم اشتباه می شنوم .. زن عمو واین لحن ..مانی جـــــان ...؟دختـــــــــــرم ...؟

چشم هام رو به زور باز کردم ..دستم نبود انگار یه وزنه بهشون اویزون کرده بودن وناخواسته دوباره بسته می شد ..

زن عمو لبخندی نثارم کرد ...

- بهتری ..؟

اهسته سر تکون دادم ..درد نمی ذاشت بیشتر حرکت کنم ..

- خوب خداروشکر ..

- آب میخوام زن عمو ...

- بزار برم از دکترت بپرسم چیزی بدم بخوری یا نه ؟

زن عمو رفت 

- مانی ....طوبی نگرانت بود .

کم کم داشتم هنگ میکردم ...دنیا چرا این مدلی شده ...؟

مگه من چم شده ؟نکنه مُردم واین ها توی رویای من داره اتفاق می یوفته؟زن عمو بهم میگه دخترم... بزرگ مهربون شده ..طوبی نگرانم شده ...وای خدا این جا چه خبره ...؟

- مانی خوابیدی ؟

چشمام باز شد ..ای بر پدرت بزرگ ..بزار دودقیقه کپه ی مرگم رو بزارم... حالا هی پارازیت بنداز تو این یه چسه خواب راحتم ...

اومد تو تیرس نگاهم ..ولی باز نگاهم رو چرخوندم ..اگه الان اینجابودم به خاطر حرف های اون بود... به خاطر تهمت هاش به خاطر تودهنی ناحقی که خوردم ..

دوباره اومد جلوتر ویه کَتی کنارم روی تخت نشست ..

- مانی تورو خدابه حرفهام گوش بده الان یه هفته است که دارم هی میریزم تو خودم ..واقعا خسته شدم ...به خدا شرمنده ام که اون روز عصبانی شدم ..

اصلا نفهمیدم چی شد ...فقط وقتی دیدم منو با اون یکی میدونی اعصابم بهم ریخت ..اصلا من هنگ کرده بودم ..اخه دانیال رفیق چند ساله ام بود ...

اصلا نمی فهمیدم چی بینتون اتفاق افتاده فقط وقتی اومدم تو اتاق دیدم تو با چشمهای اشکی و دانیال با صورت قرمز وعصبانی زل زدید به هم ...

فاصله تون اونقدر کم بود که تا ده ثانیه فقط داشتم پیش خودم می گفتم چرا مانی به دانیال اینقدر نزدیکه ...؟ولی وقتی دانیال شروع به حرف زدن کرد ...دیگه خودم هم نفهمیدم چی شد ...

تو با چشمهای خیست زل زده بودی به من ..حتی ازخودت دفاع هم نکردی ...می دونی چی می گم ...تو هیچی نمی گفتی ...نگفتی دروغه ..نگفتی حرف مفته ...

فقط با چشمات زل زدی به من ...انگار که من از غیب همه چی رو می دونم وباید حکم کنم ..

تو که رفتی با دانیال دعوام شد ..واقعا نمی دونستم بینتون چه اتفاقی افتاده تو که هیچی نمی گفتی ...دانیال هم که فقط داشت زر مفت میزد ...

خوب من باید چه تصمیمی می گرفتم ؟...فقط می دونستم که هرچی بینتون گذشته باشه ..تو مقصر نیستی ..این رو نه تنها خودم... بلکه همه ی وجودم تائید می کرد ...

دانیال رو باور نکردم ....من تو رو می شناختم ...نه دانیال رو ...قلب من می دونست که علی رغم سکوتت... تو درست میگی نه دانیال ...

زدمش ولی دلم خنک نشد ..خیلی برام درد اوربود که ندونم چه اتفاقی افتاده وبه جون دوست قدیمی ام بیفتم ... 

من بهش اعتماد داشتم مانی...دانیال تنها کسی بود که حاضر بودم رو اسمش قسم بخورم و وارد حریم زندگیم کنم ...

ولی تو اون لحظات تمام ذهنیت من بهم ریخته بود ...اخر سر هم نتونستم تمام عصبانیتم رو رو سر اون رفیق نارفیقم خالی کنم سرتو خالی کردم ..

دوباره دستم رو تو دست هاش گرفت ..دستم رو کشیدم ولی نذاشت ...

- مانی منو ببخش ..من خیلی وقته که پشیمونم ..ولی جرات گفتنش رو نداشتم ...یعنی از روت خجالت می کشیدم ..مانی غلط کردم ..که توی دهنت زدم ..

با انگشت اشاره اش پشت دستم رو نوازش کرد 

- میدونم ازم بدت میاد ...حق داری ...ولی به مولا علی قسم دست خودم نبود ...نمی خواستم دست روت بلند کنم ..نمی خواستم ازارت بدم ..

یعنی هیچ وقت نمی خواستم ولی همیشه اذیتت می کردم سر خواستگاری پیام هم اذیتت کردم ....دلم مثل سیر و سرکه میجوشید که نکنه به پیام جواب مثبت بدی ..

بهت گفتم بگو نه ..نه به خاطر اینکه تو از اون پایین تری بلکه می خواستم از پیشم نری ...به بودنت بدجوری عادت کرده بودم ...اینکه هرروز صبح چایی ام رو از دست های تو بگیرم ...اینکه همیشه می دونستی من چی دوست دارم.... چه عادت هایی دارم ...

هنوز نگاهم به سمت پنجره بود ..شروع به بازی با انگشت هام کرد ..

- دلم طاقت نمی اورد تو رو ازدست بدم ..نمیدونی وقتی فهمیدم پیام پا پس کشیده چقدر خوشحال شدم ..

مانی من خیلی وقته که خاطرت رو می خوام ..خیلی وقته که دوستت دارم ..یعنی همیشه داشتم ..حتی از اون بچگی ها ..از همون موقع هایی که یه روح تو دو تا بدن بودیم ..از همون موقعی که هر خرابکاری رو می کردیم با هم بودیم

یادته چه آتیش هایی که نمی سوزوندیم ..؟مانی ببخش ....دیگه نمی کنم ..دیگه ازارت نمی دم ..به خدا به گوه خوری افتادم ..تو ببخش ..قول میدم خودم غلامیت رو بکنم ..قول میدم دیگه بهت از گل بالا تر نگم ..

- یعنی با این چهار تا کلام مثلا محبت امیز میخوای منو خرم کنی ...؟فکر میکنی تمام حرص وجوشی که تو این سه سال خوردم با این حرفهای صد من یه غاز فراموش میشه ...؟

دستم رو با ضرب کشیدم ...

- تو برای من با یه مرده هیچ فرقی نداری ...بزرگ بچگی هام.... همون موقعی که بهم گفت دیگه سراغش نیام ...مرد ...

- نه مانی گوش بده ..تو جریان رو نمی دونی ..مادر خدابیامرزت منو قسم داد که ازت جدا بشم ..می گفت من یه عمر از دست مادر تو کشیدم دیگه نمی خوام دخترمم گیر مادرت بیفته ..

به خدا نمی خواستم .....مادرت و مادرم مجبورم کردن و گرنه من کلی نقشه برای خودمون داشتم ..

می خواستم با گل وشیرینی بیام خواستگاری ..اصلا به خاطر همین درس رو گذاشتم کنار و رفتم تو مغازه ی بابا ..

مانی من همیشه دوست داشتم ..حتی یه لحظه هم بی تو نبودم ..اصلا من بودم که به بابا پیشنهاد دادم تو و مهدی بیاین پیش ما ...

نمی دونی مامان چه قیامتی کرد ولی من بیدی نبودم که با این بادها بلرزم ..گفتم بیاریدشون ومطمئن باشید من کاری می کنم که مانی خودش منو تو سرش خط بزنه ...

مانی تو رو چشمم جاداشتی و داری ..ولی چی کار می کردم؟ ..مامانمو ..مامانت رو که چشم دیدن هم رو نداشتن چی کار می کردم ..؟مانی یه چیزهایی هست که تو ازشون خبر ندار....

زن عمو با سروصدا اومد تو و بزرگ از کنارم بلند شد ...نگاه زن عمو رنگ باخت ... 

- میگه باید دوساعت دیگه صبر کنی بعد میتونی با اب کمپوت شروع کنی ..

اروم تشکر کردم وچشم های خسته ام رو رو هم گذاشتم حجم اطلاعات واریزی به مغزم برای امروز بس بود ..اطلاعات بیشتر فردا صبح ..

کم کم خواب بهم مستولی میشد ..وچشمام گرم یه رویای شیرین دیگه ..

من وبزرگ تو حیاط خونه ی عمو اینا میدوئیدیم ..البته نه از دست هم ....بلکه با هم برای فرار از دست طوبی ...چون تمام موهای عروسکش رو رنگی کرده بودیم ..

نمیدونی اون عروسک ناز نازی چه بلایی سرش اومد ..البته حقش بود ...خیلی ما دو تارواذیت می کرد و راپرتمون رو به مامان این ها میداد ...

- بدو مانی ماه ...الان میرسه ...

بزرگ پیچید پشت یکی از شمشادها و دست من رو هم پشت بندش کشید ...جوری مخفی شدیم که هیچ احد و الناسی متوجه ی دو تابچه ی شرور اون پشت نمی شدن ...

بزرگ دست انداخت دور شونه ام ومن روبه سمت خودش کشید ..پچ پچ کرد

- بیا این ور الان میبینتت ..

خودمو تو اغوشش جمع تر کردم ...شاید بشتر از هشت سال نداشتم ولی تو اون لحظه محبت اغوش بزرگ ...پر آرامشترین احساسی بود که داشتم ..

تا نیم ساعت بدون یه حرکت اضافه موندم و اون منو سفت به خودش چسبوند ..فکر بد نکن ..فقط دستش دور شونه ام بود ...ولی اونقدر محکم و قوی که فکر می کردم فقط همون بازوهاست که می تونه منو از هر سختی ومصیبتی نجات بده ...

صدای داد وقال طوبی می اومد و کم کم خواب بهم مستولی میشد ...

سرم رو روپاهای بزرگ گذاشتم وگفتم:

- بزرگ... طوبی که رفت من وصدا کن ...

وخوابیدم ...وچه خواب خوبی ...بدون اینکه ذره ای از اینکه روی زمین خوابیدم وزیرم سفته ناراحت باشم ...

چشم که باز کردم تنها چیزی که می درخشید چشمهای بزرگ توی تاریکی شب بود ...

شب بود ؟واقعا شب بود؟ ومن تمام مدت رو پاهای بزرگ خوابیده بودم وبیچاره بزرگ حرفی نزده بود ...؟

- بیدار شدی ...؟

- چرا زودتر بیدارم نکردی ؟

- دلم نیومد... پاشو طوبی خیلی وقته که رفته الان نگرانمون میشن ...

بلند شدیم وبرگشتیم ...

دیدی؟ به خاطر همین خاطره ها زجر می کشیدم ...به خاطر همین خاطره ها بود که ازار می دیدم ...به خاطر همین محبت های بی ریا بود که حالا چشم دیدن بزرگ رو نداشتم ...

ای کاش اون موقع ها بیشتر کنارش می موندم ...اگه کسی بهم گفته بود که یه روزی ممکنه بزرگ رو اینجوری از دست بدم هیچ وقت بهش دل نمی بستم وخودم رو الوده ی محبتش نمی کردم ..

..........

دستم تا آرنج شکسته بود وسرم ده تا بخیه خورده بود ..

راجع به اون شب توی بیمارستان هم هیچی نمی گم .. خودت رفتی و دیدی که چه شب های مزخرفی داره ...لامصب اصلا سحر نمیشه ..

بدبختی اینه که تا میاد چشم هات گرم یه ریزه خواب بشه ...یکی از در میاد فشار ِتو می گیره ...یکی تبت رو چک میکنه ...یکی دارو میزنه تو سرمت ..خلاصه اینکه فقط می خوای زودتر صبح بشه و ترخیص شی ...

بزرگ اومد دنبالمون ..نمی دونم منو تو چه وضعیتی پیدا کرده بودن ولی جز عمو که اصلا اینجا نبود بقیه مثل پروانه دورم می گشتن ...

جل الخالق ..کاش زودتر از اون پله های کذایی پرت می شدم ..حداقل این قدر زجر کش نمیشدم ...باورت نمیشه نه ؟بهت حق میدم ...والله خودمم هنوز که هنوزه باورم نمیشه ....

رفتار بزرگ رو که دیگه نگو ..اونقدر در خفا و آشکار بهم محبت می کرد که زن عمو و طوبی هم مشکوک شده بودن ..ولی من عکس العملم همون عکس العمل دیروزی بود ..بدون هیچ کلام اضافه ..یا نگاه ...صم بکم .

نه چیزی می گفتم ...نه دوست داشتم چیزی بشنوم ..زن عمو ...شیرین رو که از زینب زبر و زرنگتر بود آورد تا کارها رو کنه ..خوب بالاخره خونه به اون بزرگی بی کارگر اموراتش نمی گذشت ...

با کمک طوبی رفتم تو اتاقم ..اصلا روزی که قرار بود پرده ها رو نصب کنم فکر نمی کردم همچین برگشتنی داشته باشم ....

پر از محبت واحترام ...اره چشم هاتو اونجوری گشاد نکن ...من یه چیزی میگم تو یه چیزی میشنفی ....

اونقدر بهم اهمیت می دادن که انگار سه سال گذشته یه کابوس وحشتناک بوده وحالا با باز شدن چشمهام همه اش تموم شده ...

سه هفته طول کشید تا دستم رو باز کنن ..خدارو شکر ناجور نشکسته بود ..

فردای همون روز طبق معمول همیشه صبح کله ی سحر بلند شدم ورفتم سر وقت کارهام ..بخور بخواب کافی بود.. 

با همون دست تازه خوب شده چایی رو گذاشتم ....میز صبحونه رو هم آروم آروم چیدم ...

حول وحوش هشت صبح بود که شیرین اومد ..

- سلام مانی خانوم ..

- سلام شیرین جان ..

- خانوم شما چرا من کارها رو می کنم .شما تازه دیروز دستتون رو باز کردید 

- نه دیگه کم کم باید شروع می کردم ...این چند وقته خیلی استراحت کردم ..فقط یه لطفی می کنی ...؟نون تازه نداریم میشه بری بگیری ؟

- چشم خانوم الان میرم ..

دوباره لک و لک شروع کردم به چیدن وسائل یه صبحونه ی توپ ودرست ودرمون ..داشتم نون هایی رو که شیرین خریده بود برش می دادم که ...

- تو اینجا چی کار میکنی ...؟

- سلام صبح بخیر ...

- سلام صبح تو هم بخیر ...مگه قرار نبود از دستت کار نکشی ؟شیرین ...شیرین ...؟

- هیس بزرگ ..همه رو بیدار می کنی ...

- دارم میگم شیرین کجاست ..؟اون قرار بود کارهای خونه رو انجام بده ..نه تو ..

- شیرین تو مدتی که من مریض بودم این کارها رو می کرد ...حالا حالم بهتره ..خودم از پس کارهام بر میام ...

- چی داری میگی ؟مانی تو مثل اینکه متوجه نیستی دوران کار کردن تو تو این خونه تموم شده ...نه من ...نه مامان... نه حتی طوبی... هیچ کدوم نمی خوایم تو دوباره به اون روزها برگردی ..مانی تو دیگه ...

- بزرگ خان اگه سخرانیتون تموم شد ..بفرمائید چایئتون سرد شد ...

- مانـــــــــی ..

بااخم بهش نگاه کردم ..

- ببینم مگه من بهت میگم چی کار کن وچی کار نکن ..؟پس لطفا تو هم همین کار رو انجام بده ...یعنی ...فضولی نکن ...

اخم هاش تو هم رفت ...حقشه پسره ی جلب ..اصلا به تو چه ..

زن عمو و طوبی هم یه چیزی تو همین محتوا تحویلم دادن ..ولی مرغ من یه پا داشت کار خودم رو می کردم ..

تمیز کاری ..بشور ..بساب ..هر چند چون شیرین دست به سینه و حاضر به یراق در کنارم بود کار دیگه ای برام نمی موند ...

- مانی اون ظرف رو بزار زمین تو هنوز دستت خوب نشده ..

-نه زن عمو بهترم ..می تونم کارهامو انجام بدم ..

- اخه دختر تو چرا حرف گوش نمیکنی ..بزرگ ...بزرگ ...کجایی مادر؟

- بعله مامان 

- بیا یه چیزی به این مانی بگو به حرف من اصلا گوش نمیده ..

- چی شده ؟

- هیچی بزرگ خان ...

-از قصد بهش می گفتم بزرگ خان ...تا بدونه هیچ چیزی این وسط تغییر نکرده ...و وقتی می دیدم اولش سرخ میشه بعد هم کبود واقعا از دیدن قیافه ی رنگ و وارنگش کلی لذت می بردم ...

- زن عمو گفتم که خوبم ...

- نه خوب نیستی ..رنگ و رو تو ببین ..همه اش سه روز نیست که گچ دستت رو باز کردی ..اونوقت تو خوش خوشان داری ظرف برای من بلند و کوتاه می کنی ...(کنایه از اینکه ظرف ها رو برام جابه جا میکنی )

- آره مانی ...؟

جوابش رو ندادم وبرگشتم سمت زن عمو ..

- زن عمو چرا اینقدر بزرگش می کنی ..؟

- من بزرگش می کنم ..یا تو خیلی بی خیالی ..؟بابا به خدا من نمی تونم جواب مردم رو بدم ..از وقتی از نردبون افتادی راه و بی راه دارم متلک می شنوم ..

مادرجون هنوز که هنوزه باهام سر سنگینه ...عموت هم که فعلا خبر نداره اصلا جرات ندارم بهش بگم چی شده ..مانی ترو به جون هرکسی که دوستش داری ..اینقدر منو حرص نده ..بیا برومثل بچه ی آدم تو اتاقت ...

سرم رو انداختم پائین:

- چشم زن عمو هر چی شما بگید ...

تقریبا بی کار شدم ...می خوردم ومی خوابیدم وسربه سر بزرگ میز اشتم ...هر کاری می گفت ...من بر عکسش رو انجام می دادم درست عین بچه کوچولوها ...

داشتم طبق معمول روزهای گذشته تو اتاقم ول می گشتم که یه تقه به در خورد ...

بازهم یه تقه ی دیگه ...همین جور زل زده بودم به در اتاق ...

سابقه نداشت کسی منتظر جواب من باشه ..همه تقه نزده... وسط اتاق شیرجه می رفتن ...

- بله ..بفرمائید ..

- سلام ...

- سلام ...چی شده ...اذن دخول می گیری ...؟یادمه سابق در نزده وسط اتاق بودی ....اهمیتی هم برات نداشت لخت باشم یا با لباس ......؟

اخم هاش تو هم شد ...

- اَه مانی ماه تو هنوز منو نبخشیدی ...؟

-ببخشید مثل اینکه ضربه ای که به سرم خورده خیلی کاری بوده.... اخه یادم نمی یاد گفته باشم تمام این سه سال زجر رو بخشیده ام ...

سرشو با کلافگی تکون داد وگفت:

- ولش کن من برای یه چیز دیگه اومدم ..بفرمائید قابل دار نیست ...

نگاهم به ساک کوچیک دستی که اورد بالا افتاد ...دست به سینه شدم .. ومنتظر... که ببینم چی میناله ...

نیشش یکم بسته شد ...ساک رو گذاشت روی میز...

- یه گوشی موبایل ویه خط همراه اولِ ..شرمنده نمیدونستم چی دوست داری... از طرف خودم برات خرید کردم ...

همون طور دست به سینه ابروهام رو انداختم بالا ...

- من از شما موبایل خواستم...؟

- نه نخواستی... ولی بالاخره لازمت میشه ...

- چرا لازمم میشه؟ من که از این خونه پامو بیرون نمی زارم ...اگر هم تو این خونه کارم داشته باشی ...میتونی مثل سابق که کلفتت بودم از سر پله ها نعره بزنی مانـــــــــــــی من هم جواب بدم بله ..

تموم شد ورفت ..فکر نمی کنم این سوسول بازی ها به درد ارتباط من وتو بخوره ...ولی خیلی سورپرایز شدم...مثل اینکه کلا قصد جبران داری ؟

دقیقا دوباره عصبانیش کردم ..خدائیش خیلی خوداری می کرد که یکی تو چونه ام نخوابونه ...

- این درسته که الان بهش احتیاجی نداری ولی تا چند وقته دیگه احتیاج پیدا می کنی ...

- اونوقت چرا ؟

-چون قراره برگردی به دانشگاه و درست رو ادامه بدی ...فکر کنم اون موقع واقعا لازمش داشته باشی ....

دانشگاه ...آخ جون ادامه تحصیل ...دانشگاه ...داشتم خرکیف می شدم که باز گفتم بزار بزنم تو حالش ....من که تا اینجا اومدم ...بزار بقیه اش رو هم ادامه بدم ...

- کی گفته قراره ادامه تحصیل بدم ...؟

- مانی اگه میشه یه لحظه ...فقط برای چند دقیقه.... اون گاردت رو پائین بیار ...بزار دو کلوم درست وحسابی با هم حرف بزنیم ...

درسته که من اشتباه زیاد کردم ...مدام حرصت دادم ....چزوندمت ...ولی به خدا می خوام جبران کنم ..فقط خواهشا اجازه ی این جبران رو بهم بده ...

هنوزخیره بودم بهش ...تا حرفش رو بزنه...

- ببین من رفتم دانشگاهت ...باهاشون صحبت کردم که این چند وقته به خاطر از دست دادن خونواده ات نتونستی درس بخونی ...وحالا می خوای برگردی ...کلی باهاشون بحث کردم ...کلی کار انجام دادم تا بزارن دوباره برگردی ...

- شما رسما غلط کردی که سر خود پاشدی رفتی دانشگاه من ...

برگشتم وبسته رو به سمتش گرفتم ..وبا بدترین لحنی که بلد بودم گفتم ..

- من قصد ادامه ی تحصیل ندارم ..راجع به موبایل هم دستت درد نکنه ...ولی بهش هیچ احتیاجی ندارم ..

- مانی تو که عاشق درس خوندن بودی ..

- آره بودم... هنوز هم هستم ..ولی نمیخوام خرج تحصیلیم رو عمو یا تو بدید... هر وقت دستم تو جیب خودم رفت ..اونوقت درسم رو هم ادامه می دم ...

- چی میگی تو ..من کلی زحمت کشیدم ..تا تونستم بعد از این همه وقت تو رو برگردونم ..حالا تو اینقدر راحت میگی نه ..مانی چرا با لجبازی های بی خودی داری آیند ه ات رو خراب می کنی ...؟

- مثل اینکه فراموش کردی آینده ی من خیلی وقته که خراب شده ..تو هم این هدیه ات رو بزن زیر بغلت و به سلامت ...

- مانی ؟

-مانی بی مانی گفتم به سلامت 

از همین جا بود که اذیت وازار بزرگ یه جور تفریح شد ...ولی هر کاری می کردم ...بزرگ رسما پرچم سفیدش رو بالا می برد و کوتاه میومد...

واقعا فکر نمی کردم یه روزی به بزرگ بگم تو کار من فضولی نکن و اون خیلی راحت قبول کنه وبگه ...

- باشه.... صاحب اختیاری... هرکاری صلاح می دونی انجام بده ...

هر راهی رو می رفتم بزرگ دم نمی زد ..کم مونده بود بهش بگم برو خودتو دار بزن وبزرگ بگه:

- چشم.. رو چشمم شما امر بفرما ...

از رخت ولباس وخوراک وپوشاک گرفته تا حتی لوازم ارایش برام هدیه میاورد ...هر روز یه تیکه طلا ...

یه وقت های انگشتر.... یه وقتهایی نیم ست... یه وقتهایی هم گردنبندهای ناز مامانی ...اونقدر قشنگ که چشم رو خیره می کرد ...ولی من با پرویی تمام همه رو پس می دادم وبزرگ می برد وفردا با یه مدل جدید می اومد ...

اصلا رفتارش رو درک نمی کردم ..دروغ نمیگم وقتی خشن بود بیشتر دوستش داشتم ...اَه این قدر بدم می یاد مرد اینقدر بی جنم باشه ...

مرد باید مرد باشه ...حالا نه مثل قدیم های بزرگ که هی می چزوندم ....نه ...ولی اخه اینقدر لوس دیگه نوبره ....اوغ...حالم از کارهاش بهم میخوره ...

شب بود و خوابم نمی برد ..یه نگاه از پنجره به قرص ماه کامل کردم ..یاد حرف بزرگ افتادم ...

- شاید گرگ نما باشی بزار ببینم چقدر دیگه وقت دارم ...

واقعا اون شب کجا وحالا کجا ...؟

یه ژاکت پوشیدم و راهی حیاط شدم ..

هوا سرد بود ولی سرماشو دوست داشتم ...رفتم رو تاب نشستم وسرمو تیکه دادم به زنجیر....غرق نور درخشان ماه و اون تیکه های خاکستریش شدم ..

طرف دیگه ی تاب سنگینی کرد ...سر چرخوندم ..

- توهم خوابت نمی بره؟

دوباره برگشتم به همون حالت قبلی ...اهمیت ندادن به بزرگ جزو کارهای روتین زندگی ام شده بود ...

- من هم خوابم نمی بره ..دیدم اومدی گفتم بیام یه گپی بزنیم ...

همچنان نگاهم به اون قرص قشنگ نورانی بود ...

- یادته بهت گفتم ممکنه گرگ نما باشی ..؟

- مگه میشه طعنه هات رو یادم بره ...؟

نفسی تازه کرد وگفت:

- تاکی میخوای منو ندید بگیری ؟تا کی میخوای زجر کشم کنی ؟

- به نظرت تمام کارهایی که تا الان انجام دادم میتونه اندازه ی سر سوزن اتیش حرص وبغض من رو خاموش کنه؟

- نه نمیتونه ..حق داری تا سه سال دیگه ازارم بدی ...تازه اونوقت یر به یر میشیم ...اصلا حق داری تا ابد ازم بدت بیاد ولی مانی ازت خواهش می کنم همه چی رو بزار برای بعد ...

بابا تا چند روز دیگه می رسه ...دوست دارم با هم خبر علاقمون رو بهش بدیم ..

با ابروهای بالا رفته پرسیدم ...

-علاقمون ..؟متوجه منظورت نشدم ..تو داری از کدوم علاقه حرف میزنی ؟

- مانی خودتو به کوچه ی علی چپ نزن ...تو منو دوست داری من هم تو رو ...خواهش می کنم این انتقام گیری رو بزار برای وقتی که مشکلاتمون حل شد ...

- ببخشید تو داری به یه زبون دیگه حرف می زنی من حالیم نمیشه چی میگی ...منظورت از این اراجیف چیه ؟کی گفته من تورو دوست دارم تو هم منو ..؟

توهُم زدی ..؟اکس خوردی ..؟شیشه ..کراک ..وای نکنه مشروب خوردی ؟هر چند قیافه ات به آدمهای مشنگ نمیخوره ..شایدم تب یونجه گرفتی حالیت نیست چی میگی ..پاشو پاشو بزرگ ..هوا سرده تبت بدتر بالا میره ...

- مانـــــــــــــی 

برای اولین بار بعد از برگشتن صداشو بالا برد ...ته دلم قنج رفت ..اخر سر دادش رو دراوردم ..چقدر حال می ده انسانی به اسم بزرگ رو حرص بدی ...حتما پیش خودت میگه طرف روانیه ...ولی تو نمیدونی که این بزرگ ذلیل نمرده چه بلاهایی سرمن اورده ...حقشه تا اخر عمر حرصش بدم ...

- کوفت ومانی ..صداتو بیار پائین نکره ...نصف شبی میخوای همه رو زابراه کنی ...؟

- اخه چرا داری اینقدر قد بازی در میاری؟ ..مانی من وتو یه زمانی بهترین دوست های هم بودیم ...پشت وپناه وسنگ صبور هم ...

- خودت داری میگی یه زمانی ...اره این جریان تقریبا مال هفت هشت سال پیشه ..چه ربطی به الان داره رو نمی فهمم ...

- ربطش اینه که اون علاقه هنوز هم هست ...

- نیست 

- هست 

- می گم نیست ..

- من هم میگم هست وخودت هم ته دلت می دونی که بیشتر شده که کمتر نشده ...مامان رو راضی می کنم ...فقط می مونه بابا ..مانی ...

از تاب پائین اومد وجلوی پاهام زانو زد ..

- مانی بهت التماس میکنم ..همه چی رو بریز دور ...حتی اگه دلت خنک میشه بیا بزن تو گوشم ..فقط تمومش کن ..بیا در کنار هم یه زندگی خوب و خوش رو شروع کنیم ...من و تو باید پشت هم باشیم تا بتونیم از پس بابا بر بیایم ...

دستم رو تو دستهاش گرفت ..

- مانی خواهش می کنم ..من به کمکت احتیاج دارم ..

دستم رو کشیدم وبلند شدم چند قدم برداشتم ..همون طور که پشتم بهش بود گفتم :

- یادته دو سه ماه پیش چی بهت گفتم ؟..گفتم یه روزی میرسه که جای من و تو عوض میشه ..تو بهم گفتی خیال بافی می کنم ..

حالا اون روز رسیده بزرگ ..حالا می تونم به جای تو پوزخند بزنم و از رو نگاهت رد بشم ...

برگشتم واز همون فاصله تو چشماش خیره شدم ..

- بی خودی تقلا نکن بزرگ ..اگه همه ی دنیا ...همه ی کائنات ..تک تک ادمهای روی زمین ...مِن جمله ..عمو وزن عمو راضی به این وصلت باشن من ناراضیم ...خودت رو خسته نکن ..با کارهایی که تو کردی هیچ محبتی باقی نمونده که بخوام بارورش کنم ...شب بخیر ...

چند ثانیه سکوت شد ولی چیزی که بزرگ گفت باعث شد قلبم به تب وتاب بیفته ...

- شب تو هم بخیر مانی ..به جای من هم خواب های طلایی ببینی ...چون تو خیلی وقته که اسایش رو ازمن گرفتی ...

یه لحظه قدم هام وایساد ...قلبم فشرده شد ...یعنی اینقدر براش مهم هستم ...؟

دوباره راه افتادم ...درحالی که یه چیزی ته دلم می گفت ..تمام حرفهای بزرگ رو قبول داری وخودت هم می دونی 

بالاخره بعد از تقریبا دو ماه عمو اومد ..سرد ...سخت ...خشن ...مثل همیشه ...دیکتاتور ...بی قلب ..بی احساس ..مثل گذشته ...

حتی سفر دریایی به ونیز هم نتونسته بود یکم از سختی قلبش رو کم کنه ......

بعد از شام بزرگ و عمو رفتن به حیاط ..دلم شور میزد ..ناجور شور میزد ...

نگاه اخر بزرگ خیلی واضح نبود ...نکنه حرفی بزنه...؟ نکنه چیزی بگه ؟...نکنه کاری بکنه که عمو منو از خونه اش پرت کنه بیرون؟ ..

کاش قبول می کردم باهاش باشم ...اونوقت دو نفری با عمو صحبت می کردیم ...

اونقدر دلهره داشتم که از ترسم شب بخیر گفتم وچپیدم تو اتاقم ..

از پنجره سرک کشیدم ..بزرگ با حرکت دست هاش داشت صحبت میکرد با هیجان وبدون مکث.... ولی عمو دم باغچه... تو اون سرما... با یه سیگار در دست زل زده بود به پنجره ی اتاق من ...

وای خاک به سرم ...داره میگه ..داره بهش میگه ...

پرده رو انداختم وتو اتاق شروع به قدم رو کردم ...

ای مانی دیوونه ...خوب چی میشد این غرور احمقانه ات رو میذاشتی واسه ی بعد ...؟

خودت که می دونی بزرگ رو چقدر دوست داری ...خود احمقت که می دونی چقدر از اینکه بزرگ دوباره شده همون بزرگ قدیمی خوشحالی ...

خودت که میدونی بزرگ هر چقدر هم که آزارت بده ..اونقدر برات محبت خرج کرده که همیشه بهش بدهکاری وحاضری چشم هات رو رو همشون ببندی ودستت رو تو دست هاش بزاری ..خوب پس چرا خریت کردی ؟

به غلط کردن افتاده بودم ...کاش به حرفهاش گوش می دادم ..

اخه من چفت شل ...از کجا میدونستم میخواد همین امشب که عمو از سفر اومده باهاش حرف بزنه ..؟

با خودم گفتم یه قوپی ای اومده ..حالا کو تا بخواد عملی بشه ...

رسیدم به میز توالت فر فورژه ...یه نگاه تو ائینه اش به خودم انداختم ..انگشتم رو روی گونه و ابروهام کشیدم ..

نمی شد بگم زشتم ...ولی خیلی هم حوری پری نبودم ..یه آدم معمولی ِ معمولی..یعنی عمو از اینکه یه دختر معمولیِ معمولی زن تک پسرش بشه خوشش میاد ؟

از پائین صدای شب بخیر گفتن عمو و بزرگ اومد ...صدای قدم های بزرگ رو می شنیدم ..

رفتم پشت در ..صدای قدم ها پشت در اتاقم ساکت شد ..من این ور در ..بزرگ اون ور در ...

کاش میتونستم این غرور مزخرف رو بشکنم وازش بپرسم جواب عمو چی بوده ....

کاش می تونستم با تموم وجود اعتراف کنم که اره... تو راست می گفتی... یه علاقه ی خیلی کهن تو وجود هر دوی ما هست ..

یه علاقه... به وسعت تمام سالهای عمرمون که نمیشه منکرش شد ..نمیشه نهی اش کرد ..

کاش می تونستم ولی ...نتونستم ..وقدم های بزرگ به راه افتاد وبعد هم محو شد ...

با بی حالی توی تختم دراز کشیدم ..خدایا خودمو به تو می سپرم ...خودت به خیر بگذرون ..

چشم هام روی هم افتاد ومن نفهمیدم که این دفعه با دفعه های دیگه فرق میکنه ...این دفعه هیچ خیری در انتظارم نیست ...

داشتم خواب می دیدم که یه نفر شونه ام رو تکون داد وبعد هم صدام زد ..

چشم های خمارم رو باز کردم ..

- بعله ..

- مانی بلند شو کارت دارم ..

عمو؟این صدای عمو بود ؟پس رویا نبود ؟از جام بلند شدم ..هوای دم صبح خیلی سرد بود پتو رو دور خودم پیچیدم ...وبا چشمهایی اندازه ی دو تا پرتغال تامسون زل زدم به عمو ..

- چی شده عمو ؟حالتون خوبه ؟..زن عمو ..ط...

- هیس ساکت باش بزار بگم ..

تازه حضور عمو برام حقیقی شد ..پس خواب نیستم عمو تو اتاق منه ..چی ؟عمو تو اتاق منه ؟چرا ..؟

- بیداری ؟..

- بعله عمو بفرمائید ...

-همین الان پاشو صورتت رو بشور تمام چیزهای ضروریتو جمع کن تا نیم ساعت دیگه بیا پائین ...

- چی وسائلم روجمع کنم ؟...اخه چرا؟

- مانی صدای منو در نیار ..دختره ی گیچ میگم هرچی وسائل مهم وشخصی داری بریز تو این چمدون ..یالله تا هوا روشن نشده می خوایم راه بیفتیم ...

با پا چمدون رو به سمتم هول داد ورفت ..

سرم رو خاروندم ..یعنی الان خوابم ؟....پوست دستم رو کشیدم ..نه خواب نبودم ..

چمدون وسط اتاق می گفت خواب نیستم پس چی ؟

چی شده که عمو این وقت صبح اومده سر وقتم ..راستی ساعت چنده ..؟

پنج صبح .....وای خدا اخه این جا چه خبره ...

به خودم اومدم ده دقیقه است که دارم با خودم حرف می زنم ..الان عمو میاد وشاکی میشه ..

تو ظرف بیست دقیقه هرچی داشتم ونداشتم از وسائل شخصی بگیر تا چیزهای یادگاری مثل قاب عکس خوانوادگی و طلاهای کمم رو تو اون ساک و یه ساک دیگه جا کردم وآماده شدم 

یه تقه به در خورد وعمو اومد تو ...

- جمع کردی ...؟

- بعله عمو این دو تا شد ..

- خوب خوبه ..پس راه بیفت ..

چمدون ِسنگین تر رو برداشت واز پله ها سرازیر شد ...من هم مثل بچه های نوپا پشت بندش راهی شدم ..

مدام با خودم کلنجار می رفتم که بپرسم اینجا چه خبره ؟ولی جراتش رو نداشتم ..عمو اگه عصبانی می شد دست بزرگ رو هم از پشت می بست ..

ساک ها ر و تو صندوق عقب گذاشت وراه افتادیم ..

بی سرو صداو خیلی اروم ..درکه پشت سرمون بسته شد ترس توی وجودم پررنگ شد ..

ماداشتیم کجا می رفتیم ...؟

فقط زل زده بودم به خیابون های خلوت تهرون که با روشن شدن هوا کم کم شلوغ وشلوغ تر وپر صداتر میشد ...

- بزرگ همه چی رو بهم گفت ...

خب خدارو شکر ..به حرف اومد ..منتظر بقیه ی حرفهاش بودم تا بدونم دلیلش از این کارها چیه ..

- فکر نمیکردم پسری رو که با کلی خون دل بزرگ کردم حالا تو روم وایسه از علاقه اش به یه دختر پاپتی صحبت کنه ...

منو می گه ؟به من می گه پاپتی؟ ...بی تربیت... آدم هم اینقدر بی ادب ...از سنش خجالت نمی کشه به من می گه پاپتی ؟

سیگاری اتیش زد ویه دستی به روندن توی جاده ی خالی ادامه داد ..

- فکر میکردم ..رابطه ی شما دو تا ...چند ساله که تموم شده ..یعنی بزرگ با برخوردهاش این فکر رو به من القا کرد ..ولی حالا می فهمم که تو تمام این مدت تو و بزرگ ماها رو دور زدید وسرمون رو شیره مالیدید ..

- عمو شما اِش...

- ساکت باش تا حرفم رو بزنم ...

- من همون شب بهش گفتم نه ..الان هم به تو میگم نه ..دوست ندارم پسرم با یه بی کس وکار که سر بارِ این و اونه ازدواج کنه ..

من برای بزرگ نقشه های زیادی دارم ..می خوام دختر یکی از بنک دارهای بازار رو بگیرم ..می خوام زنی براش انتخاب کنم که جهیزیه ی کاملش دل هر ادمی رو اب کنه ...می خوام پشت پسرم به پدر زنش گرم باشه ..نمی خوام زنش کسی باشه که همه عارشون میاد اون رو فامیل خودشون بدونن ..

دوست دارم اسم بزرگ اونقدر با افتخار گفته بشه که همه ارزوی ازدواج با اون رو داشته باشن ..تا حالا هم چیزی براش کم نذاشتم ...

دیشب به بزرگ گفتم نه ...ولی نمیدونم تو چه جادویی کردی که اونجوری پشت سرت دراومد ...گفت یه کلام....ختم کلام ...من فقط با مانی ازدواج می کنم ...

من هم که دیدم بزرگ این قدر احمق هست که زندگیش رو حروم یه ادم یک لا قبا کنه.... بهتر دیدم که از هم جداتون کنم ...

از قدیم گفتن تب تند زود سرد میشه ...شما ها هم با ندیدن هم دیگه خیلی زود از تب وتاب هم می یوفتید ....

اگه به قول بزرگ علاقه ای هم بوده بهتره همین جا چالش کنی ..چون من دختری مثل تو رو... به عنوان کلفت خونم هم قبول ندارم... چه برسه به عروسم ....

بهتره که سرتو بندازی پائین وسرنوشتت رو قبول کنی ..این لقمه ی گنده تراز دهنتِ..پس اگه یه موقع خر بشی و جفتک چهارگوش بندازی من میدونم و تو ..روشن شد ...؟

تمام وجودم پراز بغض وحرص بود باید حدس می زدم عمو قبولم نداره ...چه برسه به اینکه منو عروس خودش بدونه ...

- گفتم روشن شد ..؟

- بعله عمو ...

- نشنیدم ..

- بعله عمو روشن شد ..

-افرین حالا هم بگیر مثل بچه ی آدم بخواب ..که چند ساعت دیگه زندگی جدیدت شروع میشه .....

بوی سیگارو حرکت ماشین چشم هام رو رو هم انداخت ولی بغض توی گلوم ودرد توی دریچه های قلبم نمی ذاشت که یه خواب راحت داشته باشم .

توی کوچه ها پرسه می زدم ...ذهنم قفل کرده بود ...خدایا همه خبر داشتن به جز من ...به جز منی که سه سال از عمرم رو تو اون خونه تلف کرده بودم...

چه طور شد که به اینجا رسیدم ؟...به اینجایی که الان صاحب همه چی هستم مثل پول..خونه ...ماشین اخرین سیستم ..بغض ...کینه ...قساوت...

خدایا چرا منی رو که به همون نداشته هام قانع بودم رو به اینجا رسوندی ...؟

چرا نذاشتی راحت زندگیم رو کنم؟ ...مگه زندگی تو اون خونه ی شمالی چه اشکالی داشت که خواستی بهمش بزنی ...؟

من که خودم رو راضی کرده بودم ...من که به خودم قبولونده بودم که یه دختر بیچاره ام ...

پس چرا با این راز نا نوشته زندگیم رو به گند کشیدی ...؟خوشت میاد باهام بازی کنی ؟خوشت میاد زجر کشیدن هرروزه ام رو ببینی ...؟

اشکام دوباره سرازیر شد ...

ببخشید خدا جون غلط کردم... یه هویی به دهنم اومد...تو که منو می شناسی ...دیگه نمی گم ...

اشکم رو مثل بچه ها با استین مانتوم پاک کردم ...هوا داشت تاریک می شد ...تاریک وتاریکتر 

صدای اذان دلم رو پراز آرامش کردم ..قدم هام بی اراده به سمت مسجدی که نزدیکم بود به حرکت دراومد ...

با چشمهایی که از زور گریه می سوخت وضو گرفتم وبا یکی از چادرهای مسجد نمازم رو خوندم ...

دعای توسل رو به دستم گرفتم و ...

اللهُمَ اِنی اَسالُکَ واَتوّجَهُ اَلیکَ بِنَبّیِکَ نَبیّ الَّرَحمه ...مُحَمد صَلّی اللهُ عَلَیهِ وآلِه ..با ابَا القاسِمُ ...

می خوندم واشک میریختم ...هر کدوم از ائمه رو وساطت می کردم وبازهم اشک می ریختم ...

وقتی به امام زمان رسیدم وبازگویی حوائجم ...دهنم بسته شد ...

چی می خواستم بگم ؟...بگم خدایا پول برسون تابتونم با بزرگ ازدواج کنم ...؟یا بگم ..

شان من رو اونقدر بالا ببر که بتونم درحد واندازه ی بزرگ وخونواده ی بی رحمش باشم ...؟واقعا چی بخوام ....؟

اخر سر هم بدون اینکه چیزی جز سلامتی برای خودم بخوام... شفای همه ی مریض ها رو از خدا خواستم ودعا رو تموم کردم ...

مسجد کم کم خالی می شد ...بلند شدم واز خادم مسجد خواستم تا تلفن کنم ...یه قرون پول برای برگشت نداشتم ...

بزرگ اومد دنبالم بدون هیچ حرف اضافه ای ...

- تو میدونستی نه ...؟تمام این مدتی که تو خونتون مثل سگ جون می کندم می دونستی ؟

- میدونستم بابا یه پولی رو به دایی بدهکاره ....ولی فکر میکردم تمامش رو بابت خرج ومخارج بیمارستان ومراسم خرج کرده به خدا روحم هم خبر نداشت که نصف مغازه و اون خونه ی توی ونک و یک چهارم خونه ی خودمون مال پدر تو باشه ...

- چرا؟ چه طور تونستید با من این کارو کنید ؟...یعنی می خوای باور کنم که تو از هیچی خبر نداشتی ؟

فکر می کنی اینقدر احمقم که باور کنم ...تو می دونستی ...پس خودتو به اون راه نزن ...

- مانی...

- ساکت بزرگ ...فقط ساکت ..حتی اگه هم نمی دونستی فرقی برام نداره ...پدر توکسیه که.... از برادر زاده ی خودش ...هم خون خودش ....سه سال آزگار کارکشید 

وبه روی مبارکش نیاورد ....که نصف اموالی که داره مال همین برادرزاده اشه ..حق قانونیشه ...حقی که از شیر مادر هم براش حلال تره ...

بزرگ تو نمی تونی با این عنوان که خبر از سهم الارث من نداشتی منو دور بزنی ...؟

- مانی اجازه بده من هم حرف بزنم ...

- چی می خوای بگی ...هان ؟هر چی که بگی توجیح کار عمو نیست ....هـِـه .....چی دارم می گم ..عمو ؟

یه سوال ازت دارم ...واقعا من هم خون شمام؟ ..واقعا من رو به هم خون بودن قبول دارید؟ ...یا فقط زبونی میگید که فامیل منید ...؟

اخه کدوم فامیلی همچین بلایی سر جگر گوشه ی برادرش می اره ..؟

- مانی من نمی دونم رو چه حسابی بابا این کار رو کرده ...فقط خواهش می کنم مانی ...حلالش کن ..

بابا داره می میره ..اصلا نمی دونیم به یه دقیقه ی دیگه اش اعتباری هست یا نه ...؟اصلا شاید همین الان که من دارم التماس تو رو می کنم ..

بابا نفس های آخرشو بکشه ... تو که اینقدر سنگدل نبودی مانی..

- نبودم ...ولی شدم ..با طعنه های شما شدم ..با حرف های بابات شدم ..وقتی که شنیدم منو حتی در حد کلفتی خونه اش هم نمی دونه شدم ...

وقتی که مجبور بودم به پسری به خوبی پیام جواب رد بدم شدم ...وقتی بهم گفت یه دختر بی کس پاپتی هستم شدم ...اره من اینقدر قسی القلب نبودم طاقت شکستن دل یه بچه رو هم نداشتم ..چه برسه به عموم... به بزرگترم ..تنها کسی که سر پرستی ام رو قبول کرد.... 

ولی شدم بزرگ و دیگه هم نمی تونم برگردم ..راه قلبم بسته شده ..دیگه هم باز نمی شه ...

- مانی التماست می کنم ...هرکاری بخوای انجام می دم ..هرچی که تو بگی ..هر چی که اراده کنی ...فقط ازش بگذر...

به خدا تو نمی دونی بابا چه جوری داره زجر می کشه ...تا چشم باز می کنه فقط میگه... از مانی حلالیت بگیرید ...بهش بگید منو ببخشه ...

مانی تو فقط بخواه ...شده از زندگیم می زنم واون چیزی که تو رو قانع میک نه انجام می دم ...

زل زده بودم به روبه روم ...

باید اینکارو میکردم تاراحت بشم ..تا بتونم یه بار دیگه نفس بکشم ..ولی ایا واقعا میتونستم تا این حد سنگ باشم .. ..؟

-هر چیزی ؟

-تو فقط امر کن ...هر کاری بتونم انجام میدم ...

- پس تمام دارایی هایی که ازعمو بهتون ارث میرسه رو به من ببخشید ...هرچی که دارید ...خونه ..ماشین ...همه چی ...بی کم وکاست ..فقط می تونید لوازم شخصی تون رو داشته باشید ...

حتی همین ماشین ..یا اون طلا فروشی ...نمیدونم هرچیز منقول یا غیر منقول ...هرچی که هست و نیست ...

سکوت بدی توی ماشین سنگینی می کرد ...لب هامو ترکردم وادامه دادم:

- فکراتو بکن بزرگ ...با طوبی ومادرت هم حرف بزن ...اگه راضی شدید همین فردا صبح می ریم محضر... اگه هم نه که ...

هیچ امیدی به بخشایش بابات نداشته باش ...

- مانی ...!

لحن حرف زدنش پر از تعجب بود ...

- مانی ...

حالا پراز شماتت ...

- چه طور میتونی ...؟توحاضری من ومامان حتی طوبی که چند وقت دیگه عروسیشه بد بخت بشیم تا حرص تو بخوابه ..باورم نمی شه .....تو رو نمی شناسم ..واقعا نمی شناسمت ...

هیچ می دونی اگه همچین اتفاقی بیفته آقا یوسف عروسی رو بهم می زنه ...؟هیچ میدونی مامان بعد از یه عمر خانمی و اُرد دادن ..نابود می شه ...به من فکر کردی که تو سن سی سالگی باید دوباره شروع کنم ..

مانی تو با این خون خواهی و انتقام جوئیت نه تنها زندگی بابا بلکه زندگی ما سه نفر رو هم به گند می کشی ...

مانی التماست می کنم حق و حقوقت رو تمام وکمال می دم ..همه اش رو ....بدون یه قرون نامردی ..باورکن همین مقدار هم خیلی بیشتر از سهم الارث ما سه نفره ...

باورکن اگه تمام حق و حقوقت رو بگیری همین الان هم چیزی برامون نمی مونه که بخوایم دوباره شروع کنیم ...

دم خونه وایساد ...دستم به سمت دستگیره رفت ...

- حرف من همونه ....می تونی انجامش بدی میتونی هم نه ...حتی اگه بخوای هم می تونی تمام ارث من و بالا بکشی ..من که دستم به جایی بند نیست ...پس همه اش مال تو ..

ولی گفتم ...وقتی بابات رو حلال می کنم که تمام اموالش توی یه برگه ی امضا شده ی محضری توی مشتم باشه ......تافردا صبح فکراتو کن ...وگرنه بر می گردم به همون خراب شده ای که بودم ..

چند لحظه سکوت شد وبزرگ ...با صدایی که هیچ شباهتی با چند ثانیه ی قبل داشت بهم حمله کرد ...

- مثل اینکه فراموش کردی اون خراب شده هم از صدقه سر بابای من داری ..

- بابای تو... بابای تو ...حالا که دیدی التماس به جایی نرسیده داری منت می زاری ...؟

خیلی بی چشم و رویی بزرگ ...خیلی ....بابای تو با پول بابای بدبخت من.... که تا لحظه ی اخرعمرش توی خونه ی مستاجری زندگی میکرد وتا خرخره زیر قرض وقوله بود تونست به اینجا برسه 

حالا به خاطر اون خونه ی قدیمی رو سرم منت بزاری ...واقعا دستت درد نکنه بزرگ ..خوب حیا رو خوردی وآ برو رو قی کردی ...

حرف من همونه ...دیگه هم مزاحمم نشو ..من ساعت ده صبح حرکت می کنم ..

- مانی ماه... صبر کن ببخشید ...یه دفعه ای از دهنم پرید ..مانی ماه ...

- دیگه دختری به این اسم وجود نداره ...مانی ماه مرده ...گلهای سر مزارش رو خودت پرپر کردی ...پس دیگه اسمش رو چه توی ذهنت... چه روی لب هات نیار...

برگشتم و با گامهایی استوار راهی همون اتاق سابق شدم ...همون جایی که عمو ساعت پنج صبح بیدارم کرد وبا دو تا ساک منو ازخونش پرت کرد بیرون

حالا من اینجام درحالی که عمو فقط می گه حلالم کن وبزرگ التماس می کنه که حق وحقوقم رو بگیرم و باباش رو ببخشم ...

شب سرم رو راحت روی بالشتم می زارم ...حالا می تونستم بعد از سه سال ونیم یه خواب اسوده داشته باشم ...من ...مانی ماه فرجامی ...انتقام خودم رو گرفتم ...

ساعت هشت صبح بود که بیدار شدم ...بعد از مدت ها قبراق وسرحال بلند شدم وصورتم رو شستم ..

رفتم پائین... ولی با کمال تعجب بزرگ و طوبی و زن عمو بیدار بودن ...سلام کردم ...جواب سلامم رو تنها بزرگ داد ..جو سنگین و خفه بود ...

برای اولین بار یه صبحونه ی توپ وحسابی خوردم ..داشتم بلند می شدم که بزرگ گفت ..

- مانی مدارکت اماده است ...؟

- چطور ؟

- ساعت نه محضر حاج آقا عبادی باز می شه ... می تونیم بریم اونجا ..هم مطمئنِ... هم کارهامونو زودتر راه میندازه ...

- یعنی می خوای بگی...؟ 

- آره همه ی اموال رو به نام تو می زنیم ...

نگاهم روی زن عمو وطوبی نشست ...

- مامان و طوبی هم راضین ...

- چی داری از طرف خودت میگی؟.....تو داری همه ی اموال ما رو دودستی تقدیم سرکارخانوم می کنی ...اصلا به فکرت رسیده از این به بعد چه جوری می خوایم زندگی کنیم ..با کدوم پول ..اصلا جهیزیه ی من چی میشه ...؟

- بهت گفته بودم بزرگ ...یا تمام ارث ومیراث عمو رو می گیرم وحلال می کنم ...یا اینکه باباتون تا قیام قیامت تو آتیش انتقام من می سوزه ...

- طوبی تو حاضری به بابا با اون چشمهای منتظرش بگی چون جهیزیه ات ناقص مونده پس فکر حلالیت ویه مرگ با ارامش رو از سرش بیرون کنه ؟

من یه مقدار پس انداز دارم ...مامان هم چند تا تیکه طلا داره همه رو میدیم برای خرج ومخارج تو ...خوبه ...؟

نه خوب نیست ..اصلا فکرشو کردی که بعد از این بخشش کجا می خواید زندگی کنید ...؟نکنه میخوای سر پیری دست مامان رو بگیری و ببری تو پارک چادر بزنی ...؟

- خونهی پدری من هست میریم اونجا..درب و داغونِ... ولی اگه یه دستی سرو گوشش بکشیم ...میشه توش زندگی کرد ...

- مامان شما دیگه چرا ...؟

زن عمو از جاش بلند شد ودستم رو تو دست هاش گرفت 

- ما نمی دونستیم مانی ...هیچ کدوم نمی دونستیم ...من فکر می کردم حامد همه ی طلب بابات رو خرج مراسمشون کرده ..نمی دونستم که اون پول ها اونقدر زیاد شده که تقریبا نصف اموال ما رو تشکیل میده ..

- مامان چی داری میگی...؟ تو که تا همین نیم ساعت پیش هم مخالف بودی ...

- اره بودم... ولی الان دیگه نه ...بهش حق میدم بخواد همچین کاری کنه ...اینکه بابات رو حلال کنه مهمترین چیزیه که الان فکرمو مشغول خودش کرده ..برای بقیه اش هم خدا بزرگه ..کم وزیاد سر می کنیم ..

بزرگ برو همه ی مدارک رو بیار مادر ..تو هم مدارکت رو بیار مانی جان ...فکر کنم تا الان دیگه حاج اقا باز کرده ..

همگی سوار ماشین ریوی بزرگ شدیم ..طوبی اونقدر اخمالو و عنق نشسته بود که با یه من عسل هم نمیشد خوردش ...

زن عمو تسبیح می چرخوند وذکر می گفت ..من وبزرگ هم ...هر کدوم زل زده بودیم به شهر تهران وترافیک دم صبح ...

محضر باز بود شناسنامه هامونو مدارک و وکالت نامه ی بزرگ رو دادیم ومنتظر شدیم ...

بزرگ اولین نفر امضا کرد و تمام حق وحقوقش رو به من بخشید ..زن عمو هم با کلی اشک و آه امضاء کرد هرچند نفهمیدم این اشک های لرزان برای شوهرنگون بختشه یا اموال از دست رفته اش ...

و دراخر طوبی ...با همون قیافه وناراحتی رضایت داد وامضاء کرد ...

- خانوم مانی ماه فرجامی ...لطف کنید این هارو امضا کنید ...

- ببخشید حاج اقا میشه بگید تو این برگه ها چی نوشته شده ؟

اقای عابدی که انگار توضیح دادن تو خونش بود ...تک تک برگه ها رو نشونم داد وراجع به همشون یه توضیح مختصر داد ...آخر سر هم برگه ها رو برای امضای نهایی سپرد به دست من ...

- حاج اقا اگر من این برگه ها رو امضا کنم ...همه ی اموال آقای حامد فرجامی متعلق به من میشه ...؟

- بعله همه ی اموال منقول وغیر منقول.... اعم از زمین های باغ شمیران ....دو دهنه طلا فروشی واقع در خیابان استانبول ...سه واحد مسکونی ...یه خانه ی حیاط دار به مساحت چهارصد و پنجاه متر و سه عدد خودروی سواری ...و یه سری چیزهای دیگه که مدارکش همه موجوده ..

- یعنی حاج اقا با امضاهایی که خونواده ی عموم انجام دادن ..دیگه نمیتونن ادعایی کنن ...؟

- بعله ..اگه شما هم این اسناد رو امضاء بفرمائید هیچ ادعایی برای مالکیت اموال ذکر شده ندارن ...

طوبی حرصی بلند شد وگفت:

- ببین چه محکم کاری می کنه ...حالا قراره چند تا دونه امضا بزنه ها ...می ترسه ما سرش رو کلاه بزاریم ...

نترس مانی خانوم ...ما مثل احمق ها تمام مال واموالمون رو تو طبق اخلاص گذاشتیم و پیش کش شما کردیم ..نگران نباش ....هیچ خری بهتر از ما پیدا نمی کنی که با دست های خودش همه ی دار و ندارش رو مفت مفت بده بره 

همین که داشت پاشو از اتاق بیرون می ذاشت بیرون برگه ها رو به سمت حاج اقا برگردوندم ..

حاج اقا شرمنده می شه یه زحمت دیگه بکشید ...تمام اموالی رو که مربوط به من می شه از اموال اقای حامد فرجامی جدا کنید هرچیزی که به من می رسه رو تعیین کنید ...

- ببخشید متوجه منظورتون نشدم ..

- حاج اقا خیلی ساده است.... ارث پدری من ...به همراه بهره اش رو از اموال عموم آقای حامد فرجامی جدا کنید وبقیه اش رو به نام خونواده اش بزنید ..

- ولی من فکر کردم ..

- مانی ...؟

- حاج اقا این یه امتحان بود شما لطف کنید اسناد رو آماده کنید ...

- بله اساعه اماده میکنم ...

- مانی تو که ..

- مانی جان ..

- بابا این رسما دیونه است 

بزرگ چشم غره ای به طوبی رفت:

- چیه خوب راست میگم ..حالا که ما داریم مالمون رو میدیم دست خانوم.... داره همه رو بر می گردونه ...خوب خودتون بگید ادم باید دیوونه باشه که همچین کاری کنه ...

لبخند ملیحی زدم وگفتم:

-نه طوبی جان ..همه اش رو نه ...فقط اموال خود عمو رو بهتون بر می گردونم ..بدهی بابام رو می گیرم ومی رم ...

- مانی تو که تا همین چند دقیقه ی پیش هم میخواستی همه اش روبه نام خودت بزنی ..

- نه بزرگ خان ..من از اول هم چشمم دنبال دارایی های بابای تو نبود ...این شرط رو گذاشتم تا بدونید تو تمام این سه سال بدون پشتوانه ی مالی وبی کس چه سختی هایی رو کشیدم ...از یه طرف دیگه می خواستم بدونم عمو چقدر براتون ارزش داره ...

- مانی جان خدا خیرت بده ...من حرفی نداشتم ...بهت حق می دادم ...وقتی یاد گذشته می اوفتم ...میفهمم تو حق داری ازمون تقاص بگیری ...حق داری از دستمون دلگیر باشی . ..ولی به خدا حالا پشیمونم ..می خواستم با بخشش تمام چیزی که از عموت باقی مونده... دلت رو بدست بیارم ..

- زن عمو این حرفها رو بریزید دور 

- خانوم اسناد اماده است ..بیائید امضا کنید ...

امضاها انجام شد موبه مو ..قرار شد برای تحویل سندها چند روز دیگه برگردم ..

- حاج اقا میتونم الان تو خونه ی خودم برم ...؟

- صد البته از الان شما رسما صاحب اموال موروثی درتون هستید ...

- پس بزرگ خان کلید خونه ی ونک رو لطف می کنی ..؟

- باشه فقط باید بریم خونه بهت بدم ...مامان ...طوبی بلند شید بریم خونه ...

- خانوم فرجامی کوچک ....لطف کنید سه روز دیگه برای گرفتن اسناد تشریف بیارید ...

- بعله حاج اقا لطف فرمودین ...خداحافظ شما ...

برعکس رفتن به محضر حالا چهره های طوبی و زن عمو می درخشید ...این حس شیرین که فقط برای چند ساعت مهمون قلبم بود برای خالی کردن تموم اون زجرهای گذشته کافی بود ..

همین که فهمیدم علارقم تمام نامهربونی هاشون به خاطر پدرشون حاضرن از همه چیزشون بگذرن باعث میشد قلبم اروم بگیره ...

- بزرگ جان مادر منو دم بیمارستان پیاده کن از صبح بابات تنهاست دلم بدجوری شور میزنه ...

- باشه ..

زن عمو که پیاده شد من هم پیاده شدم ..

چشمهای زن عمو بَراق شد ...

- میای ببینیش ؟

- بله ..عمو حق پدری به گردنم داره ...

لحظات اخر عمر عمو رو خوب یادمه ..آخرین نفس هاش ..آخرین گرمای دستش که توی دستهام سرد شد ...

- مانی جان منو می بخشی ...؟

- عمو بخشیدمتون اروم باشید ..

- نیستم .. نمی تونم اروم باشم....می دونم حتی اگه از ته دلت هم منو ببخشی .خدا منو نمی بخشه ..که با پاره جگر تنها برادرم این کارو کرده ام ..مال دنیا شیرین تر از نگاه گریون تو بود ..

از روی بابا و مامانت شرم دارم ..نمی دونم اون دنیا چه جوری تو چشم هاشون نگاه کنم ..؟دیشب خواب باباتو دیدم ..

ازم رو برگردوند ..وهرکاری کردم برنگشت ..نمی دونی چقدر پشیمونم ..خیلی پشیمون ..کاش وقتی برای جبران بود ...ولی حیف که زمان مثل برق و باد رفت ومن ..

- عمو خواهش می کنم الان حالتون بد میشه ..من بخشیدمتون ازخدا هم میخوام شما رو ببخشه ..

- مانی جان حلا...

چشمهای باز عمو ادامه ی حرف هاش رو کامل کرد ..

عمو تموم کرده بود ..

از مراسم و نماز وحشت و سوم و هفتم و چهلم می گذرم ..

زن عمو وطوبی از بس که گریه کردن خودشو رو کشتن..تو این حین دلم برای طوبی می سوخت ..

اقا یوسف نامرد وقتی شنید اموال عمو نصف شده وبعد هم تقسیم بر سِه ..دمش رو گذاشت رو کولش و دِ برو که رفتیم ..هرچند که به نظر من این بهترین اتفاقی بود که می تونست بیفته ولی به هرحال ناراحت شدم ...

بیچاره طوبی عقد نکرده جداشد و با یه دنیا حرف و حدیث تنها موند ....

بزرگ رو اصلا نمی دیدم ..مدام این ور واون رو دنبال آبرومند برگزار شدن مراسم باباش بود ..من هم مثل یه روح سرگردان یا درحال پذیرایی بودم یا درحال دلداری دادن به طوبی وزن عمو واحیانا عمه ی نداشتم ...

تو اون روزها بود که به کل از نسل بشر متنفر شدم ..می پرسی چرا ...؟

چون بی چشم ورو اَن ...چون فرصت طلبن ...چون بوقلمون صفت اَن ..همین که سر نماز وحشت تو جمع پیچید که صاحب نصفی از اموال عمو شدم ..نگاه ها و لحن حرف زدن فامیل به کل برگشت ..به جای مانی شدم ..مانی جان ....مانی عزیزم ..یا عروسم مانی ....

تف ....تف توروی این جور ادم ها ...

دیگه شده بودم ورد زبون خاص و عام ..هر کی می دید یه جور تعریف می کرد ...هرکی پسر داشت با واسطه و بی واسطه خواستگاری می کرد ...

براشون هم مهم نبود که عزاداریم یا نه ..حتی براشون مهم نبود که من همون مانی بی کس وکار و بی پولی دوماه پیشم ..

فقط این ارث باد اورده مهم بود ..مراسم چهلم تموم شد وهمه رفتن سر زندگیشون ...برای بزرگ وزن عمو و طوبی سه دست لباس رنگی ولی تیره خریدم وبه زور از عزا دراوردمشون ...هر چند که زن عمو به فاصله ی دو ساعت بعد دوباره لباس مشکی رو تنش کرد ...

پیغام و پسغام ها همین طوربه راه بود ...خاله هایی که به نظرشون من یه عفریته بودم که می خوام پسرها و شوهرهاشون رو از راه به در کنم ..حالا مُصر بودن که بارو بندیلم رو جمع کنم وبا اون ها زندگی کنم ...می بینید معجزه ی پول رو ...بعد بگید پول چرک کف دستِ ...کی میگه پول خوشبختی نمی یاره ...برای من که اورد 

حالا کافی بود سرم درد کنه تا دوره ام کنن و هر کسی از اون یکی سبقت بگیره ...ولی من باز هم این رو نمی خواستم ...از محبت های الکیشون بدم می اومد ..انگار که فقط به فکر اون پول های باد اورده بودن ...

********

طوبی همچنان غصه دار بود نه از نبود اقا یوسف... بلکه به نحوی از کل مردم دنیا زده شده بود ...

- مانی تو چه جوری طاقت می اوردی ؟...چه جوری تحمل می کردی که من وبزرگ و مامان بهت دستور بدیم ؟...چه جوری نگاه تحقیر امیز مردم رو می دیدی وچیزی نمی گفتی ...

- طوبی بهت حق میدم برای مرگ بابات واین وضعیت ناراحت باشی ولی قبول کن اقا یوسف اصلا در شان تو نبود ...کسی که به خاطر پول ِبابات می خواست باهات ازدواج کنه ...بدون پول بابات هم این ازدواج رو بهم میزد ...

ذهنت رو درگیر این چیزها نکن تو باید به درست برسی ...کاری کنی که پیشرفت کنی که صد تا بهتر از اون طلافروش بی کلاس خواهانت بشن ...

تو خشگلی ...ناز و ملوسی ..به خدا یه وقت هایی بهت حسودیم می شد ...انقدر لوند و دلربایی که من که زنم می خوام بخورمت ...وای دهنم اب افتاد ...دلم به تاب تاب افتاد ...

- گمشو ...چقدرتو منحرفی ...

از اینکه روحیه اش رو عوض کردم لبخندی روی لبم نشست ...

- اصلا یه چیزی... این اقا یوسف زپرتی رو وله لش ...بیا زن من شو ..من اینقدر شوور خوبی برات می شم ...ببین چقدر زورم زیاده تازه کارِ خونه هم بلدم ..بشور بساب... تو لازم نیست دست به سیاه وسفید بزنی ...

خودم نوکریتو می کنم ...پولدارم که هستم ..کلی خاطرخواه برای خودم دارم ولی تو چون دختر عمومی بیشتراز همه امتیاز داری ...

- حالا دوشیزه خانوم طوبی فرجامی... وکیلم ...؟ قَبِلت ُ ناناز طلا ...

- خاک تو سرت کنن مانی ...الان یه نفر این حرف ها رو بشنوه فکر می کنه من و تو از اون دخترهایم ...

بغلش کردم وسفت به خودم فشار دادمش 

- از کدوم دخترها ...؟بیا بله بگو دل من دیگه طاقت دوریتو نداره ..خودم برای هانی مون میبرمت جزایر قناری ....بگو دیگه قبلتو ...؟

- زشته مانی... نکن ..... خودتو به اون راه نزن .. بیا برو تا یه انگی بهمون نچسبوندن ...

- طوبی همسر زیبای من ...عجق اسمانی من ...من بی تو مثال تک سواران بی نام و نشانم که هیچش مقصدی نیست ...

چشمهای طوبی کج شد ...ابروهام رو به صورت نمایشی بالا بردم 

- وای طوبی نکنه لوچی ...؟نه من زن لوچ نمیخوام ..حرفم رو پس می گیرم ...بیا برو خونه ی مامانت ...پسِت بدم بهتره ..نکنه بچه هام لوچ بشن ...؟

- مانی می زنم لهت میکنم ها ...

-ای خائن ....ای روان پریش دیوانه .. ...ما مردی که دست به زن داشته باشه دیده بودیم .....ولی زن دست بزن دار ندیده بودیم .. 

حالا من چی کار کنم؟ ..به کجا عارض شم ؟..چی بگم؟ ..بگم زنم دست بزن داره ؟....می خواد لهم کنه ..؟

آی مردم... آی ایها الناس ..زنم داره منو می کشه... یکی منو نجات بده ...

- به به میبینم خوب باهم مچ شدین و دل میدیدن ...قلوه می گیرین ...

دست انداختم دور گردن طوبی ویه ماچ گنده از لپاش کردم ...

- پس چی ...تازه یه برنامه هایی هم در اینده داریم ...که به مرد جماعت مربوط نمی شه ...مگه نه عجق من ...؟

- اه مانی حالم رو بهم زدی ...برو کنار خفه شدم ..

- اَه اَه دختر هم اینقدر لوس ؟...اصلا من قهرم ... همین الان میرم مهریه ام رو میزارم اجرا و... کل حق و حقوقم رو تمام و کمال از تو حلقومت می کشم بیرون ...

-چی ؟اینجا چه خبره ...؟مهریه دیگه چیه ..؟

طوبی زد تو سرم وگفت ...

- آلا باخ (خاک برسرت ..)گفتم که ابرومونو می بری ...بیا برو مانی ...بیا برو عزیز دلم ...

- وای نگو طوبی من دلم نازکه از خود بی خود می شم ودیگه نمی فهمم چی کار میکنم ..مواظب عواقب این کار باش .. ...

- مــــــــــــانی ...؟

- بیشهور ...کفاثت(کثافت) ...اصلا میرم یه زن دیگه میستونم ...

لنگه کفشی که داشت به سمتم می اومد رو رد کردم و براش یه بوسه فرستادم ..

بزرگ که تاحالا دوزاریش افتاده بود قاه قاه می خندید ...

لنگه کفش بعدی تو هوا بود که دیدم هوا پسه و از معرکه در رفتم ...

چهل و هشت روز از مرگ عمو گذشته بود که بارو بندیلم رو بستم ...

می خواستم برم دنبال زندگی خودم ...بعد از این همه ماجراهایی که داشتیم صلاح نمی دونستم باز همون جا زندگی کنم ...

حرف مفت زن زیاد بود ...از این ور و اون ور شنیده بودم که می گفتن دلم می خواد خودم رو به بزرگ بندازم ...

وقبول کن واقعا برام سخت بود که بدون هیچ واکنشی به این حرف ها ....باز هم توخونه ی عمو زندگی کنم ...

یه تقه به در خورد ...

با یه دست درو باز کردم ..

- مانی کوشی ...؟

از پشت در اومدم بیرون ...

- اِ اینجایی؟ ...چی کار داری می کنی؟ باز افتادی به جون اتاقت ...؟

- نه دارم کوله بار سفر می بندم ..

- چی ..؟

-دارم می رم ...بیش از حد مزاحم شدم ...فردا پس فردا وسائلم رو می برم ..

-کجا می خوای بری ..؟مگه اینجا جات بدِ ...؟

-نه بد نیست فقط خونه ی من اینجا نیست ...باید برم پی زندگی خودم ..دوست ندارم سر بارتون باشم ..

- مانی ..چرا چرت می گی؟... سر بار کدومه؟ ...من تازه می خواستم باهات صحبت کنم ...راجع به زندگیمون ...راجع به خودمون ...

- بزرگ ..نگو ....خواهش می کنم ..نگو ..خیلی چیزها این وسط اتفاق افتاده که نمی تونم خودم رو به بی خیالی بزنم ...خواهش می کنم ..تمومش کن ...

- مانی بزار حرفم رو بزنم ..

- چه حرفی؟ ...اخه حرفی نمونده که بزنی ...من یه چند وقتی مهمونتون بودم حالا هم دارم میرم ..از مهمون نوازیتون خیلی هم ممنونم ..

- یعنی اینقدر راحت میخوای به گذشته ی خودم وخودت پشت پا بزنی...

- بزرگ همچین دهنت رو پر می کنی و می گی گذشته ....که هر کی ندونه فکر میکنه من لیلی و تو مجنون بودی و... داشتی برای من کوه جا به جا می کردی ...

من تا اونجایی که یادمه کلفت تو بودم وتو هم اقای این خونه ...که هر بلایی که دلت خواست سرم اوردی ...

پس بی خودی سفسته نکن ..هیچ گذشته ای در کار نیست ...

- یعنی این حرف اخرته هان ...؟

- اره حرف اخرمه بزرگ خان ...

رنگش ارغوانی شد و زد کانال دو ...

- باشه هرجور مایلی ....اصلا اشتباه کردم که می خواستم دوباره با تو شروع کنم ..دختر بی کس وکاری مثل تو.... که ارزش یه زندگی متمدنانه رو نداره ...

اونقدر تازه به دوران رسیده هستی که فکر می کنی با یه دهنه مغازه و کلید یه اپارتمان فکستنی می تونی زندگی درست کنی ...

نفرت مثل گذشته توی وجودم زبونه کشید ...پسره ی چفت وشل داره دوباره تیکه بارم می کنه ...عوضی ...بی بته ...

- برو بیرون بزرگ ...همین الان از اتاق من ...گمشو بیرون ...

- فراموش کردی اینجا هنوز خونه ی منه ...سهمت رو هم که دادم پس تو همین الان از اتاق من گمشو بیرون ..

- باشه ...این خونه واین مال ومنالت که اینقدر بهش می نازی مال خودت ...من همین الان از اینجا می رم ..

- راه باز و ..جاده هم دراز... خوش اومدی خانوم ...

- اوف ...

هرچیزی رو که مونده بود تو وسائلم چپوندم و زنگ زدم به آژانس ...پسره ی بی لیاقت.... خوب شد خر نشدم پیشنهادش رو قبول کنم ..

چمدون ها رو کشون کشون جلوی چشم های وزغی بزرگ که دست به سینه زل زده بود به من بردم پائین ....

ای اون چشمهای ورقلمبیده ات کور بشه ...بزرگ بزمجه ...

طوبی ...زن عمو ...کجائید ...؟

- چیه مانی ...؟

- من دارم میرم ... بدی خوبی دیدی حلالم کن ...

- چی داری میگی ...؟این چمدون چیه ..؟چیزی شده ...؟بزرگ تو یه چیزی بهش بگو...

- برو بابا ....اینقدر گفتم زبونم مو دراورد...خانوم هوس زندگی اروپایی کرده ...می گه می خوام مستقل باشم ...اصلا به من چه ...برو اونقدر تنهایی تو اون لونه موش سر کن که بپوسی ...از قدیم گفتم خلایق هرچه لایق ...

- اوی بزرگ حرف دهنت رو بفهم ..هرچی هیچی نمی گم پررو تر میشی ...اصلا دلم می خواد... عشقم می کشه ..مال امِ... دوست دارم برم توش تنهایی زندگی کنم ..

اصلا دوست دارم به قول تو مثل اروپایی ها مستقل زندگی کنم ..دلم می خواد ببینم فضولم کیه ....

- اره جنابعالی که خیلی اوپن مایند فکر می کنی ...من موندم چی ...تو اون کله ی پوکت می گذره ...؟فکر می کنی تنهایی زندگی کردن خیلی راحته ...؟

- همین که پیش جنابعالی نباشم برام مثل بهشته ...

- هی شما دوتا چتونه ...؟بزرگ بس کن مگه بچه ای ...؟مانی تو دیگه چرا ..؟من که فکر می کردم تو عاقل تر از بزرگ هستی ...چه جوری می خوای تنهایی زندگی کنی ...؟اصلا فکرشو کردی ؟

- هرجا برم بهتر از اینجاست...

دینگ دینگ 

- شرمنده طوبی جان ...اژانسِ.... من باید برم

به مامانت سلام برسون وازش تشکر کن ...ببخشید می خواستم خودم شخصا ازش خداحافظی کنم ولی بعضی ها دارن بنده رو از خونه اشون و ارث باباشون پرت می کنن بیرون ...

- هیــــــــــــــــن... اره بزرگ ..؟

بزرگ لا قیدانه شونه ای بالا انداخت وخودشو به نشنیدن زد .....

- مانی اگه پاتو از این در بزاری بیرون ...دیگه حق برگشت نداری ...

- به تو چه ...هر موقع دلم بخواد به طوبی سر می زنم ..تو هم هیچ غلطی نمی تونی بکنی ...

- بچه پرو ...می بینی خودت کِرم داری ...از در می ندازیمش بیرون از پنجره میاد تو ...واقعا که قباحت داره ...

- خودتی ...خودتی و خودتی.... بعد هم قباحت کار تو داره نه من ...اقا اصلا چرا شاکی میشی؟...

یه خواستگاری کردی من هم جواب رد بهت دادم ...والله دیگه نمی دونستم به تریج قبای اقا بر میخوره ..می بینی تروخدا ...همچین خودشو می گیره انگار که به اسب شاه گفتن یابو .....

- اره بزرگ ؟ازش خواستگاری کردی ...

- من از یه ادم خواستگاری کردم نه از این عجوزه ...

- عجوزه هم خودتی وخودت ...

- مانی اصلا این بزرگ رو ولش کن مامان میاد باهم می شینیم حرف می زنیم ...نروباشه ..؟ ...

یه ماچ گنده از لپش گرفتم وچمدون کشون رفتم دم در ...

- مانی ....

- اقا میشه این ساک رو بیارید...؟ یه مرد تو خونه ی ما پیدا نمی شه که برام بیارتش . ... 

راننده اژانس... یه نگاه به من... یه نگاه به بزرگ که پائین پله ها وایساده بود انداخت وبدون هیچ حرف اضافه ای چمدون ها رو تو صندوق گذاشت ...

- خداحافظ عجق من دلم برات تنگ می شه... زن کسی نشو تا خودم بیام ...

قول می دم در روزگاران نه چندان دور ...بایه آزرای نقره ای بیام خواستگاری ...یه موقع بی وفایی نکنی ها ...بری زن یه بنز سوار بشی ...

- گمشو ..من که نمیایم زن تو شم ...همون بنزیه بهتره ...تو رو میخوام چی کار؟ ...تازه تو هنوز جوونی... من یکی رو می خوام رو به موت باشه تا همه ی اموالش یهو به خودم برسه ...

- خاک برسر خرت کنن ...من به این جوونی و نایسی رو ول می کنی زن یه پیرمرد هاف هافو میشی ...

اصلا برو... برو زن همون شو ...من داغ این عشق قدیمی رو با خودم به گور می برم ...

بعد هم با شعر ادامه دادم ..

- داغ یه عشق قدیم واومدی تازه کردی ...

طوبی هم زمزمه کرد ...

- شهر خاموش دلم رو تو پراوازه کردی ...

هردو سکوت کردیم ...یه دفعه ای تو بغل هم دیگه فرو رفتیم ...باورم نمی شد داشتم از طوبی جدا می شدم شاید قبلا دوستش نداشتم ولی الان مثل خواهرم می دونستمش ...

- مواظب خودت باش ..مانی ...غذا خوب بخور..... به ما هم سر بزن .....نیگاه به این بزرگ خر هم نکن ...خودم مثل شیر هواتو دارم ...

- قربون تو زن خوشگلم برم ..که کاش خدا ده تا ده تا نثارم میکرد ...

- دیوونه ...شما مردها سیر مونی ندارید هرچی هم که خوشگل وترگل ورگل باشیم باز هم دله اید ...

- خانوم تموم شد ...

- طوبی ...

طوبی دماغشو با لا کشید ...

- جانم ..

-یادت نره از مامانت عذرخواهی کن ...به خدا نمی خواستم این جوری برم ...

- برو دختر من هم تو رو می شناسم ....هم اون بزرگ یتیم مونده رو ...

مانی بهم زنگ بزن باشه .. .این جوری همه اش نگرانم ...نکنه بری حاجی حاجی مکه ...

- نه می یام از من اویزون تر پیدا نمی کنید ...به قول بزرگِ یتیم مونده اگه از در بیرونم کنید از پنجره میام تو ...

سوار ماشین شدم وراه افتادم درحالی که یه لبم می خندید ویه چشمم می گرید ...خداحافظ خونه ی کودکی ها ...من دارم زندگی جدیدم رو شروع می کنم درحالی که تنهای ِ تنها اول مسیر زندگیمم ......

به محض مستقر شدن تو اون آپارتمان هشتاد و پنج متری دو خوابه ی شیک ... یه دوش درست حسابی گرفتم .. و پشت بندش یه دلی از عزا هم دراوردم ...

شیکمم که سیر شد و تنم که خستگیش در رفت ..یه قلم کاغذ اوردم وشروع کردم به لیست کردن وظایف و کارهای زندگیم ...

حالا که خدا بعد از این همه سال دری رو به روم باز کرده بود و می خواست رو پای خودم وایسم من هم باید نهایت استفاده رو از این موقعیت می کردم 

یه نگاه به اموالی که به نامم بود کردم ..یه دهنه مغازه ی طلافروشی با سرمایه ی داخلش ...این آس همه ی سرمایه ام بود ...

دوم همین خونه ای که توش هستم ...سوم ...هشتاد میلیون پول نقد ...چهارم ..یه زمین نزدیک به خونه ی عموم ...حدودا دویست و پنجاه متر.. ...خوب دیگه ..همین 

البته این خونه با تمام وسائلش مال من بود ...طوبی می گفت بزرگ این خونه رو برای خودش خریده بوده و مبلمانش کرده 

ولی حالا افتاده دست من ..وای خدا قیافه ی بزرگ موقعی که فهمید این خونه به من رسیده دیدنی بود...

خوب حالا من با این پول و با این زمین ومغازه چی کار باید کنم ...؟

اخ راستی درسم هم هست باید درسم رو هم ادامه بدم ...ولی اول باید از نظر مالی خودم رو تقویت کنم ..

اوفففففف مدارکم دست بزرگ مونده ..اون ها رو چی کار کنم ...؟

خوب به طوبی می گم برام بیارتشون ....بهتره اول یه سری به این مغازه ی طلافروشی بندازم ...بببینم چه خبره ..

صبح فردا راس ساعت نه صبح دم جواهر فروشی بودم ...وای خدا دهنم اب افتاد ...چه دستبند های قشنگی ...وای انگشترهاشو ...وای مامان جون من همشو می خوام ...

من نمی دونم این چه سریه که این فلزهای طلایی ونقره ای بی ارزش اینقدر چشم رو خیره میکنه ودهن ما زن ها رو اب می اندازه ....

هر کی هم که می گه من طلا دوست ندارم وخوشم نمیاد ....بدون دروغ می گه اون هم از نوع شاخدارش ...

مگه می شه وقتی که نگاهت به یه سینه ریز برلیان نشان ظریف با اون زرق وبرقش می اوفته ...دلت نخواد که امتحانش کنی ...یا نخوای که مال تو باشه ...

مردم چه حرف هایی میزنن ها ...من از طلا خوشم نمیاد ...عمرا ...گربه هه دستش به گوشت نمی رسید میگفت پیف پیف پیف بو میده ...

این هم حکایت مردم ایران زمین ِ ...پول ندارن طلای خوشگل بگیرن میگن ما از طلا خوشمون نمیاد ...

یه نگاه تو مغازه انداختم ...دو نفر تو مغازه بودن ...دستم که به سمت دستگیره ی در رفت پسر جوون تر با یه لبخند گول زنگ قفل در رو باز کرد ......

یه نگاه به مغازه کردم ..نه خیلی بزرگ و دلباز نه خیلی کوچیک ...معقول و متناسب ....

وای چه دیزاین قشنگی داره ...چه رن گهای قشنگی تو مغازه استفاده کردن ..بمیری بزرگ حتما این هم ....کار توبوده ...

- سلام بفرمائید خانوم در خدمتم ...

- سلام من مانی ماه فرجامی هستم برادرزاده ی جناب حامد فرجامی مغفور ...

به محض گفتن این حرف مرد مسن تر سرشو رو از رو دفتر دستکش که تا الان توش چپیده بود در اورد وچشم هاش برق زد ...

- سلام خانوم فرجامی ...شرمنده به جا نیاوردم ...بفرمائید بنشینید ...سعید بپر وسائل پذیرایی رو اماده کن ..

- نه ممنون مزاحم نمیشم ...گفتم بیام شرایط مغازه رو ببینم ...

- خوش اومدید ...راجع به عموتون هم تسلیت میگم ایشالله بقای عمر شماباشه ...

- ممنون لطف دارید ...شما اقای ...؟

- من معینی هستم ... کوچیک شما ...علی رضا معینی ...

اوه اوه چه پاچه خوار ...نیگاه کن پول احترام هم میاره ...باز بگید پول چرک کف دسته ...

- خوشبختم اقای معینی ...والله من تا همین چند روز پیش هم نمیدونستم صاحب این مغازه هستم ...اصلا اطلاعی هم راجع به نحوه ی کار ومحیط ودرامدش ندارم ...اگه بشه می خوام یه اطلاعات کلی در این زمینه بهم بدید ...

- بعله حتما هستم در خدمتتون ........

..............

وای باورم نمیشد ...این همه ..اخه مگه میشه درامد ماهیانه ی طلافروشی عمو سی میلیون در طول ماه باشه ...مگه مردم چقدر طلا می خرن که این مقدار سود تهش میمونه ؟...بعد هی مینالن که ما پول ندرایم ..

خوب اگه ندارید پس این همه بریز وبه پاش چیه ...اصلا من خودم با همین چشم های کورشده ام دیدم که زنیکه یه زنجیر به کلفتی انگشت کوچیکه اش خرید اونم به مبلغ پونزده میلیون تومن ...

باورت میشه ؟...اره خوب ....چرا باورت نشه؟ ...طلا کشیده بالا وبه طبع برای خریدن همچین زنجیری هم چین مبلغی باید پرداخت کرد ...

تو راه داشتم چرتکه می انداختم ...چی کار کنم که بتونم از سرمایه ام خوب کار بکشم ...

خوب اول باید اون زمین رو بسازم ...اره این کار خوبیه ...هم پولش رو دارم هم زمینش رو ...

خودم می سازمش ....ولی اول باید مهندسش رو پیدا کنم ..

بعدهم باید برم برای ادامه ی درسم ..اوه راستی یه ماشین هم می خوام ولی یه ماشین ارزون در عین حال محکم ...فکر کنم یه دویست وشیش خوب باشه ...

اخ جون یه دویست وشیش البالویی میخرم که هر وقت تو خیابون میدیدمش قلبم باهاش کنده می شد ومی رفت ...ای جانم چه حالی میده پشت دویست وشیش البالویی نشستن ...

اه نزن تو ذوقم ..نخیر بد سلیقه هم نیستم ...خیلی هم رنگش قشنگه ..اصلا من این رنگی دوست دارم ...

تازه باید وسائل خونه ولباس و یه سری خرد ریز هم بگیرم ..وای همه شو میریزم تو صندوق عقب ماشینم ...

وای چه فازی میده ....یکی من و بگیره ...

اِ راستی من که گواهینامه ندارم ..عجب خری هستم ها ...

خوب اول میرم گواهینامه مو میگیرم ....بعد میرم سراغ خرید یه ماشین رویایی... به اسم پژودویست و شیش البالویـــــــــــــــییه نگاه به ساختمان ده واحدی میندازم ...یه لبخند فوق العاده زیبا وارامش بخش کنج لبم گیر کرده ...

خدایا شکرت اخر سر تموم شد ..اون همه سختی.... اون همه مشقت ....اون همه سرو کله زدن با مهندس و کارگر و برقکار و معمار و اوهــــــــه....بالاخره جواب داد ...

شیشه های دودی خونه از تمیزی می درخشن ...

هوارو به تاریکی بود که ...

- اقای عسگری پروژکتورها رو روشن می کنید ؟

نور بنفش وسفید روی سنگ ها می تابه وسنگها مثل الماس های رنگی می درخشن ...

واقعا لذتی که از اتمام کار داشتم بی نهایت بود ...حدودا یه سال از روزی که خونه ی عمو رو ترک کردم می گذره ...و تو این یک سال به قد صد سال آبدیده شدم ...

از صدقه سری جواهر فروشی وپول های واریزی ماهیانه و اون حساب بانکی جدا ...شروع کردم به ساختن زمین ارثی ...

خیلی خیلی سخت بود ...چون همه چیزش با خودم بود ...از اوردن مهندس و معمار وبررسی نقشه ی ساخت ودنگ و فنگ و بدو بدو کردن های دفتری و هزار تا کاغذ بازی دیگه تا مصالح و سنگ و ال و بلش ...

با وسواس خاصی دوست داشتم همه چیز زیر نظر خودم باشه ..به خاطر همین بود که ضد ضربه شدم ..پخته شدم ..مرد شدم ..

بعد از چند ماه که از شروع ساختمان گذشته بود اون مانی نرم و نازک و تو سری خور به یه گرگ بارون دیده تبدیل شده بود که حرفش رو با صلابت می زد و قاطعانه از همه جواب می خواست ...

با مردهای ساختمان که ازنوع کثیفترین مرده های عالم هستن ...بحث می کردم ...جنگ ودعوا می کردم ویه وقت هایی هم در کمال خونسردی پرتشون می کردم بیرون ...

صبح به صبح مثل یه کارمند وظیفه شناس بالا سر کارگرها بودم و رو کارشون نظارت می کردم ...

از طرز انتخاب مهندس ناظر و معمار می گذرم که مثنوی هفتاد منه ...پدر جدم اومد جلوی جفت چشم هام تا دو تا آدم قابل اعتماد وچشم پاک وامانت دار پیدا کنم ...سخت بود ولی عملی شد ...

جواهر فروشی عمو همچنان مشغول سود دهی بود هم به خاطر موقعیت جغرافیائیش بود هم به خاطر همت آقای معینی برداشت مالی خوبی داشتم که همه اش رو جمع کردم ویه مغازه ی دیگه توی سبزه میدون اجاره کردم ..وبه جای طلای نو شروع به خرید و فروش طلای دست دوم کردم ..

(پ .ن ...سبزه میدان ...بخشی از بازار تهران واقع در ابتدای ناصر خسرو که پاساژ بزرگی برای خرید وفروش طلای دست دوم داره)

کار پر رونقی بود بالاخره هر کسی که خریدار باشه یه روزی فروشنده هم میشه ...این به نفع ما بود ..

سعید همون پسر پادو رو برای کار توی مغازه ی دومی گذاشتم ..پسر خوب و سر به راهی بود هرچند که یه وقت هایی از طرز نگاهش یه محبت ناب رو می خوندم ولی سعی می کردم با اخم وجذبه حالیش کنم که این ره که تو می روی به ترکستان است ...

تو همون آپارتمان ارثیه ای زندگیم رو می گذروندم ...خیلی از وضعیتم خوشحال بودم مخصوصا اینکه بعد از مدت ها تونسته بودم به استقلال مادی ومعنوی برسم ...

از خونواده ی عمو بی خبر نبودم ...می رفتم ویه وقت هایی بهشون سر میزدم ...تو این یک ساله شاید به اندازه ی انگشت های دست هم بزرگ رو ندیدم ...کلا از هم فراری بودیم ..جایی که اون بود من نمی رفتم ...جایی که من بودم اون پاشو نمی ذاشت تا اینکه کارساخت خونه تموم شد ...

اره با همه ی سختی هاش تموم شد ومن می تونستم برای اولین بار یه خواب راحت داشته باشم ولی نه ....

مثل اینکه این خواب راحت به من نیومده ...

چند روز پیش اگهی مناقصه ی یه زمین شیشصد متری رو توی دردشت خوندم ..جای خوب و دنجی بود ..ومتراژ زمین هم اونقدر بود که بشه یه محیط تجاری یا مسکونی توپ ساخت ...

تماس گرفتم و حدود قیمت زمین رو دراوردم دو میلیارد و نهصد ....بازهم ..وسوسهء ی داشتن یه مجتمع تجاری ازارم می داد ...

مخصوصا اینکه یه مشتری پا به جفت برای ساختمانم پیدا شده بود که به مبلغ دو میلیارد و صد میلیون تومن کل ساختمان رو یک جا می خرید ...

تعجب نکن ..ساختمان من عالی بود ...از گچ بری های زیبا و نور مخفی های رویایی روی سقف بگیر تا امکانات تفریحی و متنوعش ....مثل سونا و جکوزی و استخر اختصاصی و زمین چمن و فواره ی سنگی و...اوهــــــــــه

این خونه اخر خلاقیت و زیبایی بود ...تمام کف پارکت های خارجی و کابینت های گرون وشیک و دو تا حموم که تو یکیش می شد جکوزی شخصی گذاشت و اتاق خواب های بزرگ دوازده سیزده متری و امــــــــــم دیگه چی بگم برات ..

خونه ی رویایی که میگن همینه ..البته جدای از ساختش ...ویوی خیلی قشنگی هم داشت ..از هر طرف که نگاه می کردی جاده ها و اتوبان های باز تهران با اون چراغ های نورانیش چشم رو خیره میک رد ..

توی پشت بامش ...انواع وسائل بازی بچه ها و دو تا الاچیق بزرگ هم داشت ...خلاصه که خونه ای بود که دلت رو می برد ...

حالا برای این بچه ی من مشتری دست به نقد پیدا شده بود ...ومن با تمام وجود دوست داشتم نیمی از سرمایه ام رو جمع کنم واون زمین خوشگل و مامانی رو بخرم ...

اَه لعنتی ..لعنتی ...خدایا ببین من یه دفعه ....به یه چیزی دل خوش کردم ..اَد... باید بزنی تو حالم ..اخه من که بالاترین رقم رو گفتم ..این تقاضا کننده ی جدید دیگه از کجا سر دراورد ...؟

تلفن دفتر زنگ خورد ...

- خانم فرجامی اقای جهان ارا با شما کار دارن ...

- جهان ارا ؟یعنی چی کار داره ..؟اون که مشتری اش رو پیدا کرد ..

ای خدا یعنی میشه طرف زده باشه زیر همه چی ومن بتونم اون زمین باقلوا رو یه لقمه ی چپ کنم ...؟

.............

مانتو شلوار کرپِ فوق العاده شیک وخوش دوختم رو به همراه شال مشکی که پراز گلهای درشت قرمزِ... سر میکنم ..کفش های سوزنی پاشنه هفت سانتی با یه کیف ستش ...

واز اونجایی که کلا دوست ندارم ته ته ذهن فروشنده ....این فکر باشه که میخوام با رنگ و لعاب بیشتر کارم رو پیش ببرم ...یه مقدار ریمل و یه رژ ملایم میزنم ..همین بسه ...

یه نگاه تو ائینه به خودم میکنم ..خوب بودم ...شیک مرتب ...سنگین ..با وقار ..

نمونه ی یک زن موفق وخوش لباس ...یه دوش کامل با ادکلنم می گیرم ودِ برو که رفتیم ...

رسیدم به هتل تهران ...ماشین رو پارک میکنم وبرای بار ده هزارم فکر میکنم جریان چیه ...چرا جهان ارا گفته برای صحبت های کامل تر حضورا باید منو ببینه ...

- سلام....خوش امدید ...رزرو داشتید ؟

- سلام...مهمان اقای جهان ارا هستم ..

- بله بفرمائید از این طرف... ایشون منتظر شما هستن ...

جهان ارا رو از دور تشخیص دادم ..ولی یه نفر دیگه هم در کنارش نشسته بود که نظرم رو به شدت جلب می کنه ...

یکی که از پشت خیلی اشنا به نظر میومد ..جهان ارا از جاش بلند شد وچند قدمی جلو اومد ...

- سلام خانم فرجامی ...احوال شما؟

سری خم کردم وبا یه لبخند نصفه نیمه جوابش رو دادم ...

- خوش امدید بفرمائید ...

رسیدیم به همون مرد ..

- سلام 

*****

می دونستم... می دونستم ..مگه می شه من بزرگ رو نشناسم..؟ مگه می شه رفیق بچگی هام از یادم بره ...؟کور بشه اون بقالی که مشتریشو نشناسه ...

- سلام ...

- معرفی میکنم ...ایشون اقای ...

- لازم نیست اقای جهان ارا ...جناب فرجامی ...پسر عموی بنده هستن ....خوب هستین اقای فرجامی ...؟

چشمهای روباه صفت بزرگ مثل الماس می درخشید ...معلوم بود به هیچ عنوان جا نخورده....

من که مثل سیب زمین بی رگ خودمو زدم به اون راه ....ولی بالاخره از وجناتم معلوم بود که تعجب کردم ...

- به لطف شما ..

- چه جالب ...من نمیدونستم ..شباهت فامیلی تو این شهر زیادِ ...فکر نمی کردم فامیل باشید اون هم تا این اندازه نزدیک ...

به طعنه گفتم: 

- بعله خیلــــــــــی نزدیک ...خوب اقای جهان ارا بفرمائید بریم سر اصل موضوع ...

خدا خدا می کردم که فروش زمین ربطی به بزرگ نداشته باشه و بزرگ فقط دوست جهان ارا باشه ولی ...

پیش خدمت اومد ..

- چی میل دارید ...؟تروخدا زودتر سفارش بدید قلبم اومد تو حلقم ...

- من چایی ..

- وشما ..

- من هم چایی ...جهان ارا سفارش رو داد:

- خوب قرض از مزاحمت ...خانوم فرجامی شما در طول مناقصه بالا ترین رقم رو پیشنهاد کردین ...اقای فرجامی هم پشنهادی در حد پیشنهاد شما داشتن ..

ازتون خواستم تشریف بیارید تا هم بیشتر با هم آشنا بشیم هم بتونیم یه معامله ی خوب انجام بدیم ..

متاسفانه هردوی شما یه حدود قیمت رو تعیین کردید واین مبلغ با مبلغ پیشنهادی من خیلی تفاوت داره ...

- مبلغ پیشنهادیتون چقدره ..

من بودم که پارازیت انداختم 

- سه میلیارد وپونصد میلیون تومن ...

عجب ادم ناکسیه ...پیر سگ ...خودش هم می دونست که قیمت زمینش بالاتره ...ولی اخه کسی پیدا نمیشه که با این قیمت ازش بخره ...

- ولی اقای جهان ارا ...این مبلغ خیلی زیاده ...من حتی اگه تمام حساب بانکیم رو هم خالی کنم از پس این پیشنهاد بر نمی یام ..

- شما چی اقای فرجامی با مبلغ پیشنهادی من مشکلی ندارید ...؟

- با اینکه اصولا برام خیلی سخته حرف یه خانوم مخصوصا دختر عموم رو تصدیق کنم....

ولی من هم مجبورم حرف خانوم فرجامی رو تائید کنم این مبلغ منصفانه نیست ...

- خیلِ خوب پس کار دیگه ای می کنیم ...شما گفتید ...2.500خوب هرکدوم مبلغ بیشتری رو پیشنهاد کردید زمین متعلق به اونه ...

یه نگاه به بزرگ کردم ...اونم داشت فکر منو میکرد ...

این مردک یه شالاتان واقعیه ...اگه می تونستم همون دقیقه بلند میشدم وسینی چایی وقوری وقندون خوشگل کریستال رو تو سرش خرد وخاکشیر می کردم تا دیگه ازاین شامورتی بازی ها واسه من در نیاره ...

مرتیکه فکر کرده خیلی آرسن لوپنِ ...میخواد سرمن شیره بماله ...بابا من خودم کلی مار خوردم تا افعی شدم ...

ولی بدبختانه زمین حیف بود ...به خدا حیف بود که دست بزرگ زرافه بیفته ...به خاطر همین مجبوری گفتم ...

- من 2600رو پیشنهاد می کنم ...

-2650 

-2670

-2680

نفس عمیقی کشیدم ..ودندون هام رو رو هم سابیدم ...این بزرگ گاگول چه غلطی میکرد ؟...این جوری که داشت پیش میرفت از مبلغ پیشنهادی جهان ارا هم بالا تر میرفت ..

چشم غره ای به بزرگ رفتم... جهنم وضرر ...سگ خور... من باید روی این بزرگ پپه رو کم کنم ..

-2700

با طما نیه گفت ... 0 1 7 2

نیش جهان ارا مدام ومدام بازو بازتر میشد ...خوب معلومه دیگه داره با دمش گردو میشکنه ...

چی دیگه بهتر از این میخواست ....ما دو تا رو مثل خروس جنگی بجون هم انداخته بود ومثل دون ژوان ها... از صحنه ی نبرد تن به تن ما دوتا لذت میبرد...

از لای دندونهای قفل شده غریدم ...

- 2720

بزرگ لبخند موزیانه ای زد ودر کمال خونسردی درحالی که ته چشمهاش کلی ذوق ریخته بود گفت ...

-2730 

I, m so lonely broken angel

I ,m so lonely listen to my heart 

صدای زنگ موبایل جناب جهان ارا بود .....که در بین جنگ جهانی چهارم... دُر افشانی نمود .. ..

مرتیکه ی هاف هافو خجالت هم خوب چیزیه ..یه پاش لب گوره ها ...اون وقت همچین چیزهای جلفی برای موبایلش میزاره ...

- یه چند لحظه ببخشید ..

- جانم عزیزم ..نه جونم ...

- هیچ معلوم هست چه غلطی می کنی ..؟

بزرگ ابرویی بالا انداخت 

- من چه غلطی می کنم؟ ..متوجه منظورت نمی شم دختر عموی عزیز ..من دارم یه زمین توپ رو به قیمتش می خرم ..تو چرا سریش شدی و ول کن معامله نیستی ..؟

-یادته یه بار یه سوالی ازم کردی حالا من اون سوال رو از تو می کنم .....تو خنگی یا خودت رو کلا به خنگی می زنی ...؟

من نمی دونم تو از کدوم خراب شده ای مثل بختک.... رو سر این زمین افتادی ...کاری هم ندارم به اینکه از اول من خواهان این زمین بودم وتو مناقصه اش شرکت کردم 

ولی محض رضای خدا ...چرا حالیت نیست؟ ...جهان ارا از قصد من و تو رو رو در رو کرده که به خاطر اون زمین به جون هم بیفتیم ..وقیمت رو بالاتر ببریم ..

خوب این چه نفعی به حال من یا تو داره ؟..خوب گوشاتو بازکن بزرگ ..من که کم نمی ارم ..تو هرچی بگی من بالاترش رو می گم ..

ولی این کار احمقانه است ...چون تمام هست و نیستمون سراین کار میره واین جهان ارای شارلاتان هم به مراد دلش میرسه ...

گیرم که اصلا من یا تو با بالاترین قیمت زمین رو خریدم ...دیگه پولی برامون نمی مونه که بخوایم بسازیمش ...اونوقت یا مجبوریم بدم بساز بفروش بسازتش که تمامش میشه ضرر یا باید بزاریم همین جوری بمونه و خاک بخوره تا چپمون پر بشه ...

خریت نکن بزرگ ..منو تو می دونیم که این زمین بیشتر از این ها میارزه ...اونم تو این بازاری که داره قیمت همه چی می کشه بالا ...اصلا شاید تو این فاصله که من وتو تو سروکله ی هم میزنیم ..یه مشتری دست به نقد پیدا بشه وجنس رو رو هوا بقاپه ...

- خوب این همه روضه خوندی که من بکشم کنار... ولی کورخوندی من این هلوی پوست کنده رو دو دستی تقدیم تو نمی کنم ...

یه نگاه به جهان ارا که با نیش باز داشت با جی افش گل می گفت وگل میشنید کردم وادامه دادم ..

- اَه بزرگ یه دقیقه خفه خون بگیر ببین چی می گم ..اونوقت اگه راضی نشدی هر غلطی که دلت خواست بکن ...نه حرف من نه حرف تو ..سه دونگ من... سه دونگ تو ...

نه زمین از دستمون می پره نه هست ونیستمون رو سر زمین می دیم ..اونوقت برای ساختش یه خاکی تو سرمون می کنیم ...چطوره هان ...؟

- یعنی باهات شریک بشم ...؟

-یه جوری می گی شریک... انگار من جلوی پاهات زانو زدم و با انگشت برلیان.... ازت تقاضای ازدواج میک نم ..فکر کن بزرگ ..اگه همون 2500 قیمت پایه رو بخریم ..1250 رو من از پول خودم میدم بقیه اش رو تو ...اینجوری بدبخت هم نمیشیم ..خوبه ..؟

- باید فکر کنم ..

- بــــــــــــــــــــــــ ـــــزرگ ...

- خیل خوب باشه ...چرا غربتی بازی در میاری ...؟

-پس بهش می گم با هم شریکی می خریمش اون هم به مبلغ 2500

- خوب شاید قبول نکنه ...جهان ارا دلش رو صابون زده ...فکر نمی کنم دیگه حاضر بشه به همون مبلغ پایه بفروشدش ..

- اخ بزرگ میدونی الان چه آرزویی دارم .؟.اینکه خودم ....این فنجون چایی ِتلخ ِسرد شده رو... درسته ...توی اون ریه هات خالی کنم تا در اثر خفگی ...آناً تموم کنی ....

جهان ارا پول لازمه ..اون هم پول نقد ...وگرنه خر مخشو گاز نگرفته که زمینش رو زیر قیمت به ما بفروشه ...بجنب بزرگ جهان ارا الان میاد ...)

- باشه قبوله ...

- خوبه ...فقط یه چیزی ...

با چشمهای ریز شده تهدیدش کردم ...

- وای به حالت بزرگ... وای به حالت اگه بخوای منو سرکار بزاری ...اونوقت نه من ...نه تو ....

- خیلی خوب... چشمهاتو واسه ی من گرد نکن ...من هرچی باشم ..نامرد نیستم ..

-کسی این حرف رو می زنه که سه سال از دختر عموش بیگاری نکشیده باشه ...

هر دو تو صورت هم بُرّاق شده بودیم که جهان ارا خوش خوشان وسوت زنان وزمزمه کنان سرو کله اش پیدا شد ...

خوب به کجا رسیدید ..؟

- 2500

- چــــــــــــی ؟

چشم های جهان ارا به قاعده ی دو تا کله قند از پس سرش زد بیرون... بی نوا حق داشت... ما رسیده بودیم به دو میلیارد وهفتصد وسی میلیون تومن ....خودش هم هنگ کرده بود ...این دو وپونصد دیگه از کجا سر دراورد ...؟

- شما که به 2730 رسیده بودید ؟

- بعله ولی ما با هم صحبت کردیم وبه توافق رسیدیم که رقم واقعی همون 2500 ...البته ما هردو این زمین رو به صورت شراکتی می خریم سه دونگ بنده وسه دونگ سرکار خانوم ..

- ولی ..ولی اقای فرجامی ..؟

دهن جهان ارا از این حمله ی نا جوانمردانه کف کرده بود ...پریدم وسط حرفش ...

- جناب جهان ارا خودتون می دونید که پول نقد تو این دوره زمونه حکم کیمیا رو داره ..مطمئنآ کسایی که زمین رو بیشتر از این قیمت از شما می خرن چک های چند ماهه میدن ..که اصلا ممکنه اون چک ها پاس نشه ...

درست قیمته ما یکم پائینه ولی تمام پول ما نقد اِ...این مطمئنا به نفع شماست .. من شنیده بودم که شما سریعا می خواید همه ی اموالتون رو بفروشید وبه دلار تبدیل کنید ...بهتره پیشنهاد ما رو قبول کنید این به نفع هر سه ی ماست ...

چشم های بزرگ از استنباط من برق می زد ..

بالاخره بعد از نیم ساعت فک زدن جهان ارا خلع سلاح شد وراضی به فروش ..

دمش گرم ..زدیم تو گوش مال ...

در کمال صلح وصفا از جهان ارای عبوس که تومنی دو زار با نیم ساعت پیشش توفیر داشت خداحافظی کردیم وبا بزرگ اومدیم بیرون ...

- شماره ات رو بده فردا بهت زنگ بزنم ...

- لازم نکرده ...خودم شب زنگ میزنم خونه اتون ...با طوبی کار دارم ...

- یه سوالی از اون اول داره قلقلکم میده تو از کجا این پول رو جور می کنی ...؟

ابرویی بالا انداختم وبا شیطنت گفتم ..

از جن وپری... کاری نداره که... میرم بهشون می گم یک میلیارد ودویست وپنجاه میلیون پول به حسابم واریز کنن اون ها هم در اسرع وقت انجام میدن ..حالا تو به سوال من جواب بده ...

تو از کجا مثل وحی منزل وسط این معالمه سر دراوردی ؟....نگو که برم از جن و پری هام بپرسم ...چون اون هابه کارهای مهمتری می رسن ...وقت نمی کنن به امورات اشخاص بی اهمیتی مثل تو رسیدگی کنن ...

- ترجیح می دم بعدا از جن و پری هات بپرسی تا یکم تو خماری بمونی ...

رسیدم به ماشین ودزدگیر رو زدم ..

- به به چه پژو دویست وشیش خوشگلی ... این البالو رو از کجا جورش کردی...؟یادمه یکی از ارزوهای بچگیت این بود که دلت می خواست یه پژوی البالویی داشته باشی ...

اخی ..چقدر خوبه تمام ارزوی ادم به یه دویست وشیش البالویی ختم بشه ...حتما الان خیلی ذوق داری نه عمو جون ...؟

اومد لپم رو بکشه که با دست زدم زیر دستش ...

- برو بزرگ ...برو خودتو مسخره کن ...عصری زنگ می زنم ساعت محضر رو باهات فیکس می کنم ...فعلا پسر عمو ...

ماشین رو روشن کردم وجلوی چشم های بابا قوریِ بزرگ یه گاز مشتی دادم وراه افتادم ..از تو ائینه یه نگاه بهش انداختم 

هنوز هم با همون دستهای توی جیبش به مسیر ماشین زل زده بود ...

با اینکه دوساعت تموم با اون بزرگ شاسخیم .....مخ جهان ارا رو تلید کردیم ولی بازهم باورم نمیشد که این خود بزرگ بوده که حالا دارم باهاش شراکت می کنم ویه زمین شریکی می خرم ...

***

امضاها انجام شد وجهان ارا با ....اِپِ (لب ولوچه ) یه من و نیم آویزونش امضا کرد وچک رمز دارش رو گرفت ورفت 

وزمین مال ما شد ..مال من و بزرگ ....ولی من احمق نمی دونستم این اول دردسرهایی که از این به بعد قراره با بزرگ داشته باشم ...

داشتم حساب کتاب ماه قبل رو برسی می کردم که دیدم یه چیزی این وسط غلطه ...البته نه در مورد حساب کتاب بلکه در مورد سعید ...

نگاه های سعید می درخشید ...واین درخشش.... تمیز تراز همیشه بود ...ومن به کل ناراحت این همه براقیّت توی چشمهاش بودم ...

گفته بودم که ...محاله ...زنی نتونه معنی نگاه ها رو درک کنه ..

مثل روال همیشه یه فنجون چایی معطر و گذاشت جلوم ...تا اینجای قضیه همه چی نرمال بود ولی بعد ده دقیقه ....

با یه ظرف کوچیک شیرینی رولت ویه پیش دستی میوه های بهاری اومد ...

بازهم براقیت چشم هاش ...ولبخند معصومش ...غلط نکنم امروز ...اینجا یه خبرهایی هست ...ابروهام پرید بالا ...

- چه خبره سعید ...نکنه شیرینی عروسیته ...؟

لبخندی زد وچیزی نگفت ...

دیدی گفتم یه خبرهایی هست ...؟

- بفرمائید مانی خانوم نمک نداره ...

شیرینی رولت کاکائویی ناجور بهم چشمک می زد ...

سرجمع نمی شد بگی ادم دله ای هستم ولی کلا تو خط خرید شرینی تَر برای خودم نبودم... به خاطر همین هر وقت بهم تعارف می شد یه دل سیر شیرینی می خوردم وعذاب وجدان بعدش رو هم نداشتم ...

- چه کدبانو شدی سعید خان ...شیرینی و....میوه و....چایی... خوش به حال زنت ...

باز سعید سرخ وسفید شد ...

نوچ ...دارم از فضولی می میرم ..این چرا اینقدر شیرین شده ...؟چرا اینقدر خجالت می کشه ..؟

حساب کتاب ها رو جمع کردم ...درست مثل همیشه بود دقیق و مو به مو ...

- دستت درد نکنه سعید همه اش درسته ...فقط یکیشون فاکتور خرید نداشت ...

- میاره مانی خانوم ..با اجازه اتون مبلغ رو دادم قرار شد فردا بیاره..می شناسمش ادم خوبیه ..

-باشه اگه تو میگی که حرفی نیست فقط یه موقع از غریبه قبول نکنی که شر می شه ...

- خیالتون جمع مانی خانوم ...کارمو بلدم 

کیف وموبایل وسویچ وبند وبساطم وبه دست گرفتم و حقوق سعید رو دادم ..

- حالا باشه مانی خانوم ...

سعید این پا واون پا می کرد یعنی از اول این مدلی بود ...به روی خودم نیاوردم وبند وبساط به دست... درو چهار طاق کردم که صدای سعید درجا نگهم داشت ...

- مانی خانوم ..؟

- بعله..؟

- میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم ..؟

دیدی گفتم ...؟

-چی شده ...؟

- میشه بنشینید من اینجوری معذبم ...

دروهمون طور چهار طاق.... باز گذاشتم وبرگشتم سر جای اولم ..

- بگو چی شده ...؟

- مانی خانوم حقیقتش من یه درخواستی از شما دارم ...

-وای سعید جونم به لبم اومد ...د ِبگو چی می خوای ...

-ا گه ...

سکوت باقی حرفش بود ... بیچاره شر شر عرق می ریخت ...خوب بگو خودت رو خلاص کن ...پسر مامانی ...

سرم رو انداختم پائین ...ولبخندی زدم ...امان از دست این پسر ساده دل ببین چه طوری داره افتاب مهتاب میشه ...

- اگه اجازه بدید با خوانواده برای امر خیر مزاحمتون بشیم ..

- سعید ...؟

- مانی خانوم من خیلی وقته که از شما خوشم میاد ..یعنی از همون روزی که دیدمتون ولی شرایط من با شما فرق داشت ..شما صاحب مغازه بودید ومن یه پادو ....

از همون موقع با خودم عهد کردم اونقدر خودمو بالا بکشم ..که در خور خواستگاری از شما باشم ..حالا بعد از یه سال کارکردن اونقدری دارم که بتونم تا چند ماه دیگه یه خونه ی معقول بخرم وخرج زندیگم رو در بیارم ..اَ....

- ببخشید که مزاحم خلوتتون شدم ...

- بزرگ ؟...تو اینجا چیکار می کنی ..؟

- سلام بزرگ خان ..خوب هستید ...؟

بزرگ اصلا به سمت سعید نگاه نکرد فقط سر سری کله ای تکون داد وامر فرمود 

-بیا بیرون کارت دارم ...

اخم هام تو هم شد ..اینجا رو از کجا یاد گرفته ...؟

برگشتم سمت سعید ...

- برید مانی خانوم و رو پیشنهاد من هم فکر کنید ..میدونم هنوز مونده تا از نظر مالی همسطح شما باشم ولی خواهش می کنم ...

مانی ...من... دوستت دارم ...عشقم... تنها چیزیه که میتونم تقدیمت کنم ...

- ولی ...

نگاه نگران وصادقانه ی سعید قلبم رو فشرد ..باشه ای گفتم و اومدم بیرون ...

بزرگ دم در ورودی پاساژ رژه می رفت ...

- تو اینجا چی کار میکنی ؟

- این بچه شاشو چه زری زد ؟

- بـــــــــــــــــــزرگ

نگاهی به چپ وراست کردم ..یکی دونفری چپ چپ نگاه می کردن ...

- با توام ..؟

استینش رو گرفتم وبا خودم کشیدمش ...

- بریم بیرون ...بعد برام قلدری کن و صداتو بنداز سرت ...

تند تند پله هارو بالا رفتم وکشون کشون بازوی بزرگ رو هم کشیدم ولی میون پله ها دستش رو کشید و تند تر از من از پله ها بالا رفت ...

پوفی کردم ودنبالش رفتم ...

رسیدیم به یه جی ال ایکس نقره ای ...دزدگیر و زد بازومو کشید و تقریبا تو ماشین هلم داد ..

- دارم میگم تو و سعید چه غلطی میکردید ؟

- اوی روانی صداتو بیار پائین ...تو برای هرکی لاتی برای من زرورق شکلات هم نیستی ...اصلا به تو چه ؟تو کی هستی که بخوام براش توضیح بدم ...؟

- من بزرگترتم ...صاحب اختیار تو ...

- کی همچین زری زده ؟ ...

بعد از خدابیامرز مامان وبابات و بابام ..من مسئول توام ...اصلا کی گفته تو تنها بیایی تو مغازه ؟..پس اون معینی خرفت چه غلطی می کنه ...؟

بزرگ برای بارِ دوم میگم ...صداتو بیار پائین و احترام خودت رو داشته باش ..من به هیچ احد الناسی اجازه ی دخالت تو کارهام رو نمی دم ...چه برسه به تو که قد یه ارزن هم برام ارزش نداری 

- مانی میزنم لهت می کنم ها ...

- ههههه.... فکر می کنی بچه ام که کتک خورم مَلَس باشه ...یه دونه بزنی ده تا می خوری ...فکر کردی اون مانی یه سال پیش هستم که تا میگی پِـــــــــــخ..... بترسه وخودشو تو ده تا سوراخ موش قائم کنه ...

اگه احیانا همچین فکری می کنی .....پس خوب جفت چشمای کورشده ات رو بازکن ومنو دوباره ببین ..اون مانی ماه حیف نون مرده ...حالا یه گرگ جلوت وایساده ....

ودارم باهات اتمام حجت میکنم بزرگ ..پاتو از تو کفش من در بیار وگرنه من می دونم وتو و پلیس 110 که به جرم ایجاد مزاحمت ...دستبند به دست میان سراغت.

کم مونده بود چشم های بزرگ از پس کاسه ی سرش بزنه بیرون ...

- تو.... تو....تو میخوای از من شکایت کنی .؟.

اوه بیچاره کوپ کرد ....یه موقع خفه نشه از بی نفسی.... خونش بیفته گردنم ...

- پس چی ... بهت که گفتم...اون ممه رو لولو برد بزرگ خان ..برای بار اخر می گم ..دیگه بدون قول وقرار قبلی دو رو ور من افتابی نشو ...شریک عزیــــــــــــز ....

از ماشین پیاده شدم و در و چنان بهم کوبیدم که اگه پراید بود تا حالا اوراق شده بود ...

سوار ماشینم شدم و گاز دادم ..خدا خودش این شراکت مزخرف رو با این اَن چوچَک بخیر کنه ..

یه دفعه ای یاد قیافه ی بزرگ افتادم که کم مونده بود سکته کنه ...پقی زدم زیر خنده ...حالا بخند کلی نخند ...

وای خدا مردم از خوشی .... قیافه اش تاریخی شده بود تا حالا اینقدر شوکه ندیده بودمش ...انگار اسمون به زمین اومده بود وبزرگ از شوک حادثه نمی تونست دهن نیمه بازش رو ببنده ...

البته حق داشت ...فکرشو کن.... من از بزرگ شکایت کنم و سرباز بگیرم ببرمش کلانتری ..وای خدا چه لذتی داره کنف کردن بزرگ ...

همین که در خونه رو بستم صدای بوق بوق منشی تلفنی رو هوا بود ...

You have five new message

ابروهام تابه تا شد ...پنج تا؟ کی بوده ؟

اولیش ...بوق ....بوق ...

- سلام خانوم فرجامی ...فردا راس ساعت هشت صبح دم زمین منتظرتونم ...خداحافظ شما ...

دومیش ...بوق... بوق ...

- مانی خونه ای ...؟اگه خونه ای بردار ...مانی ...مردی ؟خدا روصد هزار مرتبه شکر ....زمین مال خودم شد ...نمردی ؟نفس می کشی ؟نمی کشی ؟مانــــــــــــــــی....اَ نسِر مــــــــــــــی ...پلیـــــــــــز....خوب مثل اینکه واقعا نیستی ....

سومیش ...بوق ....بوق ...

- مانی زبون نفهم ..برای من گوشیتو خاموش می کنی؟ ..در ماشین ِمــــــن رو می کوبی ؟مگه دستم بهت نرسه ...تیکه بزرگ گوشته ..

حالا یاد گرفتی برای من شاخ وشونه بکشی ...؟سوسکت می کنم بچه دماغو ...حالا صبر کن ...بزرگ نیستم اگه حالت رو تو قوطی نکنم ...

خوب گوینده ی دوتای قبلی هم معلوم شد ...بزرگ خان ...خنده ام پررنگ شد ...حقته ...بچه دماغو هم خودت هستی ...

چهارمیش ...بوق ...بوق ...

- مانی ..مانی ...مانی ماه ...روانی ....خل ...چل ...ایکبیری ...الاخ ...دیوونه ی زنجیری ...بزرگ چی میگه ...؟می خوای زن سعید پادو بشی ...؟اره ..؟بگو بگو ..همه اش یه دروغه ...یه فریبه ...بگو عجق من ...من وتنها نمی زاری ...؟

اصلا بیا من به پیشنهاد شرمانه ات فکر کردم ...باشه باهم فرار می کنیم میریم به زیمباوه...پیش قبایل سیاه پوست زندگی می کنیم ...وای چه دورنمای زیبایی ...بین اون همه خونه ی بی دروپیکر... وای خدا چه رویای شیرینی ...

مانی خرهستی ولی یه وقت خدا نزنه پس سرت وبیشتر خر بشی ...مانی نیام ببینم رفتی سر خود زن گرفتی که خودم با همین دست هام خفه ات می کنم ..مانی ...می...

مثل اینکه زمان مکالمه تموم شد و گرنه طوبی همچنان برای خودش داستان می بافت ...

پنجمیش...بوق ...بوق ...

- سلام مانی جان ...خوبی دخترم؟بزرگ یه چیزهایی می گفت دل نگرون شدم ..خیلی وقت هم هست که ازت خبر ندارم اومدی یه زنگ بزن ..

با شنیدن پیام اخری امپرم چسبید به سقف ...این بزرگ بزغاله که ایشالله خودم داغشو نبینم ..چه دری وری ای بهشون گفته که طوبی و زن عمو این جوری هول ورشون داشته ...؟

شماره ی بزرگ رو گرفتم ...بوق.. بوق ...ریجکت شد ...

دوباره با بیست درصد عصبانیت بیشتر 

بوق ...بوق ...

- جانم ..؟

- بزرگ ...

-الو ..الو ..صدا نمی یاد ...الو ...هه ...قطع شد ...

دوباره با شصت درصد عصبانیت بیشتر ..وای به روزگارت بزرگ اگه این دفعه باز هم تیاتر برام بازی کنی ...

بوق بوق ...جانم ...

- بزرگ می کشمت ...چی رفتی به زن عمو وطوبی گفتی ...؟

- من ؟من چی گفتم ؟یادم نمیاد چیزی گفته باشم ...

- بــــــــــــــــــــــزر گ ...

- اوی یواش پرده ی گوشم پاره شد ...تازه یه آکش رو برای گوش چپم جور کردم که شما با این دادت ریدی توش ...

- بزرگ ...بزرگ ..

- خیلی خوب بابا جوش نیار باهات شوخی کردم ..راستی سرچی باهات شوخی کردم ؟..ای بابا من چه حواس پرت شدم ..مردم برای ادم حواس نمیزارن که ...

داشتم می گفتم ...؟چی می گفتم ؟...آمـــــــم...آهان یادم اومد ..

من چیزی نگفتم .فقط اخبار موثق رو به سمع ونظرشون رسوندم ..وای بد کردم؟ببخشید مانی خانوم شرمنده نمی دونستم خواستگاری یه شاگرد پادو از صاحبکارش اونم توی یه مغازه ی سی متری جزو رازهای مگواِ...؟:آیم سوسوسو ساری ...پخ...

هر هر خنده اش گوشم رو کر کرد ...

- بزرگ بهتره تا یه ساعت دیگه خونه باشی چون می خوام تمام اخبار موثق و غیر موثقت رو یکجا ... توی اون حلق گل و گشادت فرو کنم ..

- مزین می فرمائید منزل خود...

گوشی رو قطع کردم وهم زمان رینگتون تلفن بی سیمی به صدا دراومد ...

سه تا بوق بعد هم رفت رو منشی تلفنی ...

- مانی جان..مانی ..عزیزم ...نرسیدی ؟

- سلام زن عمو ...

- سلام دخترم ..خوبی؟

- به مرحمت شما ...شما خوبید ...طوبی چطوره ...؟

- الحمد الله مادر ..مانی جان شب خورشت فسنجون درست کردم شام بیا اینجا ..

- اتفاقا همین قصد رو هم داشتم ..چشم.... بزارید یه آبی به دست وصورتم بزنم سه سوته اونجام ..فسنجون ها رو تموم نکنید که من گشنه میمونم ..

-قدمت سر چشم ...نگران نباش ...نمی زارم بزرگ دخلش رو بیاره ...

صدای جیغ طوبی مثل همیشه بلند بود ...

- اوی طوبی گوشم رفت ...بکش کنار اون میکروفون رو ..

- وای دلم برات تنگ شده بود ..

- سلام زن عمو ...

- سلام مانی جان بیاتو مادر ...خوش اومدی ..

- مرسی ..سلام پسر عمو ...

-به به سلام بر دختر عمو وشریک تجاری خودم 

فکم منقبض شد ...ای خدا کاش این بزمجه خواجه بود تا هیچ بشر دیگه ای ازنسل این ادم بوجود نمی اومد ...

شاخک های طوبی تکون خورد 

- شریک تجاری ؟یعنی چی ؟شما با هم شریکید ...؟اصلا کی شریک شدید ...؟مانی چرا هیچی بهم نگفتی ...؟

پوفی کردم وبازدمم رو با حرص فرستادم بیرون ..بزرگ خان اساعه ی فضل فرمودن ...

- اره دقیقا از دیروز شراکتمون شروع شد ..یه زمین ششصد متری رو توی دردشت با هم خریدیم ..

- یعنی سه دونگ سه دونگ ..؟

- اره سه دونگ من... سه دونگ هم لیدی شیپ(سرکار خانوم )

- اره مانی ؟

فقط سر تکون دادم ..زن عمو با یه سینی چایی اومد ..

- به سلامتی ...حالا چی می خواید بسازید ؟

- مجتمع تجاری ..

- مسکونی ..

- نه خیر تجاری ..

- مسکونی ..

-یعنی خودتون هم نمی دونید می خواید چی کار کنید ..؟

-خوب مامان معلومه که من می دونم ..مگه میشه بزرگ خان ندونه چی کار می خواد بکنه ؟...فقط خانم یکم تهی مغز و گیج تشریف دارن ...هنوز نمیدونن چه گِلی به سرشون بگیرن ...

- اوی بزرگ ..میزنم تو دهنت ها ..

- چی...؟ غلط زیادی ...؟

- اره غلط زیادی ...

- استینهای مانتوم رو بالا زدم ..که زن عمو میانجی گری کرد...

-ای باباچه تونه شما دوتا ..؟بزرگ مثلا تو بزرگتری ..

- خوب به این بگو ....اعصاب نمیزاره برای ادم ..هی رو مخ من با کفش تخ تخی میدوئه ..

- اولا من درخت نیستم که بهم میگی این ...دوما ..من اعصاب نمیزارم یا تو دیکتاتور ..؟

زن عمو اصلا شما بگید زمین ما ششصد متره ..به خدا جون میده برای یه پاساژ شیک و با کلاس ..اصلا اگه بتونیم خرجش کنیم ...ممکنه یکی از بهترین مرکزهای خرید بشه ...یه پاساژ چند طبقه با کلی امکانات رفاهی و تفریحی ...

یه طبقه پارکینگ.... یه طبقه شهر بازی سر پوشیده و یه طبقه هم مرکز خرید ...زن عمو شما بگید عالی نیست ...؟

زن عمو مردد بود ..

- اوف مامان چرا داری خام حرف های این گاگول میشی ...؟این بشر حالیش نیست ...میدونید این برنامه ای که میگه چقدر خرج ور میداره .؟..اصلا همین که قرار باشه جواز تجاری براش بگیریم خدا تومن خرجشه ..

تازه این به جز ساخت وساز و هزار تا گرفتاری دیگه اشِ ...درضمن من همچین پولی ندارم و اگه هم داشتم این جوری رو هوا و رو شیکم سیری خرجش نمیکردم ..

- ولی من با نظر مانی موافقم ...می دونید اگه بسازیدش چه پولی تو جیبمون میره ..؟

- اولا که وقتی دو تا مهندس باهم حرف میزنن یه افغانی نمیپره وسط بگه دسته بیله ام شکسته ...بعد هم تو صدات از جای گرم بلند میشه ...میدونی تا این پاساژ بخواد ساخته بشه و فروخته بشه و بهره برداری بشه چقدر طول میکشه ..من تا اون موقع صد تا کفن پوسوندم ....

بابا جان کار هرکس نیست خرمن کوفتن ..گاو نر میخواهد و مرد کهن ...

- برو بابا... برای من فیلسوف شده ...بگو می ترسم خودتو خلاص کن ...بزدل ...ترسو ..

- اره می ترسم ..اصلا تو هر چی میخوای اسمش رو بزار شاید تو پولت از پارو بالا بره ولی من نمی تونم سهم خودم و مامانم و طوبی رو که با هزار بدبختی وجون کندن چند برابرش کردم با ندونم کاری و قد بازی های تو به باد هوا بدم ..

درضمن قرار ما این بود که هردو باهم تصمیم بگیریم ..ومن با تصمیم تو به هیچ عنوان موافق نیستم ..

- اصلا کی نظر تو رو خواست؟ تو بشین مثل دختر بچه ها عروسک بازی تو کن ...کارهارو بسپر به دست مرد خونه ..

- اهان حالا کار من به جایی رسیده که تو برام ادعای مرد بودن بکنی ؟..توهُم زدی ها ...

- بزرگ ببند اون گاله رو ..

- اه باز شما دو تا بهم پریدید مانی بیا یه گلویی تازه کن چایی ات سر شد...

- چشم زن عمو فقط به خاطر گل روی شما خفه اش نمی کنم ...وگرنه تا حالا صد دفعه با صابون برگردون شسته بودم و پهنش کرده بودم سینه کش دیوار تا خشک بشه ...

- مانی ...

- وای ...چاییتون سردشـــــــــــــــد ...

طوبی همچنان ریز ریز می خندید وچایی یخ کرده اش رو سر می کشید .شاید دو دقیقه سکوت برقرار شده بود که بزرگ دوباره دهن گاله اش رو باز کرد ...

راستی جواب سعید پادو رو چی دادی ..؟

- هیـــــــــــــــن ...مانی می خوای زنش بشی ...؟اره؟

- طوبی... بزرگ....به خدا پا میشم با جارو میزنمتون ها ..دو دقیقه اون دهنتو نو ببندید این چایی از گلومون بره پائین... وقت برای سیم جین کردن زیاده ...

نفسی کشیدم... امان از دست این بزرگ شر خر ...بزنم لهش کنم ...نه بابا جوونه ...با ماشین بهش بزنم ..از کمر به پائین فلجش کنم ..نه خوب این جوری که جوون مردم حیف میشه ....

ای خدا یه راهکاری جلوی پای من بزار.... من اخر سر دیوونه میشم میزنم ناکارش می کنم ها...

با همون چشم های ریز شده زل زده بودم بهش ...باچشم و ابرو خط و نشونی کشید که متقابلا همون جور جوابش رو دادم ...

لیوان چایم رو گذاشتم رو میز و نفسی کشیدم ....به هرحال خراب کاریش رو کرده بود باید به زن عمو می گفتم ...به قول قدیمی ها اش کشک خاله اته بخوری پاته نخوری پاته ...

- زن عمو به خدا هیچ خبری نیست این دردونه ات بی خودی شلوغه اش کرده ...سعید پارسال پادوی مغازه بود همون موقع ها یه مغازه ی دیگه توی سبزه میدون اجاره کردم ..و شروع کردم به خرید وفروش طلای دست ودوم ...بهتون که گفته بودم ...؟

- اره مادر گفته بودی ..

-خوب من که ادم معتمد دیگه ای جز اقای معینی نمیشناختم ..بهش گفتم... سعید رو پیشنهاد داد ..پسرخوب و امانت داری بود ودر ضمن از همه مهمتر امتحان پس داده بود ...

- اوه چقدر هم ازش تعریف می کنه ...خدابده شانس ...

دوباره چشم غره ...

- خلاصه من هم گذاشتمش سر مغازه درصدی کار کنه ...خدا وکیلی هم تو این چند ماهه خیلی خوب تونسته ...سود اون مغازه رو چند برابر کنه ...

حالا برای خودش کسی شده ..یه ماشین پراید زیر پاش انداخته وخونه اش رو هم چند ماه دیگه تحویل می گیره ...

همه ی این ها رو ...نه از صدقه سر من.... بلکه از روی همت و سعی و تلاش خودش داره ..من مطمئنم اگه سعید و تجربه اش نبود ...اون مغازه تو همون ماه ها ی اول بسته میشد ...

حالا شما قضاوت کنید سعیدی که از من خواستگاری کرده چه شباهتی به سعید پادوی مغازه ی عمو داره ...هان؟شما بگید که این پسر تحفه ات دادار و دودور راه انداخته وداره همه جا رو پر می کنه ...

زن عمو نگاه عصبانی ای به بزرگ که عین موش ابکشیده یه گوشه نشسته بود وقیافه ی مظلومانه اش من رو هم گول میزد انداخت وگفت:

- ناراحت نشو عزیزم ...ما فقط نگران شدیم که شاید از رو تنهایی وبی کسی بخوای زنش بشی ...

- اخه زن عمو اولا من فوق العاده از زندگی الانم راضیم ..دوما من هنوز جواب سعید رو ندادم ..یعنی اقا زاده پابرهنه پرید تو صحبت های ما وجواب من موکول شد به بعد ...

من هم فعلا دارم رو پیشنهادش فکر می کنم ......می دونید که مال واموال کسی برام مهم نیست ..مهم صداقت و دل پاکشه که هر کسی تو این دوره زمونه تو وجودش نداره ...

- هی مانی مثلا به در میگی که دیوار بشنوه ...

- وا...زن عمو.... این پسرت یه جورایی مشنگ میزنه ها ...یه روانکاوی ببریدش ضرر نداره ...به خدا من نگرانشم ..خیلی توهُم گرا شده ..همه رو از دم دشمن می بینه ...ای وای ..میترسم اخر سر یه بلایی سر خودش بیاره ...

طوبی چشمکی زد که ناخوداگاه لبام به خنده واشد و بزرگ هم این خنده رو دید ...

- دیدی دیدی مامان داره مسخره ام میکنه ...؟

-اَه بزرگ بس کن ..یه وقت هایی فکر می کنم به جای سی ویک سال یازده سال سن داری ..خجالت بکش ...اگه سر وقتش ازدواج کرده بودی الان بچه ات کلاس اول بود ...حداقل اگه خجالت از قد و قوارت نمیکشی از روی منِ پیرزن شرم کن ..

مانی جان ولش کن این بزرگ رو ..بیا بریم شام بخوریم که خورشتم دیگه جا افتاده ..

یه ماچ گنده از لپ های توپولش کردم ویه چشمک یواشکی حواله ی بزرگ کردم ..بزرگ درمرحله ی انفجار بود ...

ماه می درخشید... ماه کامل وخاکستری ...

- مانی ؟

- هوم ..

.واقعا می خوای به پیشنهاد سعید فکر کنی ...؟

سرم رو به زنجیر تاپ تکیه دادم وزل زدم بهش ...

میدونم باور اینهمه تغیر برات خیلی سخته ....ولی زن عمو و طوبی بعد از مرگ عمو و اون برنامه ای که براشون اجرا کردم یه جورایی از اون همه خصومت خودشون دست برداشتن وعوض شدن ...

هم اینکه دیگه اونقدر پولدار نبودن ..هم اینکه از همه نظراخلاق مردم باهاشون سرد شده بود ودیگه اون وجهه ی گذشته رو نداشتن ...

تو اون موقع من به دادشون رسیدم با رفتاری که مثل همیشه بود نه خیلی رسمی نه خیلی صمیمی ...

اونجا بود که طوبی باهام عیاق شد و گفت که عمو بهشون نگفته من رو کجا برده حتی بزرگ هم ....نتونسته با جلز و ولز کردن ردی ازم بدست بیاره ...

ولی سکته ی اول وبعد هم دوم عمو باعث شد تا عمو به خودش بیاد و بخواد تا دوباره من رو ببینه ..زن عمو هم اعتراف کرد که بهم سخت گرفته و حالا می خواد مثل یه مادر برام جبران کنه ..

دروغ نمیگم اگه بزرگ اونجا زندگی نمی کرد ترجیح میدادم که کنارشون باشم ..بالاخره زندگی براشون سخت شده بود و باید تو این جور مواقع دستشون رو می گرفتم ....

ولی امان از دست بزرگ ....خودت که دیدی چه اعجوبه ای شده ...ولی من هم کم نمیارم ...یکی اون میگه دو تا من ...دو تا من میگم ده تا اون ...خلاصه که یه جورهایی کژدار و مریض باهاش سر می کنم ...

- نباید بهش فکر کنم؟نکنه تو هم مثل بزرگ فکر میکنی 

که با گوشه وکنایه میگه چون از لحاظ مالی ازمن پائین تره به خاطر پولم برام نقشه کشیده...؟

- کی همچین حرفی زد ...اه گمشو با اون چشم های ترسناکت ...ادم زهره اش اب میشه ...من موندم بزرگ ِخنگ عاشق چی تو شده ...؟

با دست کوبید به دهنش ...قیافه اش شرمسار شد ...انگار که این قضیه رو نباید می گفت و حالا مثل کش تنبون از تو دهنش در رفته ...با یه پوزخند مسخره منتظر ادامه ی حرفش بودم ..

- نوچ بزرگ بفهمه پوستم رو غلفتی می کنه ...ولی به جهنم موقع خواب جای کله و پام رو عوض می کنم ...(کنایه از اینکه برام مهم نیست )

وای خدا مامان رو بگو مطمئنم یه وشگون اساسی ازم می گیره و میگه دختره ی حراف .... نخود تو دهن تو خیس نمی خوره ...خدایا اخه من چرا اینقدر حرافم ...؟

- وای طوبی چقدر اسمون ریسمون میبافی ...تو یه چیزی پروندی من هم به عنوان جوک سال بهش خندیدم ..ولش کن دیگه دختر ...

- نه به خدا ..جوک چیه؟عین واقعیته ...بزرگ از همون موقعی که رفتی همه چیز رو به من گفت ...یعنی خودم پا پی اِش شدم اون هم از دست تو دلخور بود همه چیز رو بهم گفت ...می دونم که از دستش شاکی هستی ولی به خدا بزرگ هنوز دوستت داره 

- طوبی ...خر نشو ..چرت نگو ...وسکوت کن ..به خدا اگه حرف نزنی کسی فکر نمیکنه که تو لالی ...

- مانی ...

- اوف بس میکنی یا می خوای این شب قشنگ رو به کل ریده مال کنی ..هان ؟

- خیلی خوب توام....بدتر از بزرگ .. مدام داری پاچه ام رو می گیری ...اصلا به من چه خودم وتو این لوس بازی های شما دخالت میدم ..اونقدر تو حسرت همدیگه بسوزید و تو سروکله ی هم بزنید تا جوون مرگ بشید ...

بهت قول شرف میدم که حتی موقع مرگ هم نذارم که قبرهاتون کنار هم باشه ..

- اوی طوبی حالا درسته که می خوام سر به تن بزرگ نباشه ولی توی بی رحم ...من وبزرگ رو کشتی و خاک کردی و سنگ قبرمون رو هم سفارش دادی نه ...؟

- ای بمیری مانی ..خوب راست میگم ..شما دو تا یه عمره خاطر هم رو می خواید ..اون بزرگ که تا یادمه واله وشیدای تو بود وسرو ته اش رو میزدیم... می رسیدیم به تو ..

تو هم... خوب جیک تو جیک بودی باهاش ..حالا سرچی مثل گاوهای وحشی افتادید به جون هم و چشمتون رو ....رو اون همه محبت بستید... بماند ..ولی خودت خوب میدونی هنوز که هنوز هم همدیگه رو دوست دارید ..

دستم رو گذاشتم رو پیشونیش ..

- نوچ... نه... تب نداری ..هوا هم که خوبه ...سردیت هم نکرده ...شاید شام زیاد خوردی؟ ...پاشو یه چایی نبات بخور سر دلت سبک بشه ..

- اوف باشه ..تو بمون با همین لوس و ننر بازی ها و وقتی که رها اومد و بزرگ رو مجبور به عقد با خودش کرد حالت جا میاد ...

اونوقت تو هم مثل این داستانهای هپی اِند سایت نودوهشتی ها ...از سر لجبازی با بزرگ میری....زن اون سعید یوبس میشی ..

اصلا دوست دارم زودتر بریم خواستگاری رها تا زودتر زن داداشم بشه ..اخی ...چقدر خوبه ادم یه زن داداش ِ...ترگل ورگل مثل رها جونم داشته باشه ...

- تو رسما وکتبا غلط میکنی خواستگاری کسی بری..بعدهم رها دیگه کدوم خریه ؟

- وا ...مانی ..تو که حسود نبودی ..ادم که به هووش حسادت نمی کنه ..بالاخره یه بزرگی هست ...دو نفری نصفش می کنید با هم میزنید تو رگ ...وای چه جالب میشه 

- طوبـــــــــــــــی بگو ببینم رها کیه ...؟

- اِ قضیه برات مهیج شد؟ ..نمیگم تا بمونی تو خماری ...تا دفعه ی بعد این بچه بازی هات رو بزاری واسه خلوت خودت و

.... ابرویی بالا انداخت وادامه داد ...

- خودش ...

- طوبی وایسا.... کجا داری میری...؟ میگم رها کیه ...؟

- نمی گم تا اون دو تا چشم هایِ قد نعلبکیت.... دربیاد ...

- طوبی لوس نشو ...رها کیه ؟

- دقیقا همون کسیه که باعث میشه تا جناب عالی دست وپات بلرزه و هول ورت داره ..

- اِ مسخره ..همه اش خالی بندی بود ..؟

- خالی کجا بود ..؟طرف ده قبضه عزمش رو جزم کرده وخواستگار پرو پاقرص داداش بزرگمه ...اونوقت تو نشستی داری خودتو باد میزنی وبرای بزرگ نازو نوز می کنی ...

- وای طوبی تو قصد خودکشی داری نه ...؟میگم مثل بچه ی ادم بگو رها کیه ...؟

-خوب تو که اینقدر دوست داری بدونی ......خودت حدس بزن ...

- دختر خاله هات نیستن.... چون هنوز فنچن ...از خوانواده ی داییت هم نیست چون تا جایی که دیدم فقط پسر داره ..اِ طوبی بگو دیگه ...برای من جدول سودوکو طرح نکن ...

- بابا جان ...رها ....؟همون که باباش با بابام دوست بود ...دختر اقای نجم ..رها توپولی ..

- وای راست میگی ..؟اون که عین بوم غلتان میمونه ..

- خوب باشه ..فعلا که با تمام خدم و حشم ومال ومنالِ باباش ....پابه جفت خواستگارِ داداشمِ ..

- هیــــن ...(وای چه حرفها.. چه چیزها...آدم شاخ در میاره ..کلنگ از اسمون افتاد ونشکست ..)(با قِر این قسمت رو بخونید )

همچین دهنش رو پر میکنه میگه رها... ادم فکر می کنه یه حوری پری رو صدا میکنه ....البته شایسته ی جناب بزرگ خان... بیشتر از رها خانوم با بیست کیلو دنبلان نیست ...

- نــــــــــــــه ؟باداداش من بودی ؟صبر کن ..صبر کن حسابت رو برسم ..

از پله ها دوئیدم بالا ...اومدم دمپائی هامو زود در بیارم که پام سرخورد وباشونه رفتم تو چهارچوب در ..

- آخ ....

اومدم شونه ام رو بچسبم که زرپی خوردم به یه نفر ..وضارب و مضروب .....باهم ولو شدیم رو زمین وهر هر خنده ی طوبی رفت هوا ...

آی مامان له شدم ...گوشت کوبیده شدم ...وای خردو خمیر شدم ...

- خاک تو سرت کنن مانی... پاشو خودتو جمع کن ابروت رفت ..

- حالت خوبه مانی ..؟

باشرمساری نشستم ..

- ببخشید ندیدمت ..تو خوبی ؟..اخه سرت ناجور به زمین خورد ...

دستی به پس کله اش کشید وگفت ..

- اره بابا ...

بلند شدو دستم رو کشید ..سرپا شدم..

- ببخشید ..

- خوب حالا ....همچین عذرخواهی می کنه هر کی ندونه فکر می کنه من وتو چقدر باهم خوبیم ...خبرنداره که تو می خوای دونه به دونه دندون های من رو تو دهنم خرد کنی ومن هم دونه به دونه گیساتو بکشم و کچلت کنم ..

- بزرگ ..

لبهاش به هم خورد وبی صدا نجوا کرد ..

- جونم ..

نگاهم به لب هاش خیره موند ..این مدل حرف زدن رو خیلی وقته ندیدم ..نشنیدم ..لمس نکردم ...ولی خوب میدونم چی پشت این کلمه هست ..

این کلمه یعنی قلبم مال تواِ ...تو دست ِتو ..کاش دستت رو سفت مشت کنی تا دل عاشق وتپنده ام از بین دستهان نلغزه ...

یه دفعه ای احساس کردم صورتم گر گرفت و..بعد از حدود نه سال خون گرم توی رگهام جاری شد ...

سرمو انداختم پائین واز کنارش رد شدم .. طوبی پشت سرم داد زد 

- مانی چی شدی؟حالت خوبه ..؟

- اره بابا خوبم ..من میرم بخوابم ...شب بخیر ...

نمیدونم چرا لحن شب بخیر گفتن بزرگ رو دوست داشتم ..مثل همون وقتهایی که بچه بودم وبهم شب بخیر می گفتیم ..درست مثل همون موقع ها ..

ولی من برخلاف اون روزها..... برنگشتم تا بهش لبخند بزنم ..یا بگم خوب بخوابی ..

این بار هیچ کدوم از اون جمله هایِ از ته دل رو.... بهش نگفتم 

ولی باید اعتراف کنم که دوست داشتم بگم ..... دلم میخواست برگردم وبگم ..

- شب تو هم بخیر بزرگ ...برخلاف تمام روزهایی که ارامشت رو گرفتم ...امیدوارم خوابهای طلایی ببینی ... 

پله هارو بالا رفتم.. درحالی که نمیدونم چرا احساس میکردم قفسه ی سینه ام دیگه حرکت نمی کنه ..انگار که خالی شده بود از حضور گرم قلبم ...

انگار که قلب هوسبازم زیر قدم های بزرگ جامونده بود ..دوست داشتم برگردم وبرش دارم ..ولی ...

امان از این غرور لعنتی ...که از وقتی که عمو رفت ...مثل یه گیاه هرز دورم رو گرفته و رهام نمی کنه

قدم هام بی اراده به سمت پنجره کشیده شد...حالا چرا پنجره ؟..

می خوای ماه رو ببینی ..؟می خوای یاد خاطره ها بیفتی ...؟

نمی دونم ...فقط دوست دارم برم لب پنجره ...

پرده رو کنار زدم ...قلبم اونجا ...کنار باغچه...رو به پنجره ..زل زده به من ..

نمیدونم چرا دست هام اطاعت نمی کردن ..؟چشمان فرمان نمی بردن ..وزل م یزدن ..

زل نزن به چشم هاش ..زل نزن ..ممکنه افسون شی ..مسخ بشی ..نئشه بشی مثل الان ..

مثلا این ساعت شب که ماه کامله ...وحس جنون رو به رگ هات تزریق میکنه ...پرده رو ول کن ...ولش کن دیگه ...

زل نزن ..برگرد ..عقب گرد کن ..خیلی راحت ..کاری نداره که ...

پس چرا حرکت نمی کنی ..؟چرا هنوز وایسادی و با سر انگشت تور پرده رو نگه داشتی ؟...

وهنوز زل زدی به اون دو تا چشم جادویی ...

ابری روی ماه رو پوشوند ..وهوا تاریک شد ..

شاید به فاصله ی چند ثانیه به خودم اومدم و دونه به دونه شروع کردم به فرمانبرداری..

سرانگشت هام پرده رو ول کرد ..قدم هام عقب گرد کرد و من ...روی تخت تنهای خودم به صرف دیدن خواب های طلایی دعوت شدم ...

صدای قدم هاش رو میشناختم ..پله ها رو رد کرد وبی مکث از کنار در اتاقم گذشت ..

پتومو بالا تر کشیدم تا صدای دور شدن قدم ها رو نشنوم ..

برام سخت بود که بدونم داره ازم دور میشه ..خیلی دور ...

پتو رو کشیدم رو سرم تا صدای پیچ و تاب خوردن قدم های بزرگ از توی سرم محو شه و من به مهمونی همون خوابهای طلایی ام برسم

ولی نمی دونم چرا خوابهای طلایی ام تبدیل شد به بزرگ کودکی هام ..

همون که همیشه پناهم بود ..همدمم ..سنگ صبور خاموشم....

***

صبح فردا با صدای مشتی که به در می خورد بیدار شدم ...

خدایا زلزله اومده؟شاید خونه اتیش گرفته ...شاید هم بزرگ از ده طبقه پرت شده ...

ای بابا چرا پرت و پلا میگم صبح اول صبحی ...اینجا سر جمع دو طبقه هم نمیشه ...

- مانی بیدار شدی ..؟مانی پاشو دیگه ..ساعت هشت سر زمین قرار داریم ..پاشو مانی.... مانی پاشـــــــــو تا با پارچ اب سراغت نیومدم ...

دیشب تا صبح نخوابیده بودم یعنی رویای بزرگ ِکودکی هام نذاشت که بخوابم ..به خاطر همین عنق و کسل بودم ..دروبا ضرب باز کردم 

- چیه؟چته اول صبحی ..

خشن ...بی منطق ..خونسرد ...بی احساس ..زل زد به من ...

- بهتره زودتر اماده شی ..من هزار تا کار نیمه تموم دارم ونمی تونم منتظر یه جوجه مدرسه ای بشم ...

- چی ؟بامنی ؟

یه کله کشید توی اتاق رو دید زد

- باز توهُم زدی ؟مگه غیر از تو کس دیگه ای هم روبه روم وایساده ؟شاید هم خوابی ...

بازومو محکم فشرد و ادامه داد ..

- بیدار شو مانی... وقت رفتنه ...

بازومو به تندی کشیدم ...

- دست به من نزن ..

- اُکی پس بجنب ..چون اگه تا نیم ساعت دیگه حاضر واماده دم در نباشی من میرم و تو مجبوری با تاکسی بیایی ..

وتا وقتی که تو برسی من تمام کارها رو به تنهایی انجام دادم ودیگه هم به نظراتت اهمیت نمیدم ..)

راس ساعت هفت ونیم تو حیاط جلوی ماشین رژه می رفتم

راس هفت ونیم هم بزرگ خان درو باز کرد وبدون نگاه به من سوار ماشینش شد ..

من هم سوار شدم ...ایضا...بدون نگاه کردن به بزرگ..

- اصلا این قرار سر زمین برای چیه ...؟ما که قراره مرکز خرید بسازیم ..باید یه مهندس ومعمار خبره گیر بیاریم تا یه حدود قیمت تعیین کنن ...)

چون میدونستم شدیدا با مجتمع تجاری مخالفه من هم مدام از این مرکز خرید مثل اهرم فشار استفاده میکردم ومخ بزرگ رو یکجا بار کامیون می کردم ...

- خانوم لجباز ...یک دنده ..خودخواه ..زورگو ..ما میریم ....چون اقای جلیل وند معمار قدیمی و کار کشته ایه ...ومیدونه چه زمینی به چه دردی می خوره ..

در ضمن حدود قیمت هم دستشه ..پس لطفا تا دم زمین چفت دهنت رو ببند وبزار اعصاب کش اومده ی بنده استراحت کنه ...

- خودخواه خودتی ..

- باشه من هستم فعلا خفه .........لطـــــــــــفا ...

- بی تربیت ..

پوفی کرد وچیزی نگفت من هم نگفتم ..یعنی حوصله اش رو نداشتم ..

یه جایی تو رویاهام ..بین بزرگ کوچیک و بزرگ گیر کرده بودم ...

کدومشون مهمتره ...؟

این بزرگ سراپا نخوت که چنان با طمانینه و خیال راحت داره میرونه که ادم ناخوداگاه احساس ارامش میکنه ....؟

یا اون بزرگ کودکی هام که وقتی دستش رو دور شونه ام حلقه می کرد احساس امنیت توی تمام رگ وپی ام جریان می یافت ...

کدومش بهتره هان ؟تو به من میگی ؟

سکوت توی ماشین خفقان اور بود ...بی حرف ..بی کلام ..بی تنش ..هردو ساکن ..هردو مهر سکوت بر لب...

جلیل وند قانع ام کرد که زمین به درد مجتمع تجاری نمی خوره ...چون هم زمین جایِ خیلی پرتی ِ... هم خیلی خرج داره ...

آه رویای زیبای مرکز خرید ششصد متری ....همراه با شهر بازی سر پوشیده وپارکینگ وامکانات رفاهی...بدرود...من ارزوی ساختنت را با خود به گور خواهم برد ...

قرار شد یه مجتمع بیست واحدی با کل امکانات بسازیم تا هم خرجمون زیاد نشه هم بتونیم یه بهره برداری منطقی از زمین بکنیم ...

باشه حالا که نمیشه.... جهنم وضرر... بزار ایده ی بزرگ اجرا بشه... یه مجتمع بیست واحده زیاد هم بد نیست ..نون خوبی توشه ...

دوماه گذشته ودرحال اسکلت زدنیم ..اسکلت های بتونی پهن ..برای ضد زلزله بودن ومیله های گرد داخلش ...هر روز از صبح تا شب سر ساختمونم ...

به خاطر علاقه ام به این کار... کلا بی خیال ادامه ی تحصیل تو رشته ی ریاضی محض شدم ویه سرِ دارم کار می کنم ..

بوی خاک وآجر رو دوست دارم ...میرم و میام و نظر میدم ....داد میزنم ..ارد میدم و بزرگ رو شاکی وشاکی وشاکی تر می کنم ..

از بامبول هایی که برای نیومدن من به سر ساختمون در میاورد ...می گذرم ...که جون به لبم می کرد ...مدام ایراد ....گیر ...شکایت ...بهانه گیری ...

اخه یکی نیست بگه .....مگه من تو زندگی و کار تو دخالت می کنم ؟.....که تو مدام نوک دماغت رو تو زندگی من فرو می کنی ...؟

اگه صبح زود می اومدم ..یه گیری می داد ...دیر می اومدم ...یه گیر دیگه می داد ...

من نمی دونم مگه چه اشکالی داشت ؟...من این کار رو دست داشتم.... 

ولی بزرگ به هیچ عنوان از حضور من راضی نبود وهر روز عصبانی تر میشد خیلی خیلی عصبانی ..تا اینکه یه روز ..

- خانوم مهنّس ..عایق های هوا هنوز نیومده ؟

- باشه اقا باقر من هماهنگ می کنم ..

این پا واون پا کرد .. معلوم بود باهام کارداره ...

- چیه اقا باقر کار دیگه ای داری ؟

-راستش شرمنده ام.... به خدا روم نمیشه بگم ..ولی مجبورم ..خواهرم مریضه ..میخوام اگه بشه یه مساعده بگیرم ببرمش بیمارستان فارابی ...

- خدا بد نده ...چی شده؟

- چشمش ورم کرده ..شده کاسه ی خون ...نمید ونم تراشه توی چشمشه یا عفونت کرده ...

- باشه اقا باقر ....عصری بیا از اقای فرجامی بگیر ....

- دستتون درد نکنه ...خداسایتون رو از سرما کم نکنه ..خانوم مهنِس ...

- اقا باقر شما در کنار این دعاها...... یه لطفی کن وبه من نگو مهندس ..من فرجامی هستم خانوم فرجامی ..باشه ...؟

- باشه خانوم مُه...ببخشید... خانوم فرجامی ..من عصری مزاحم میشم ..با اجازه ...

- به سلامت ...اخ راستی اقا باقر ...

- بله خانوم؟

-کاری از دست من بر میاد بگو ...ایشالله خدا خواهرت رو هم شفا بده ...

لبخندی زدو بازهم دعام کرد ...دلم گرفت ...

اقا باقر واقعا مرد زحمت کشی بود ...کاش می تونستم کار بیشتری براش انجام بدم ...ولی اونقدر عزت نفس داشت که همین یه مورد رو هم از رو ناچاری انجام داده بود ...

باخودم گفتم ...دیدی معجزه ی پول رو ...؟می تونی ببخشی ..وبرای اخرت ثوابِ پیش پیش بفرستی ..بازهم بگو پول چرک کف دسته ...

ساعت ده شب بود که داشتم سر یه طرح گچ بری با بزرگ دهن به دهن می ذاشتم ...

دقیقا به معنای واقعی کلمه ی دهن به دهن فکر کن ...چون نه اون کوتاه می یومد نه من ...

هردو مثل فیلم های وسترن دوتا اسلحه به روی هم کشیده بودیم وقصد دوئل داشتیم کـــــــــه ...

وای بزرگ ...؟

- چیه ؟یواشتر ...قلبم ریخت ...

- پول مساعده ی اقا باقر رو دادی ...؟

- نه ....مگه من بنگاه خیریه باز کردم که هر کی از در اومد تو... بهش مساعده بدم ..

- یعنی ندادی ؟

چشم هام چهار تاشده بود ...مگه میشه به اون پیرمرد بیچاره که ازارش به مورچه هم نمی رسید پول نداده باشه ؟

- نه که ندادم ..چرا بدم ..؟طرف ...منوعبدالله فرض کرده ...میگه خواهرم مریضه ...چشم هاش بادکرده ..واسه ی من دودوزه بازی در میاره ... 

صورتش رو با ناراحتی جمع کرد ...

- مرتیکه ی پوفیوز ِ تن پرور ....یعنی اگه می تونستم با یه تیپا از در بیرونش می کردم ..تازه می گفت از تو اجازه گرفته ..فکر کرده با همه آرّه ...با ماهم آرّه ..

اخه یکی نیست بهش بگه چلغوز.... من اگه قرار بود از این پول های یا مفت به کسی بدم که باید همون روزهای اول کاسه ی چه کنم چه کنم دستم می گرفتم و...می رفتم گدایی دم ِخونه ی مر....

لیوان اب سرد رو برداشتم وبا تمام حرصم روی سرش خالی کردم ...بزرگ یه هو نفس کم اورد ...

- ما...ن...ی ...؟چی... چی... کار می کنی ؟

- تو ...

نفس نفس میزدم ...ازنفرت زیاد نمیتونستم ادامه ی جمله ام رو کامل کنم ...

-تو بی شرف ترین ..آشغال ترین ..نانجیب ترین ...وبی عاطفه ترین ..ادمی هستی که تو عمر بیست وسه ساله ام دیدم ...

ازت متنفرم ..شرمم میشه با تو ...تو این کار ...شراکت کنم ..

فردا میرم بنگاهی ..قیمت زمین وحساب کتابش رو در میارم .. یا سهمت رو بفروش یا من سهمم رو بهت می فروشم ...والسلام ..

- مانی ..چی داری میگی ؟..مانی ...

اشک توی چشم هام حلقه بست .. این بزرگ چقدر بی چشم ورواِ..

همون جا جلوی چشم های متحیر وصورت خیس از ابش زنگ زدم به اقا باقر ...

- سلام اقا باقر 

جواب سلامم.... یه سلام دل مرده بودم ..

قلبم ریش شد ...ای تو ذاتت بزرگ نامرد ...

- شرمنده ام به خدا اقا باقر.... تورو خدا حلالم کن ..من نمی خواستم این جوری بشه 

عصری فراموش کردم به اقای فرجامی بگم ..اون بنده ی خدا روحش هم خبر نداشت وگرنه مساعده رو میداد ...

(شاید پیش خودت بگی ...اگه از بزرگ حالم بهم میخوره چرا دارم خرابکاریش رو لاپوشونی می کنم ؟...

خوب نمیشد ابروش رو جلوی اقا باقر ببرم ..مردِ وغرورش ...اگه حرفی میزدم ....دوروزدیگه خود همین اقا باقر تره هم برای حرف هاش خرد نمیکرد ...)

- حال خواهرتون چطوره ...؟بهتر شدن ..؟

اهی کشید که تا ته دلم رو سوزوند ...چشم غره ای به بزرگ رفتم که مثل انتن گوش هاش ....پیش گوشی ِمن بود ...

- راضیم به رضاش ...خدای ماهم بزرگه خانم مهنّس ...

- اقا باقر ببخش... بزرگی کن وببخش ...من همین الان مساعده رو برات میارم ..با شه؟

- ولی الان که ساعت ده ورب شبِ ...

- عیب نداره ..این جوری فردا صبح میتونی خواهرتو ببری دکتر ..منو واقای فرجامی رو می بخشی؟

- این حرف رو نزنید خانوم مهنّس.... من که دینی از شما طلب ندارم ..حتی اگه هم ندید بازهم حق ندارم که ناراحت بشم ...

- نه اقا باقر ..جای این حرفها بگو یه کلام ما رو می بخشی یا نه ...؟

- نگید خانوم مهنس ..شما چشم وچراغ ما هستید ...خدانکنه ازتون دلگیر باشم ..

- پس ادرس رو بده ...پول رو بیارم ..

-ولی این موقع شب درست نیست شما تنها بیاین ...شما بگید من میام دنبالش ...

- اخه وسیله که نداری ...از میدون راه اهن تا اینجا کلی راهه ... نه بگو خودم میارمش ...

-بگو من براش میارم ...

نگاهی به بزرگ که این جمله از دهنش در رفته بود انداختم ...

-اقا باقر نگران نباش با اقای فرجامی میارمش ....

ادرس رو گرفتم وبدون یه نگاه اضافه رفتم تا اماده بشم ..

مانتو و شالم رو با حرص سر کردم وغر زدم ...

-مرتیکه ی نخراشیده ....اون پول بی صاحاب مونده بخوره تو سرت ..تفاله چایی ..

در اتاقمو کوبیدم و همچنان غر غر کردم ..

- چی شده مانی چرا درو میکوبی ...؟

-برو از اون داداش آنتیکت بپرس ...اخه من موندم تو وجود این بشر چیزی به اسم رحم وانصاف وجود نداره ...؟

- حالا چرا اینقدر قرمز شدی ...؟بگو چته داری منفجر می شی ...؟

- اخه من چی بگم ...کدومش رو بگم ...ولم کن طوبی الان کار دارم ...بعدا مفصل این شیرین کاری داداشت رو تعریف می کنم ..

- حالا با این قیافه نری داداشم می گرخه ..

- طوبی ...تو واون داداشت رو بهم گره میزنم و....میندازمتون تو دریای مدیترانه تا از شر جفتتون راحت بشم ...

- اوه اونم کی ؟تو ...؟همینم مونده تو بخوای منو گره بزنی ...

- طـــــــــــــوبـــــــــ ــــی ...

- خوب بابا تسلیم... بیا برو ..امروز کلا رو مُد نیستی ها ...

از پله ها اومدم پائین وهمچنان مثل پیرزن ها غرغر کردم ...

- من موندم اصلا این ادم ....باچه رویی میخواد تو صورت اقا باقر نگاه کنه ..؟ 

ازپله ها اومدم پائین ..وهمچنان ..غر....غـــــــر

بزرگ سویچ وکارت به دست پائین پله ها اماده بود ..

حیف .....حیف.... که نه ادرس رو خوب می شناختم نه دلش رو داشتم تنهایی تو همچین محله ای برم ...وگرنه عمرا این بی بته ی کرمک رو باخودم می بردم ...

چشمم که به عابر بانکش افتاد از دستش قاپیدم ...نشستم تو ماشین وپرتش کردم تو داشبورد 

- چیه چرا عابر بانک رومی گیری ...؟

- لازم نکرده شما از پولهای زحمت کشیده ات خرج کنی ...من خودم پول اقا باقررو میدم 

- باز تو هار شدی ..داروهات رو خوردی ...؟

- بزرگ فقط کافیه یک کلمه ..فقط یک کلمه ی دیگه ازت بشنوم ..تا همین جا پیاده شم وخودم برم ...

پس حرف نزن.....خفه شو ...و راهت رو برو ...این هم ادرس ...درضمن دم یه عابر بانک وایسا می خوام پول بگیرم ...

- خوب تو که پول می خواستی چرا عابر بانک من رو گرفتی ...؟

- چی بهت گفتم ...؟نگفتم ....خفه ...؟

- اوی مانی ...خیلی بی چاک ودهن شدی ها ...هزار بار گفتم با این کارگرها دهن به دهن نذار ...

ده هزار بارگفتم ...نمی خواد بیای سر ساختمون ...به خاطرهمین میگم ..نیگاه... عین ادم های چاله میدون حرف میزنی ....

جیغ بنفش من چنان بلند بود که احساس کردم تمام گلوم سوخت ...وبه سرفه افتادم ..

- خیل خوب... نمیخواد صدای گوش خراشتو به رخ من بکشی ...دیگه کاری باهات ندارم ...

پول رو با اقا باقر دادم ..اونقدر دعام کرد که سبک تر شدم ..خواهرشم دیدم ...راست می گفت ...یکی از چشمهاش کاسه ی خون بود ونیمه بسته ...

یه نگاه ناراحت به بزرگ انداختم ..بزرگ مثل موش ابکشیده یه گوشه وایساده بود وهیچی نمی گفت ...

فقط اخر سر اقا باقر رو کشید کنارو یکم پول بهش داد ..

دروغ نمیگم ته دلم خوشحال شدم ...واقعا با این کارش سعی داشت خرابکاریش رو ماست مالی کنه ...خوب حالا که پشیمونه من چرا این مرافعه رو ادامه بدم ...

توی ماشین نه من حرف زدم نه بزرگ... هردو ناراحت و افسرده بودیم ...واقعا مردم چه جوری زندگی می کردن و ما چه جوری ...

- ازدستم دلخوری ..؟

- نباید باشم ...؟

- حق داری خودمم از دست گیج بازی هام خسته شدم ...چه برسه به تو ...

-میدونی چی داره اذیتم می کنه ..اینکه چه جوری اون بزرگ چند سال پیش رسیده به جایی که فرق بین راست ودروغ رو نمی فهمه ...؟

چه جوری دیگه حرف توی چشم های مردم رو نمی خونه و...به همچین ادم معقولی... تهمت تن پرور رو میزنه ..؟

بزرگ یه وقت هایی با خودم فکر می کنم...شاید من هیچ وقت تو رو نمی شناختم ...

شاید فکر می کردم که اخلاقت رو میدونم... شاید اطمینان زیاد از حد به خودم وبیشتر از همه به شناخت تو داشتم ...

تو واقعا شایستگی اون همه اعتباررونداشتی ...

-........

-چیه چرا هیچی نمیگی ..؟یالله ازخودت دفاع کن ....سینه ات رو بده جلو وبادی توی غبغبت بندازوبگو ...

(من ...بزرگ فرجامی هیچ وقت اشتباه نمی کنم ..)

- مانی بسه دیگه.... اینقدر سرزنشم نکن ...

- سرزنش ..؟من که چیزی نگفتم ....گفتم ؟نه نگفتم ..

چیزهایی که دارم میگم حتی یه درصد هم از حرف هایی که تو به اون اقا باقر بنده خدا نسبت دادی رو هم جبران نمی کنه ...

پوزخندی زدم وادامه دادم 

- میبینی ...؟کوه غرورت مثل یه تل شنی پودر شد وبه هوا رفت ...

- اره خیلی وقته که دیگه هیچ غروری برام نمونده ...هرچی هست ونیست سایه ی اون غرور لعنتی که تا چند وقته دیگه چیزی ازش باقی نمی مونه ..میدونی چرا؟

برگشت ونفسش رو تو صورتم فوت کرد ...

- چون کسی که یه روزی منو بزرگ می دونست و به من ....دل گرم بود ....حالا دیگه برام تره هم خورد نمی کنه ...چون دیگه بهم اعتماد نداره ..

نگاه سنگینش رو ازم گرفت وچشم به جاده دوخت ..

- چون بهم گفته دیگه تو سری خور نیست ومی خواد رو پاهای خودش وایسه ..حالا من رو به کناری گذاشته وخودش قدم هاش رو به تنهایی بر میداره ..

دیگه به من احتیاجی نداره ...دیگه انقدر رفته و دوئیده که دیگه من ونمی بینه.... که دیگه برنمی گرده تا من رو که پشت سرش با چشم های حسرت بار باقی مونده ام رو ببینه ...

سکوت کردم ...یعنی غیر از سکوت جوابی نداشتم ...خدایا چرا این شب مصیبت بار تموم نمی شه ...؟

فردا صبح رو در حالی شروع کردم که من و بزرگ به جز سلام وعلیک هیچ حرف دیگه ای نزدیم ...

روابط تیره و تارمون حالا دیگه به چالش کشیده شده بود ..

بزرگ سرش تو کارخودش بود و دیگه بهم گیر نمی داد ..

چون می دونست هرحرفی بزنه ده تا جوابش رو می گیره ومن به هیچ کدوم از حرفهاش اهمیت نمی دم ...

سه شنبه بود ...هواگرم ....داغ ....خفه و پرحرارت ...

از گرمای زیاد نمی شد نفس کشید احساس می کردم تا لباس زیرم خیس از عرق شده ...

تو مرحله ی سفت کاری ساختمان بودیم که ...

- مانی ...مانی ...

- هیس ....چته ؟...چرا داد میزنی ..؟صد دفعه بهت نگفتم به اسم کوچیک صدام نکن ...

خوبه خودت اخر بچه با غیرت هایی.... اونوقت همچین چیز مهمی رو فراموش می کنی ...؟

- حرف رو عوض نکن ...این اوس (اوستا) جعفر چی میگه ...؟

- چی میگه .؟

- میگه تو گفتی دیوار اتاق خواب رو سه سانت جلوتر بیاره ...؟

- اره من گفتم ..

- بی مشورت من ..؟بدون صلاح دید من ..؟

- اره ...مشورت با تو کیلویی چنده؟ من با مهندس شریفی صحبت کردم اون هم نظر من رو تائید کرد...درضمن از طرف شهرداری هم مشکلی نداره ...

- تو غلط کردی با اون مهندس شریفیت ...تو واون هر سروسرّی دارید مال بیرون ازمحیط کاریه ...

چندقدم فاصله ی بین خودم وخودش رو طی کردم ورفتم توسینه اش 

- د حرف دهنت رو بفهم .....چی داری میگی برای خودت ...؟

با انگشت سبابه تهدیدم کرد ..

- ببین مانی ..من کاری ندارم که از اول ساخت این زمین با اون شریفی زبون نفهم عیاق شدی و دیت میزاری ...

ولی دارم بهت میگم ..اگه بخوای این رابطه رو بیاری سرکار و باعث بشی خللی تو ساخت این زمین ایجاد بشه ..خودم جلوی تو و اون مهندس قلابیت رو می گیرم ...

من هم انگشت سبابه ام رو کنار انگشتش اوردم 

- حالا تو خوب گوش هاتو بازکن بزرگ خان ...من نه ...می دونم راجع به کدوم رابطه حرف میزنی... نه اهمیت می دم که تو چه فکری راجع به من میکنی ..

ولی اگه تو به خوای جلوی کار من سنگ بندازی واشکال تراشی کنی ..این منم که به شخصه جلوت وایمیستم وقلم جفت پاهاتو خرد می کنم ...

داشتم بر می گشتم که دوباره چرخیدم به سمتش ..

- درضمن باراخرت باشه این وصله ها رو به من می چسبونی ...

من مثل تو نیستم که رفیق هیز و نامردم رو تو حریم زندگیم وارد کنم تا به ناموسم پیشنهاد های جور واجور بده ...

- یعنی می خوای باور کنم که هیچ رابطه ای بین تو وشریفی نیست ..؟

- گیرم که باشه یا نباشه ...تو این وسط چیکاره ای ...؟

-من ...؟

یه لحظه از هیبتش ترسیدم ..حالا من یه زری زدم تا بچزونمش ...این چرا به خودش گرفت ..؟

دستم رو کشید و برد داخل ..میون کلی دیوار بالا رفته ..جایی که از هیچ جای دیگه ای دید نداشت ...

دستم رو ول کن ..آی یواش ..چته روانی ؟

دستمو با ضرب ول کرد ..

- من چیکاره ام ؟من همه ی کاره تو...کسی که یه عمرِ به پای توی قدر نشناس سوخته و دم نزده ...

مانی دست از سر این مجتمع بردار ..من خسته شدم ..خسته از اینهمه نزدیک ودرعین حال دوری ..

تو کنارمی ..پیشمی ...تو یه قدمیم هستی ..ولی من ندارمت ..نمی تونم لمست کنم ..از وقتی ساخت این زمین شروع شده خواب خوراک ندارم ..

همش فکر می کنم شریفی بهت نظر داره ...همیشه دارم حرص می خورم که کارگرها به چه چشمی بهت نگاه می کنن ..

همش نگرانم که نکنه یه موقع یکدومشون خفتت کنه ...

مانی اعتراف می کنم که تو بردی.... ازت خواهش می کنم ..استدعا می کنم ..بزار این کار رو به تنهایی تموم کنم...

بیا سر ساختمون و سر بزن... ولی نه موقعی که کارگرها هستن و دارن با چشم هاشون تمام هیکلت رو درسته قورت میدن ...

مانی من ...نمی تونم ..بفهم ...برام سخته ..برو خونه ..قول می دم همون کاری رو انجام بدم که تو می خوای 

- نه بزرگ... نمی تونی با این حرف ها حق من رو ازم بگیری ....بهت اجازه نمیدم ..

من بد نمی پوشم ...سبک و جلف نیستم که نگران نگاه های هرزه ی این واون باشم ...

اصلا مگه این نگاه ها فقط مال این کارگرهاست ...؟این جوری که تو حرف می زنی من باید تو خونه ام سنگر بگیرم تا نکنه یه موقع کسی بهم ناخنک بزنه ...

نه بزرگ ....این روضه ها رو برام نخون که گریه ام در نمی یاد ...

من تا اخرش کار خودم رو انجام می دم ..کاری هم به ایده های مردسالارانه ی تو ندارم ...

- مانی ازت خواهش می کنم ..

- نه همین که گفتم ..من گوشم از این حرف ها پره ...

- مانی ...

- خانوم فرجامی ...

- اومدم ..

بدون نگاه کردن به بزرگ برگشتم درحالی که نمی دونستم تا نیم ساعت دیگه چه بلایی قراره سرش بیاد ...

***

- خانوم فرجامی ..خانوم فرجامی...

- چیه چی شده ..؟

- مهندس ...افتاد پائین ...

- مهندس؟... مهندس کیه ...؟

- بزرگ خان ..

- بزرگ ..؟

اصلا نفهمیدم ...که چه جوری کلاه از سرم برداشتم و راهی شدم ..

-بزرگ ازطبقه ی اول پرت شده بود پائین ..صورت خونی وساق پای شکسته اش که نیمی از استخوانش از گوشت بیرون زده بود دلم رو ریش کرد ...

- بزرگ ...بزرگ ...

بزرگ فقط ناله می کرد ..

- زنگ بزنید اورژآنس ...زود باشید داره از دست میره ...

- بزرگ منو نیگاه... بزرگ ...

خدایا چشم هاتو واکن ...منو می بینی؟. ..بزرگ ..ببخشید ..هرچی تو بگی ...بزرگ ...صدامو می شنوی ...؟

به صورتش ضربه زدم ولی بزرگ دیگه حتی ناله هم نمی کرد ...

یه ساعته که پشت اتاق عمل انتظار می کشیم ..انتظاروانتظار ..

بنده ی خدا زن عمو اون قدر گریه کرده که چشم هاش باز نمی شه ..طوبی یکم ارومتره هرچند اون هم کنار من پشت در اتاق رژه میره و منتظرِ دکتره ...

اقای دکتر اقای دکتر چی شد ..

خوشبختانه فقط پاش شکسته توش پلاتین گذاشتیم یه چند وقتی باید پاش تو گچ باشه ...

عذاب وجدان مثل یه طناب دار دورگلوم رو خفت کرده بود و رهام نمی کرد ..

نمی دونم چرا همه اش فکر می کردم که اگه باهاش سر به سر نمی ذاشتم و یکم باهاش راه می یومدم این بلا سرش نمی یومد ...

عباس می گفت ..حواسش اصلا نبوده و رولبه ی طبقه ی اول راه می رفته... که نا غافل پاش پیچ می خوره وپرت می شه رو سنگ و کلوخ های روی زمین ..

***

دو ساعته که بزرگ به هوش اومده ومن جرات وارد شدن به اتاق رو ندارم ...می ترسم یه موقع چیزی بگه و زن عمو از دستم ناراحت بشه ...دل رو می زنم به دریا ومیرم تو ..

- سلام پسر عمو ...

بزرگ اصلا بهم نگاه نمی کنه که بخواد جواب سلامم رو بده ...

- از قدیم گفتن جواب سلام واجبه ها ...

- گیرم که علیک ...این اینجا چی کار می کنه مامان ...؟

- اِ بزرگ ...یعنی چی؟دختر عموته ها ..

- خوب باشه.... بندازش بیرون اعصابشو ندارم ...

- نه پسر عمو نیازی به تیپا ندارم ..خودم مثل بچه ی ادم میرم بیرون ..

شما اعصاب خودتو ناراحت نکن ..یه موقع دردش میزنه به پات.... با اجازه اتون زن عمو ..کاری داشتید خبرم کنید ..

طوبی گفت :

- میری خونه ...؟

-نه میرم سر ساختمون ....با مهندس شریفی قرار کاری دارم ..

اخم های بزرگ تو هم شد ...حقشه... 

حالا اعصاب دیدن من رو نداری...حالا دیگه جلوی طوبی وزن عمو من رو کنف می کنی ...؟بزار یه اشی برات بپزم که یه وجب روغن روش باشه ...

روی زن عمو رو بوسیدم که بزرگ غر زد ...

- بدون من حق نداری بری سر ساختمون ...

- وا یعنی چی ؟من اگه نرم پس کی بره ..؟

تو که تا چند وقت...... تو خونتون تلپ می شی وبه صرف بخور بخواب دعوتی ...من باید جورتو بکشم دیگه ...

- نمی خواد... تو هم میمونی خونه... شریفی خودش میاد خونه توضیح میده ...

- اِ زن عمو... جلوی دهن این پسرتو بگیر... هی داره برای من تعیین تکلیف میکنه ...

-مانی جان می دونم چی میگی ...ولی بزرگ حال نداره ...نذار بیشتر از این حرص بخوره ...باشه مادر ؟

- ولی زن عمو ...

زن عمو چشم وابرویی به التماس اومد ..

- به خاطر گل روی من ...

یه نگاه به نیش از بناگوش در رفته ی بزرگ انداختم ...به مسخره گفتم:

- ببند اون نیشت رو ..خمیردندون گرون میشه ..

رو به زن عمو ادامه دادم :

باشه زن عمو... به خاطر گل روی شما چشم می مونم ...ولی فقط تا وقتی که از بیمارستان مرخص بشه بعد ازاون به هیچ کس اجازه ی دخالت نمیدم ..

- قربونت برم مادر... ایشالله خودم جبران می کنم ..

بزرگ مرخص شد و مصیبت های وارده بیشتر ...

دیگه نمی ذاشت حتی از تو خونه جُم بخورم ..با زور... تهدید... داد و قال ..تطمیع...پاچه خواری از زن عمو

خلاصه به هر ترفندی ...من رو خونه نشین کرده بود ...

ازخدا پنهون نیست از تو چه پنهون ..که من هم لی لی به لالاش می ذاشتم ...دلم نمی ومد برنجونمش ..

همین که یادش می فتادم که ممکن بود حادثه ی بدتری براش اتفاق بیفته 

یا اصلا شاید ضربه مغزی می شد و ممکن بود الان پیشمون باشه .ناخوادگاه دلم نرم می شد وکمتر سر به سرش می ذاشتم ..

حالا یه موقع پیش خودت فکر نکنی که اون هرچی می گفت... من هم جلوش تعظیم می کردم ومی گفتم: 

- چشم سرورم امر شما اطاعت میشه ...نه ...

من وبزرگ کلا آبمون تو یه جوب نمی رفت ..وکل کل ها همچنان ادامه داشت ...

مهندس شریفی اومد و....وای ....نق نق و غر بزرگ بیشتر شد ...

اونقدر زیاد که می خواستم یه امپول هوا تو رگش بزنم وخودم و خودش رو یکجا خلاص کنم ..

- چرا وقتی باهاش حرف میزدی نیشت باز بود ..؟

- به تو چه ؟مگه تو مفتشی ..؟یا وکیل وصی ام هستی که بخوام بهت توضیح بدم ..؟

- اره هم مفتشتم ..هم وکیل وصیت ...هم اقا بالا سرت ..حالا بگو ببینم چی داشت در گوشت پچ پچ می کرد...؟

- وای بزرگ کم کم داری مالیخولیایی میشی ...ول کن ..هر چی که هست به خودم ربط داره ..

اصلا به کوری چشم تو بهم پیشنهاد ازدواج داد ...دلت خنک شد ...؟

یا خدا....! این دیگه از کجا به مخ من خطور کرد ؟...حالا یه موقع قاطی نکنه ...؟

- چی ؟خواستگاری کرد ؟مامان ..مامان ..

- چیه بزرگ جان ...

- اون عصای من رو بده 

- چرا ؟...کاری داری بگو به من انجام بدم ...

-نه مامان ...میخوام فک این شریفی نکره رو پیاده کنم ..کار خودمه از دست شما ساخته نیست ...

زن عمو با کف دست کوبید رو لپش ...

- چی...؟ خدا منو مرگ بده.... مگه دیوونه شدی بزرگ ..؟

- اره معلومه که دیوونه شدم ...اگه دیوونه نبودم که مرتیکه نمی یومد جلوی روی من در گوش نامزد من وز وز کنه و

تو روز روشن وجلوی جفت چشم های کور شده ی من ازش خواستگاری کنه ...

- بشین سرجات بابا ...خونتو کثیف نکن ...خون نداریم بهت بزنیم ..

زن عمو اون عصا رو بدید به من... خودم درستش می کنم 

زن عمو رو با کلی چاکرم مخلصم بیرون کردم ...اون بیچاره هم می دونست فقط من از پس بزرگ بر میام ...به خاط همین من وبزرگ رو تنها گذاشت ...

با خیال راحت درو بستم و قفل کردم ..که اگه خواست سر و صدا کنه کسی مزاحممون نشه ...

- خوب حالا من موندم و تو ...

- اوه مانی.... تو چه قدر باهوشی .... نمی دونستم این قدر هوس بودن با من رو داری وگرنه زودتر دست به کار می شدم.. 

من وبگو که خیلی وقته می خواستم مامان رو دک کنم..

ولی شرمنده عزیزم ...این چند وقته تو استراحت مطلقم ...به خدا من هم خیلی وقته دوست داشتم یه امشب رو بی خیال دنیا میشدیم وخوش می گذروندیم ..

از تجسم حرف هاش قرمز شدم وخجالت کشیدم ..بی شرم بی حیا ...

عصا رو بردم بالا ویه دونه کوبیدم تو شکمش ...

- آخخخخخخخخخ 

- این برای لطفت ...عزیزم ..من هم خیلی وقته دوست داشتم امشب رو با تو باشم اصلا این اروزی چندین و چند ساله ی منه ...

یکی دیگه کوبیدم تو شکمش ...

رنگش شد مثل لبو ونفسش رفت و تو خودش جمع شد ...

- این هم برای اینکه بار اخرت باشه که من رو به اسم نامزدت صدا می کنی ...

عصا رو دوباره بلند کردم که صدای طوبی وبزرگ هم زمان بلند شد ..

- نه نزن.. نزن... باشه... باشه هرچی تو بگی ..فعلا که قدرت افتاده تو دست تو ...

فعلا بتازون مانی خانوم ..بزار این پای قلم شده رو از تو گچ در بیارم ..بعد من می دونم وتو ....

-شما...القاعده(درسته؟) مراقب زبونت باش که یه موقع دُر و گوهر ازشون نریزه ..که ممکنه اون یکی پات هم قلم بشه ...

دستم به دستگیره رفت که ...

- مانی بالا بری... پائین بیای... زن منی ..پس بی خودی جفتک ننداز ...

برگشتم وگفتم ..

- بزرگ میام ها ...

- خوب بیا عزیزم ..زودتر بیا که من خیلی وقته منتظر این لحظه ام ..اصلا گور بابای استراحت مطلق ..امشب رو عشقه 

- اوف بـــــــــــــزرگ ..

- جانم عشق من ...

دروباز کردم وجلوی چشم های هراسون طوبی کوبیدم به هم ..

-بیا این از عصای داداشت ...مثل اینکه درست وحسابی قاطی کرد وفیوز پرونده

خوب از همین جا بود که ..بزرگ بازی جدیدش رو شروع کرد ..

عزیزم ...عشقم ..مای لاو ...سوییتی ...

این ها یه شمه ی کوچیک ....از لغاتی بود که هرروز و هرروز من رو باهاشون صدا می کرد 

وخنده ی ریز ریز طوبی و لبخند ملیح زن عمو رو قلقلک می داد ...

کم مونده بود از دستش سر به کوه و بیابون بزارم ...

دیگه زن عمو وطوبی هم باهاش دست به یکی کرده بودن و من بیچاره رو تنها گیر انداخته بودن ..

از همه طرف تحت فشار بودم ودیگه نمی دونستم چه جوری جوابشونو بدم ...

ولی بزار بعد از مدت ها یه اعترافی کنم ..ته ته ذهنم یه جورهایی خودم رو متعلق به بزرگ می دونستم ..

انگار که ازاولین روزهای عمر من ....بزرگ مرد من بوده و هست ..وتا وقتی که من زنده ام و اون داره نفس می کشه مرد من خواهد بود ...

چنان جایگاه بزرگ تو قلب من تثبیت شده بود که حتی به مغزم هم خطور نمی کرد که مرد دیگه ای رو به جاش بنشونم ..

بزار برات یه مثالی بزنم ..پدر همیشه تو ذهن بچه هاش پدر می مونه ..نه عوض میشه ..نه شکسته ...نه محو... نه تار ...

بزرگ هم همین طور بود.... بد وخوب مرد ذهن من بود ...

شماتتم نکن ..این حس درونی بیست وخرده ای سال توی وجودم جا خوش کرده بود ..مگه میشه حالا ردش کنم یا نفیِ ش کنم ..

***

تا اینکه خبر این حرف دهن به دهن وگوش به گوش رسید به عمه و بعد هم مادرجون ...یعنی همون مادر بزرگ طوبی که ذکر و خیریش رو گفتم ...

هیچ وقت یادم نمی ره ...اصلا مگه میشه یادم بره ..این عجیب ترین مدل خواستگاری بود که دیدم ..

ظهری داشتم سالاد درست می کردم..البته تو پرانتز بگم که به لطف بزرگ خان ..نمی تونستم قدمی از تو خونه بیرون بزارم ...می گفت ...می خوای بری سر ساختمون ...پس باید تو خونه بمونی تا حال من خوب بشه ...

***

درزدن ..

صدای احوالپرسی سرخوش طوبی وزن عمو میومد ..

رفتم دم در ..

- سلام مادرجون ..

- سلام عروس گلم ..

جونــــــــــــــم ...؟عروس گلم ..؟

- خوبی مانی جان ؟

- به مرحمت شما ..بفرمائید مادرجون ...

- بیا اینجا... بیا دخترم ..که من با این پا درد وحشتناکم فقط و فقط به خاطر تو اومدم ...بیا که اقاجون هم تو خونه تنهاست ...

خدایا افتاب از کدوم طرف دراومده ..اینجا چه خبره ..

نشستم کنارش ..بوی توطئه می یومد ..همه چیز مشکوک بود ..

- سلام مادرجون ...

گل از گل مادرجون شکفت ..

- سلام گل پسر ..کلاغه خبرهای خوش رو بهم رسوند ..از کی قصد کردی قاپ دختر گل مارو بدزدی ..؟

بزرگ پرسون پرسون خودشو انداخت رو مبل ..خواستم حرفی بزنم که بزرگ از قصد نذاشت لب باز کنم ..

- مادرجون خودت که بهتر من رو می شناسی من یه عمر تو نخ این دختر هستم ..

حالا هم شکر خدا وضع و حالم خوبه و دست و بالم باز ....

خدا خیرت بده مادرجون همین امروز قال این قضیه رو بکن تمومش کن ..عروس خانوم ما فراری تشریف دارن ...اگه بپره دیگه دستمون بهش نمی رسه ..

مادرجون دستش رو دور شونه ام حلقه کرد وگفت:

- دختر من ناز داره ...زیادی هم ناز داره ..ولی ما نازشو می خریم ..نازگل خانوم ..

شما هم بهتره چند روز صبرکنی تا با یه مراسم درست و درمون دست زنت رو تو دست هات بزارم ...

- مادرجون ..

- چیه گل دختر ...؟

- شما اصلا نظر من رو پرسیدید ؟

-ن یازی به پرسیدن نبود ...چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است ..دختر جان از قدیم گفتن ..رنگ رخساره خبر می دهد از سر درون ..

من این موها رو تو اسیاب سفید نکردم ..... یه عمره منتظر این روز بودم ..تا الان هم اگه دست دست کردم ..به خاطر این بود که نمی خواستم پشت سرم بگن دختر یتیم رو مجبوری سر سفره ی عقد نشوندم ..

حالا هم این اداها رو بزار برای وقتی که زن بزرگ شدی ..اونوقت تو تا هروقت که دلت خواست براش ناز کن ..اون هم نازت رو می کشه ..

- مادرجون ...

- هیس ....دختر ادم رو حرف بزرگترش نه نمیاره ...مخصوصا رو حرف من که فقط خوبیتو می خوام نازگلم ...

حالاهم پاشو چند تا چایی لب ریز ولب دوز و قند پهلو بریز که بعد از این همه حرف زدن کلی می چسبه ...

با بی میلی از جام بلند شدم ..وبا چشم وابرو واسه ی بزرگ که ذوق از چشماش بیرون می زد خط و نشون کشیدم ..

چایی رو گردوندم که مادرجون من رو کنارخودش نشوند ...

- بیا کنار من بزرگ جان ..

بزرگ هم با همون پاش طرف دیگه ی مادر جون نشست ..

مادرجون زیرلب ذکر می گفت.

- سمیه بیا مادر ...کجا موندی ..؟

- اومدم مادرجون ..

طوبی قربون قدت مادر ...اون قرآن و چادر سفید مادرت رو بگیر بیار...

- سمیه اومدی ..؟

-ا ومدم ...اومدم ..

من متعجب وتا حدی ترسیده و بزرگ با ذوق و شوق به بدو بدو های طوبی و زن عمو نگاه می کردیم ...

مادرجون خونسرد و ریلکس ذکر می گفت و اُردِ ناشتا می داد ..ونمایش رو رهبری می کرد ...

طوبی با چادر وزن عمو با یه قران سفید توی دستش اومد ..

- مانی جان مادر پاشو این چادر رو سرت کن ..

ذهنم پیش پیش برای خودش همه ی ماجرا رو می ساخت می دونستم در ساعت های اتی همه ی زندگیم دستخوش تغیر میشه ولی باز هم زبونم الکن مونده بود وچیزی به لب نمی اوردم ..

انگار خودم هم از این وضعیت بلا تکلیف خسته شده بودم.... دلم هوای همون دست های قوی و شونه های محکم رو کرده بود که وقتی مثل یه سرو رونده من رو زیر بال وپرش می گرفت همه ی وجودم پراز آرامش میشد ..

چادر رو سرم کردم ..اومدم بشینم که ....

- مانی جان بیا پیش بزرگ ..

- مادرجون ...

مادرجون لبش رو گاز گرفت و زن عمو اشاره به سکوت کرد ...

با فاصله از بزرگ نشستم ...بزرگ کم مونده بود از خوشی بشکن بزنه.... چنان نیشش تا بناگوشش باز بود که انگار لاتاریش برده ..

طوبی قران رو تو بغلم گذاشت و در گوشم پچ پچ کرد ..

- همیشه از خدا می خواستم.... هم تو... هم بزرگ خوشبخت بشید ...حالا موقع اینه که به اروزم برسم ...مانی بعله رو بگو باشه ؟...

- مانی جان مادر یه صیغه ی محرمیت یک ماهه میخونم تا هم به هم محرم باشید تا بتونید با هم راحت صحبت کنید ....هم تا وقتی که پای بزرگ رو باز کنید ...چشم های بزرگ مرتکب گناه نشن ..

هرچی باشه بزرگ به چشم نامزد خودش به تو نگاه می کنه ..این طرز نگاه کردن گناه داره ...

بعله رو بگو تا تو این یه ماهه قشنگ با هم سنگاتون رو وا بکنید وکدورت ها رو دور بریزید ...

هی ...اره دیگه ...به همین راحتی ...به همین اسونی ...من مانی ماه فرجامی ..به بزرگ فرجامی محرم شدم ..

ویه انگشتر قدیمی ....نشون بزرگ تو انگشت انگشتری من شد ...

***

کل کل های من وبزرگ همچنان ادامه داشت ..پای بزرگ از گچ باز شد و بازهم کل کل ها ادامه داشت ..

اصلا مگه میشه بزرگ حرفی بزنه و من تائیدش کنم.... یا من چیزی بگم و بزرگ روش نه نیاره ...

تنها تفاوتمون با قبل این بود که قدرت بزرگ بیشتر شده بود... یعنی راحت می تونست به اسم اینکه شوهرمه تو کارهام سرک بکشه ..

ولی بهت دروغ نمی گم ..زیاد فضولی نمی کرد ...یعنی به هیچ کاری جز کارهای ساختمون کاری نداشت ...

ولی در مورد ساختمون ..به هیچ وجه کوتاه نیومد و علنا من رو خونه نشین کرد ..

هرچند عصر به عصر لطف میکرد ومن رو سر ساختمون می برد وبه پیشنهاداتم اگه جاش بود عمل می کرد 

تور روي صورتم رو صاف مي کنم . ..بزرگ با دسته گل اومد تو ..

- وا ماني ؟چرا شبيه به عجوزه ها شدي ..؟

- بـــــزرگ ...

- ها چيه ...؟کيه ...کيه..؟کيـــــــــــه ...

- بزرگ ..

- جانم عزيزم ..

- خواهش ميکنم امروز رو به خودم وخودت مرخصي بده و بزار از اين روز لذت ببريم ..

تو که خداي نکرده نمي خواي مراسم رو بهم بريزم وبرم ..؟

- واي نه ماني جان دستم به دامن پف پفي عروسيت ...يه موقع خر نشي واين کار و بکني ..

- بـــــزرگ

- اخ اشتب شد ..يه موقع گاو نشي واين کارو کني ...

- بـــــــزرگ ..

- زرافه نشي ..؟

-بــــــــــــــزرگ ..

- اهان اهان صبر کن... صبرکن يادم افتاد گرگ نما نشي ...؟

جيغ بنفش من باعث شد دست از اداهاش برداره .

***

- با اجازه ی مادرجون بعله ...

صداي کف وهل هله همه جا رو پر کرد ..

- ديدي اخر سر خر شدي و زنم شدي ..

وشگوني ازش گرفتم ..

- نه مثل اينکه هوس کتک کردي ..

- اخ خانـــــوم ....شما دست به زن داريد؟ ..شرمنده من نمي تونم با ادمي که دستش هرزه ..زندگي کنم ..من ميخوام معامله رو فسخ کنم ...اقاي عاقد ..

- بزرگ بسه ....بس کن... خواهش ميکنم ..

طوبي پا برهنه پريد تو التماس هاي من ...

- ماني ..بزرگ ....زشته بابا.... از هم فاصله بگيريد ...ماني بيا کنار کم مونده بپري تو بغلش ...

بزرگ ....هوي بزرگ با توام ..بکش کنار زود باش ..نديد...بديد ..

- بابا به من چه ..اين مثل چسب دوقلو به من چسبيده ..لامصب عجب چسبي هم داره ..غليظ ....با صرفه ..

من و طوبي باهم غريديم ..

- بــــــــــــزرگ ...

- چشم چشم ...خودم مي دونم خفه شم و گرنه از شب دومادي خبري نيست ...

هدايا وماچ بارون ها و لي لي کردن ها ...تموم شد ومن وبزرگ رو تو اتاق عقد تنها گذاشتن ..

- حالا ديگه من مثل چسب دوقول ام هان ..؟

-ماني عزيزم اروم باش ..امشب شب عروسي ماست ..

- مگه من از اون اول بهت نمي گم ول کن.... اتش بس... تو هي رو مخم راه ميري ..

صبر کن بزرگ .....صبر کن نَدو...من با اين کفش ها ..

اخخخخخخخ ..

- چي شدي ماني؟ ...ماني خوبي؟ ..پات پيچ خورد ..؟

يه دونه فندقي کوبيدم تو ملاجش ..

- حقته بگير ..

- اي ماني بلا پدرتو در ميارم ..

دستش رفت بالا که دست هام رو جلوي صورتم گرفتم

- نه.... نزني ها ..

چند لحظه سکوت شد ودست هاي بزرگ اروم ونرم منو تو خودشون حل کردن ..

- ماني...؟

- هوم ...

عطر تنش رو با لذت بو کشيدم ..

- مي دوني چقدر خوشحالم...؟ 

چيزي براي گفتن نداشتم ...فقط دوست داشتم براي هميشه و تا ابد ميون اغوش گرمش باقي بمونم ...

- بالاخره زنم شدي ..مال خود خود من ..

من و بيشتر به خودش فشرد ...

- ماني منو بخشيدي ..؟

لبخندي زدم و سرم رو بلند کردم وبراي اولين باربعد از مدتها چونه اش رو که يه فرو رفتگي باحال توش بود رو بوسيدم ..

- اره ...

دستم رو دور گردنش حلقه کردم ..

-ت و چي؟... مي توني منو ببخشي ...؟اگه اون روز باهات بحث نمي کردم ...

پيشونيم رو بوسيد وگفت ..

- هيسسسس ....مگه ميشه از تو دلگير باشم؟

تقه اي به در خورد وطوباي بي حيا کله کشيد تو ..

- هي شما دو تا ...زود باشيد جمع کنيد خودتونو ..خجالت هم خوب چيزيه ..نه به دوماه پيش که سايه ی هم رو با تير مي زديد نه به الان ..

بابا بزاريد مهر اين عقد نامه اتون خشک بشه بعد بزنيد تو کار فيلم هاي صحنه دار..

بزرگ دستم روگرفت و بلندم کرد ..

- طوباي چشم سفيد پام پيچ خورد ..

- اي واي ...پشت گوشم مخملي شده يا دم دراوردم که باورتون شده ميشه سرم رو شيره بماليد ..؟بجنب ماني ..زشته

- به من چه ...بيا دست اين داداش دله ات رو بگير تا عروس رو يه لقمه ی چپ نکرده ..

-ماني مـــــــــاه

***

والسلام 

91.4.7

مون شاين ..

پایان

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com